Η Νοτιοκορεάτισσα Mire Lee θα είναι η ένατη καλλιτέχνιδα που θα μεταμορφώσει το χώρο της Turbine Hall της Tate Modern από τον ερχόμενο Οκτώβριο.
Το μουσείο ανακοίνωσε την ανάθεση στην 36χρονη γλύπτρια που φημίζεται για τα κινητικά, οργανικά γλυπτά της, εγκαταστάσεις που συχνά ζωντανεύουν με μηχανοποιημένα στοιχεία. Τα έργα της, κατασκευασμένα από βιομηχανικά υλικά όπως ατσάλι, τσιμέντο και σιλικόνη, προκαλούν μια αίσθηση ζωής μέσω της κίνησης και της υφής τους. Τα τελευταία χρόνια, ο καλλιτέχνης με έδρα το Άμστερνταμ και τη Νέα Υόρκη έχει παρουσιάσει ατομικές εκθέσεις στο New Museum στη Νέα Υόρκη και στο Art Sonje Center στη Σεούλ.
«Η Mire Lee είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες και πρωτότυπες σύγχρονες καλλιτέχνιδες του παρόντος και είμαστε χαρούμενοι που θα δημιουργήσει την πρώτη της δουλειά στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Tate Modern», δήλωσε η Karin Hindsbo, διευθύντρια της Tate Modern. «Τα γλυπτά που παράγει είναι ισχυρά και ανυπομονούμε να δούμε πώς μεταμορφώνει το εμβληματικό Turbine Hall με τις ανατρεπτικές, πολυαισθητηριακές φόρμες της».
Μέχρι τώρα η επιτροπή για το Turbine Hall της Tate Modern είχε την τάση να πηγαίνει σε καταξιωμένους καλλιτέχνες στο απόγειο της καριέρας τους: Louise Bourgeois για την πρώτη έκδοση το 2000, Anish Kapoor το 2002 και Bruce Nauman το 2005. Φέτος, ωστόσο, η Tate ανέθεσε στην νεαρή καλλιτέχνιδα που τα ανησυχητικά και σαγηνευτικά κινητικά γλυπτά έχουν εμφανιστεί σε μεγάλες εκθέσεις σε όλο τον κόσμο τα τελευταία χρόνια, όπως το 2022 στη Μπιενάλε της Βενετίας.
Για να πάρει κάποιος μια ιδέα των έργων της, στο Busan, στη γενέτειρά της, τη Νότια Κορέα έστησε σκαλωσιές σε ένα τεράστιο εγκαταλελειμμένο κτίριο και τοποθέτησε πάνω του ύφασμα σκισμένο με τρύπες που υποδήλωναν βλάβες ή εγκαύματα. Άλλα κομμάτια της τροφοδοτούνται με κινητήρες και μπορούν να φέρουν στο νου δυσλειτουργικά όργανα ή κακοσχηματισμένα πλάσματα καθώς μεταδίδουν οδυνηρές ψυχολογικές καταστάσεις. Μερικές φορές φαίνεται να καταρρέουν ή να μεταμορφώνονται.
Τα έργα της έχουν άγρια ή ακατέργαστη όψη και είναι συνθέσεις όπου κινητήρες, σωλήνες και αντλίες σε συνδυασμό με σιλικόνη, κεραμικά, υφάσματα και υγρά γίνονται γλυπτά που είναι παράξενα, ακατάστατα και με περισσότερους από έναν τρόπους κινούμενα.
Μοιάζουν με εφευρέσεις, με όργανα αποκομμένα από σώματα που προέρχονται από μυστηριώδη πλάσματα των των ωκεάνιων ή από ιστορίες επιστημονικής φαντασίας. Πάλλονται, στάζουν, στρίβουν, στριμώχνονται και μερικές φορές ακόμη και μεταμορφώνονται, και θυμίζουν το απειλητικό έργο του καλλιτέχνη «Alien» H.R. Giger.
