Η Άσλεϊ Γκράχαμ εξομολογείται πως υπήρχαν αγόρια που τη χώρισαν επειδή φοβόντουσαν ότι όσο μεγαλώνει θα παχαίνει

Η Άσλεϊ Γκράχαμ εξομολογείται πως υπήρχαν αγόρια που τη χώρισαν επειδή φοβόντουσαν ότι όσο μεγαλώνει θα παχαίνει Facebook Twitter
5

H Άσλεϊ Γκράχαμ είναι πλέον μαι γυναίκα και επαγγελματίας με αυτοπεποίθηση, άλλα στο παρελθόν έχει δώσει πολλές μάχες και συνάντησε δυσκολίες μέχρι να πετύχει. Το διάσημο plus sized μοντέλο εξακολουθεί να δέχεται κριτική για το σώμα της, αλλά αυτό που ζει τώρα δεν συγκρίνεται με όσα έχει αντιμετωπίσει στο παρελθόν.

Η 29χρονη είχε από την εφηβική της ηλικία να αντιμετωπίσει τους επικριτές της και τη διαπόμπευση για το σώμα της. Πολλά από τα κορίτσια που έχουν να αντιμετωπίσουν την ίδια κατάσταση της έχουν εξομολογηθεί τα τραύματά τους και η ίδια δηλώνει πως δεν την εκπλήσσει τίποτα, όσο και αν αλλάζουν οι εποχές.

«Έχω ζήσει το μαρτύριο του να με αποκαλούν με διάφορους χαρακτηρισμούς. Έχω ζήσει το μαρτύριο του χωρισμού από συντρόφους που φοβόντουσαν να προχωρήσουν τη σχέση μας επειδή πίστευαν πως όσο μεγαλώνω θα παχαίνω περισσότερο. Είναι ο ίδιος κύκλος. Δεν έχει σημασία σε ποια γενιά είμαστε. Κάθε παιδί πρόκειται να περάσει το ίδιο πράγμα», αναφέρει σε συνέντευξή της στο People.

Eπιπλέον εξομολογείται πως έχει περάσει και η ίδια τις στιγμές που αμφέβαλε για τον εαυτό της. «Έχω ξυπνήσει πολλές φορές και νομίζω ότι είμαι η πιο παχιά γυναίκα του κόσμου», λέει χαρακτηριστικά και δηλώνει πως αυτό το αντιμετωπίζει με το να κοιτάζεται στον καθρέφτη και να σκέφτεται πάντα πόσο υπέροχη δείχνει.

Μαζί με αυτές τις προσωπικές εξομολογήσεις, η Γκράχαμ δηλώνει πως ελπίζει να δει μεγαλύτερη ποικιλία στα σώματα γυναικών που επιλέγονται από τη βιομηχανία της μόδας και πως αυτό θα βοηθήσει τα νεαρά κορίτσια να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στο σώμα τους. «Ναι, έχω κυτταρίτιδα. Ναι, είναι ακόμα και στα χέρια μου, όχι μόνο τα πόδια μου. Ο πισινός μου έχει ένα πραγματικά περίεργο σχήμα, αλλά ξέρετε κάτι. Αυτό είναι που με κάνει τόσο ξεχωριστή», αναφέρει και ζητά και από άλλες γυναίκες να πουν και να αποδεχθούν την αλήθεια για το σώμα τους.

Πρόσφατα η Γκράχαμ άνοπιξε το σπίτι στη Vogue και κλήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις για τη ζωή και το σώμα της. Το βίντεο τραβήχτηκε λίγο πριν αρχίσει η εβδομάδα μόδας στη Νέα Υόρκη, όπου το μοντέλο πρωταγωνιστούσε σε πολλά fashion shows. 

 
Πολιτισμός
5

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δύο ελληνικές ταινίες στις Κάννες: γοργόνες, resorts και ένα χαμόγελο που λείπει

Πολιτισμός / Δύο ελληνικές ταινίες στις Κάννες: γοργόνες, resorts και ένα χαμόγελο που λείπει

Η Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη παρουσιάζει το Titanic Ocean στο Un Certain Regard, η Αλεξάνδρα Ματθαίου φέρνει το Free Eliza στη Quinzaine des cinéastes, ενώ Έλληνες παραγωγοί συμμετέχουν στο Marché du Film με νέα projects.
THE LIFO TEAM
Ο Κρίστοφερ Νόλαν απαντά για την πανοπλία και τον Τράβις Σκοτ στην Οδύσσεια

Πολιτισμός / Ο Κρίστοφερ Νόλαν απαντά για την πανοπλία και τον Τράβις Σκοτ στην Οδύσσεια

Μετά τις αντιδράσεις για τη σκοτεινή πανοπλία του Αγαμέμνονα και την επιλογή του Τράβις Σκοτ στον ρόλο ενός ραψωδού, ο Κρίστοφερ Νόλαν υπερασπίζεται το The Odyssey και εξηγεί γιατί η ταινία δεν αντιμετωπίζει τον Όμηρο επιπόλαια.
THE LIFO TEAM
Το παιδί-μετανάστης του Banksy επιστρέφει στη Βενετία — αυτή τη φορά πάνω στο νερό

Πολιτισμός / Το έργο του Banksy που έσβηνε από την υγρασία επιστρέφει στα κανάλια της Βενετίας

Το Migrant Child, το έργο του Banksy με ένα παιδί που κρατά φωτοβολίδα φορώντας σωσίβιο, αποκαταστάθηκε έπειτα από χρόνια φθοράς στην πρόσοψη του Palazzo San Pantalon. Η τοιχογραφία επιστρέφει τώρα στο κοινό πάνω σε πλωτή πλατφόρμα στα κανάλια της Βενετίας, ανοίγοντας ξανά τη συζήτηση για το αν η street art πρέπει να διασώζεται ή να αφήνεται να χαθεί.
THE LIFO TEAM
Από τον Andrew Tate στα δάκρυα που οι άνδρες δεν χύνουν: δύο μουσεία ξαναβλέπουν την αρρενωπότητα

Πολιτισμός / Από την ανδρόσφαιρα στα δάκρυα που οι άνδρες δεν χύνουν: η αρρενωπότητα μπαίνει στο μουσείο

Δύο εκθέσεις στην Ολλανδία κοιτούν την αρρενωπότητα σήμερα, τη στιγμή που η ανδρόσφαιρα πουλά δύναμη, σώμα και κυριαρχία ως lifestyle. Από τον Andrew Tate, το kickboxing και τα σώματα του TikTok μέχρι τη μόδα, το drag, τα τακούνια, τα packers και την ευαλωτότητα, τα μουσεία ρωτούν αν υπάρχει χώρος για πιο τρυφερές εκδοχές του να είσαι άνδρας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Ο Κρίστοφερ Νόλαν χρειάστηκε 20 χρόνια για να φτάσει στην Οδύσσεια

Πολιτισμός / Ο Κρίστοφερ Νόλαν χρειάστηκε 20 χρόνια για να φτάσει στην Οδύσσεια

Λίγο πριν βγει στις αίθουσες το The Odyssey, ο Κρίστοφερ Νόλαν μιλά στο Time για την ομηρική ταινία που κουβαλούσε μέσα του εδώ και δύο δεκαετίες. Από έναν Δούρειο Ίππο που βυθίζεται στη θάλασσα μέχρι γυρίσματα εξ ολοκλήρου σε IMAX, αληθινά καράβια και ελάχιστα ψηφιακά εφέ, η δική του Οδύσσεια θέλει να ξανακάνει το αρχαίο έπος μεγάλο σινεμά.
THE LIFO TEAM
Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ κατηγορεί τα Όσκαρ για τη σιωπή τους σε Γάζα και Τραμπ

Πολιτισμός / Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ κατηγορεί τα Όσκαρ ότι σιώπησαν για τη Γάζα και τον Τραμπ

Λίγο πριν επιστρέψει στις Κάννες με το Bitter Christmas, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ μιλά για τα αποστειρωμένα Όσκαρ, τη σιωπή του Χόλιγουντ, την άρνησή του να πάρει σαουδαραβικά χρήματα και την πολυτέλεια, στα 76 του, να λέει ακόμη τα πράγματα με το όνομά τους..
THE LIFO TEAM
Ο Άλεκ Γκίνες είχε ζητήσει από τον Ίαν ΜακΚέλεν να σωπάσει για το Stonewall, αλλά εκείνος διάλεξε την ορατότητα

Πολιτισμός / Ο Άλεκ Γκίνες είχε ζητήσει από τον Ίαν ΜακΚέλεν να σωπάσει για το Stonewall, αλλά εκείνος διάλεξε την ορατότητα

Πριν γίνει μία από τις πιο αναγνωρίσιμες queer φωνές του βρετανικού θεάτρου και σινεμά, ο Ίαν ΜακΚέλεν άκουσε έναν θρύλο της παλιάς γενιάς να του λέει ότι η στήριξή του στη Stonewall ήταν «απρεπής». Ευτυχώς δεν τον άκουσε, είπε
THE LIFO TEAM
Ο Μπάρι Κίογκαν αφήνει πίσω το Peaky Blinders και θέλει να χαρεί τη στιγμή

Πολιτισμός / Ο Μπάρι Κίογκαν αφήνει πίσω το Peaky Blinders και θέλει να χαρεί τη στιγμή

Με το Butterfly Jam του Καντεμίρ Μπαλάγκοφ να ανοίγει το Directors’ Fortnight, ο Μπάρι Κίογκαν επιστρέφει στις Κάννες και μιλά για τη νέα του φάση: την αποχώρηση από το Peaky Blinders, τη διαδικτυακή τοξικότητα και την ανάγκη να αφήσει επιτέλους τη δουλειά του να μιλήσει για εκείνον.
THE LIFO TEAM
Ο Μπονγκ Τζουν Χο στέλνει τον Μπράντλεϊ Κούπερ, την Άϊο Εντεμπίρι και τον Βέρνερ Χέρτσογκ στον βυθό

Πολιτισμός / Μπονγκ Τζουν Χο: Σκηνοθέτησε τα «Παράσιτα». Τώρα γυρίζει ταινία κινουμένων σχεδίων.

Το Ally, η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων του δημιουργού των Παράσιτων, βρήκε τις φωνές του. Μπράντλεϊ Κούπερ, Άγιο Εντεμπίρι, Ντέιβ Μπαουτίστα, Φιν Γούλφχαρντ, Ρέιτσελ Χάουζ και Βέρνερ Χέρτσογκ μπαίνουν στον υποθαλάσσιο κόσμο μιας μικρής σουπιάς που θέλει να φτάσει στην επιφάνεια.
THE LIFO TEAM
Στα 82 της, η Κατρίν Ντενέβ επιστρέφει στις Κάννες σαν να μην έφυγε ποτέ

Πολιτισμός / H Κατρίν Ντενέβ επιστρέφει στις Κάννες σαν να μην έφυγε ποτέ

Με δύο ταινίες στο διαγωνιστικό πρόγραμμα των Καννών, η Κατρίν Ντενέβ επιστρέφει στο φεστιβάλ που έχτισε τον μύθο της. Στα 82 της, δεν εμφανίζεται ως ζωντανό μνημείο του γαλλικού σινεμά, αλλά ως μια ηθοποιός που εξακολουθεί να δουλεύει, να διαλέγει και να παραμένει αινιγματική.
THE LIFO TEAM
Πώς το Ισραήλ χρησιμοποιεί τη Eurovision ως διπλωματικό όπλο

Πολιτισμός / Πώς το Ισραήλ χρησιμοποιεί τη Eurovision ως διπλωματικό όπλο

Μεγάλη έρευνα των New York Times υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση Νετανιάχου αντιμετώπισε τη Eurovision ως πεδίο διεθνούς επιρροής, με κρατικές διαφημιστικές καμπάνιες, διπλωματικές επαφές και οργανωμένη κινητοποίηση ψήφων. Λίγο πριν ξεκινήσει η φετινή διοργάνωση στη Βιέννη, η EBU βρίσκεται αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη κρίση εμπιστοσύνης στην ιστορία του διαγωνισμού.
THE LIFO TEAM
Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να γράψει έναν νέο Μολιέρο;

Πολιτισμός / Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να γράψει έναν νέο Μολιέρο;

Στις Βερσαλλίες ανέβηκε ένα «νέο» έργο του Μολιέρου, μόνο που αυτή τη φορά στη συγγραφή βοήθησε η τεχνητή νοημοσύνη. Το Molière Ex Machina, πείραμα της Σορβόννης, του Théâtre Molière Sorbonne, του Obvious και της Mistral AI, φαντάζεται τον Γάλλο δραματουργό να σατιρίζει έναν απατεώνα αστρολόγο, την ανθρώπινη ευπιστία και τις ψευδείς βεβαιότητες της εποχής μας.
THE LIFO TEAM

σχόλια

2 σχόλια
Το να εκφράζεσαι με προσβλητικό τρόπο απέναντι σε έναν υπέρβαρο είναι σαφώς και σε κάθε περίπτωση κατακριτέο. Υπάρχει όμως και μια άλλη διάσταση. Το θέμα του πάχους δεν είναι μόνο θέμα αισθητικής ή... "μόδας". Εικάζω πως υπάρχει κάτι άλλο από πίσω, που σχετίζεται με το ένστικτο της αναπαραγωγής: το (τουλάχιστον) προσεγμένο σώμα εκπέμπει το μήνυμα ότι είναι υγιές και πρόσφορο για αναπαραγωγή (το ίδιο πιθανότατα να ισχύει και με τον κοντό, αλλά αυτό σε άλλο επεισόδιο...). Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι το αντίθετο το κοροϊδεύουμε και το απομονώνουμε. Απλά, αν νομίζεις ότι οι άλλοι δεν σε θέλουν επειδή είσαι χοντρός\η έχε υπόψη ότι ίσως και να πρόκειται για μια αντίδραση πρωτογενή που πηγάζει σχεδόν από την "κτηνώδη" φύση του ανθρώπου. Ε, και πρόσεξέ το και λίγο δεν θα σε πειράξει, καλό θα σου κάνει...
Στον μεσαίωνα αλλά και σε νεότερες εποχές, οι παχύς άνθρωποι θωρούνταν υγιείς, το πάχος ήταν μία ένδειξη ευημερίας και μάλιστα οι γυναίκες με περισσότερα-εμφανή κιλά θεωρούνταν ως ιδανικές για να γεννήσουν και να γίνουν μάνες.Ακόμη και σήμερα υπάρχουν κοινωνίες που θεωρούν το πάχος ένδειξη υγείας ή και από παράδοση ως "γούρι".Οι λόγοι για αυτή την κατάσταση είναι πολύ συγκεκριμένοι και εν μέρη δικαιολογημένοι, όμως δεν είναι της στιγμής να τους αναλύσω.Θα συμφωνήσω απολύτως μαζί σου στο ότι, «Το να εκφράζεσαι με προσβλητικό τρόπο απέναντι σε έναν υπέρβαρο είναι σαφώς και σε κάθε περίπτωση κατακριτέο».
Έχεις δίκιο! Σε κάποιες κοινωνίες το πάχος θεωρείται ένδειξη ευημερίας, συνήθως σε εκείνες που υποφέρουν από έλλειψη των βασικών. Καλώς αναφέρεσαι στον μεσαίωνα, εγώ προσθέτω και την εποχή του μεσοπολέμου (ίσως η παγκόσμια οικονομική ύφεση συνέτεινε σε αυτό). Αυτό που ήθελα να πω είναι ότι ίσως (!) ο άνθρωπος δεν είναι από την φύση του "προγραμματισμένος" να ελκύεται από το πάχος. Κι αν θες να μιλήσουμε για την εποχή μας -μιλώντας πάντα για τον δυτικό πολιτισμό (τρομάρα του...)- έχω να παρατηρήσω ότι υπάρχει μια "στροφή" προς την ανάδειη του πάχους ως ...αξία. Προφανώς είναι μια λογική που πηγάζει από το ακριβώς αντίθετο από αυτό που συνέβαινε σε άλλες εποχές και που συμβαίνει σε κάποιες κοινωνίες σήμερα: από τη λόγική της αφθονίας και της υπερ-κατανάλωσης. Και που θα εντοπίσουμε το επίκεντρο αυτής της κουλτούρας; μα φυσικά στο Αμέρικα. Εκεί όπου η μια μερίδα στο εστιατόριο αρκεί για να χορτάσει μια διμοιρία, όπου η κατανάλωση ζάχαρης έχει εκτοξευθεί κάπου στην στρατόσφαιρα και όπου τα αηδιαστικά φαστφουντάδικα για κάποιες οικογένειες αποτελούν την σημαντικότερη διατροφική συνήθεια. Και επαναλαμβάνω για να μην παρεξηγούμαι: όχι στον στιγματισμό των υπέρβαρων! Αλλά αυτό απέχει πολύ από το να κάνουμε το πάχος παράδειγμα προς μίμηση, δηλ. μοντέλο.
Σκέψου δηλαδή, η γυναίκα, η σύντροφος της ζωής σου, μετά από ένα χρονικό διάστημα -και αν ποτέ δεν υπήρξε τροφαντούλα-, κάποια στιγμή για κάποιους, διάφορους, λόγους παχύνει, τι κάνεις; Την χωρίζεις;;; Πως είναι δυνατόν να χωρίσεις έναν άνθρωπο που σε αγαπάει και τον αγαπάς επειδή, απλώς πάχυνε;;; Και στην εν λόγω περίπτωση μιλάμε για μία γυναίκα, αντικειμενικά κουκλάρα!!..Που πήγε η αγάπη ρε παιδιά; Αυτό το συναίσθημα που αποτελεί την κινητήριο δύναμη των πάντων;....μόνο σεξισμός και τίποτα άλλο;;;..ΝΤΡΟΠΗ!