ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Η Άσλεϊ Γκράχαμ εξομολογείται πως υπήρχαν αγόρια που τη χώρισαν επειδή φοβόντουσαν ότι όσο μεγαλώνει θα παχαίνει

Η Άσλεϊ Γκράχαμ εξομολογείται πως υπήρχαν αγόρια που τη χώρισαν επειδή φοβόντουσαν ότι όσο μεγαλώνει θα παχαίνει Facebook Twitter
5

H Άσλεϊ Γκράχαμ είναι πλέον μαι γυναίκα και επαγγελματίας με αυτοπεποίθηση, άλλα στο παρελθόν έχει δώσει πολλές μάχες και συνάντησε δυσκολίες μέχρι να πετύχει. Το διάσημο plus sized μοντέλο εξακολουθεί να δέχεται κριτική για το σώμα της, αλλά αυτό που ζει τώρα δεν συγκρίνεται με όσα έχει αντιμετωπίσει στο παρελθόν.

Η 29χρονη είχε από την εφηβική της ηλικία να αντιμετωπίσει τους επικριτές της και τη διαπόμπευση για το σώμα της. Πολλά από τα κορίτσια που έχουν να αντιμετωπίσουν την ίδια κατάσταση της έχουν εξομολογηθεί τα τραύματά τους και η ίδια δηλώνει πως δεν την εκπλήσσει τίποτα, όσο και αν αλλάζουν οι εποχές.

«Έχω ζήσει το μαρτύριο του να με αποκαλούν με διάφορους χαρακτηρισμούς. Έχω ζήσει το μαρτύριο του χωρισμού από συντρόφους που φοβόντουσαν να προχωρήσουν τη σχέση μας επειδή πίστευαν πως όσο μεγαλώνω θα παχαίνω περισσότερο. Είναι ο ίδιος κύκλος. Δεν έχει σημασία σε ποια γενιά είμαστε. Κάθε παιδί πρόκειται να περάσει το ίδιο πράγμα», αναφέρει σε συνέντευξή της στο People.

Eπιπλέον εξομολογείται πως έχει περάσει και η ίδια τις στιγμές που αμφέβαλε για τον εαυτό της. «Έχω ξυπνήσει πολλές φορές και νομίζω ότι είμαι η πιο παχιά γυναίκα του κόσμου», λέει χαρακτηριστικά και δηλώνει πως αυτό το αντιμετωπίζει με το να κοιτάζεται στον καθρέφτη και να σκέφτεται πάντα πόσο υπέροχη δείχνει.

Μαζί με αυτές τις προσωπικές εξομολογήσεις, η Γκράχαμ δηλώνει πως ελπίζει να δει μεγαλύτερη ποικιλία στα σώματα γυναικών που επιλέγονται από τη βιομηχανία της μόδας και πως αυτό θα βοηθήσει τα νεαρά κορίτσια να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στο σώμα τους. «Ναι, έχω κυτταρίτιδα. Ναι, είναι ακόμα και στα χέρια μου, όχι μόνο τα πόδια μου. Ο πισινός μου έχει ένα πραγματικά περίεργο σχήμα, αλλά ξέρετε κάτι. Αυτό είναι που με κάνει τόσο ξεχωριστή», αναφέρει και ζητά και από άλλες γυναίκες να πουν και να αποδεχθούν την αλήθεια για το σώμα τους.

Πρόσφατα η Γκράχαμ άνοπιξε το σπίτι στη Vogue και κλήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις για τη ζωή και το σώμα της. Το βίντεο τραβήχτηκε λίγο πριν αρχίσει η εβδομάδα μόδας στη Νέα Υόρκη, όπου το μοντέλο πρωταγωνιστούσε σε πολλά fashion shows. 

 
Πολιτισμός
5

ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Martine Gutierrez ψάχνει την ταυτότητα μέσα στα παιδικά παιχνίδια

Πολιτισμός / Η Martine Gutierrez ψάχνει την τρανς ταυτότητα μέσα στα παιδικά παιχνίδια

Στο Wunderkind, τη νέα της έκθεση στο Huis Marseille, η τρανς καλλιτέχνιδα Martine Gutierrez επιστρέφει στις κούκλες, τις ζωγραφιές και τις γοργόνες που έσωσε η μητέρα της, εκεί όπου η ταυτότητα άρχισε πρώτα να παίζεται, πριν γίνει λέξη.
THE LIFO TEAM
Ο Ανδρέας Αγγελιδάκης βάζει Frankie Goes to Hollywood πάνω από το σκοτάδι

Πολιτισμός / Ο Ανδρέας Αγγελιδάκης βάζει Frankie Goes to Hollywood πάνω από το σκοτάδι

Με αφορμή νέα συνέντευξή του για το Escape Room στη Μπιενάλε της Βενετίας, ο Ανδρέας Αγγελιδάκης μιλά για τον θάνατο, τη χρεοκοπία, τον HIV και το πένθος αλλά και για τη μουσική, το χιούμορ και το dancefloor που κάνουν το σκοτάδι να αντέχεται.
THE LIFO TEAM
Πάολα Ρεβενιώτη: Η βασίλισσα του βρώμικου μεγαλείου της καύλας

Πολιτισμός / Πάολα Ρεβενιώτη: Η βασίλισσα του βρώμικου μεγαλείου της καύλας

Η Πάολα Ρεβενιώτη έκανε το κράξιμο στέμμα, τη Συγγρού αρχείο και την καύλα πολιτική. Ένα προσωπικό αντίο του Πάνου Μιχαήλ στη γυναίκα που έζησε χωρίς να ζητήσει άδεια και άφησε πίσω της μια κουίρ μέθοδο ελευθερίας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Έκλεψαν έργο της Λεονόρα Κάρινγκτον από εκκλησιαστικό αίθριο στο Μεξικό

Πολιτισμός / Έκλεψαν έργο της Λεονόρα Κάρινγκτον από εκκλησιαστικό αίθριο στο Μεξικό

Το «Perro Negro» της Λεονόρα Κάρινγκτον είναι ανάμεσα στα χάλκινα έργα που κλάπηκαν από εκκλησιαστικό αίθριο στην Πόλη του Μεξικού, με τις αρχές να έχουν συλλάβει έναν ύποπτο αλλά τα έργα να παραμένουν άφαντα.
THE LIFO TEAM

σχόλια

2 σχόλια
Το να εκφράζεσαι με προσβλητικό τρόπο απέναντι σε έναν υπέρβαρο είναι σαφώς και σε κάθε περίπτωση κατακριτέο. Υπάρχει όμως και μια άλλη διάσταση. Το θέμα του πάχους δεν είναι μόνο θέμα αισθητικής ή... "μόδας". Εικάζω πως υπάρχει κάτι άλλο από πίσω, που σχετίζεται με το ένστικτο της αναπαραγωγής: το (τουλάχιστον) προσεγμένο σώμα εκπέμπει το μήνυμα ότι είναι υγιές και πρόσφορο για αναπαραγωγή (το ίδιο πιθανότατα να ισχύει και με τον κοντό, αλλά αυτό σε άλλο επεισόδιο...). Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι το αντίθετο το κοροϊδεύουμε και το απομονώνουμε. Απλά, αν νομίζεις ότι οι άλλοι δεν σε θέλουν επειδή είσαι χοντρός\η έχε υπόψη ότι ίσως και να πρόκειται για μια αντίδραση πρωτογενή που πηγάζει σχεδόν από την "κτηνώδη" φύση του ανθρώπου. Ε, και πρόσεξέ το και λίγο δεν θα σε πειράξει, καλό θα σου κάνει...
Στον μεσαίωνα αλλά και σε νεότερες εποχές, οι παχύς άνθρωποι θωρούνταν υγιείς, το πάχος ήταν μία ένδειξη ευημερίας και μάλιστα οι γυναίκες με περισσότερα-εμφανή κιλά θεωρούνταν ως ιδανικές για να γεννήσουν και να γίνουν μάνες.Ακόμη και σήμερα υπάρχουν κοινωνίες που θεωρούν το πάχος ένδειξη υγείας ή και από παράδοση ως "γούρι".Οι λόγοι για αυτή την κατάσταση είναι πολύ συγκεκριμένοι και εν μέρη δικαιολογημένοι, όμως δεν είναι της στιγμής να τους αναλύσω.Θα συμφωνήσω απολύτως μαζί σου στο ότι, «Το να εκφράζεσαι με προσβλητικό τρόπο απέναντι σε έναν υπέρβαρο είναι σαφώς και σε κάθε περίπτωση κατακριτέο».
Έχεις δίκιο! Σε κάποιες κοινωνίες το πάχος θεωρείται ένδειξη ευημερίας, συνήθως σε εκείνες που υποφέρουν από έλλειψη των βασικών. Καλώς αναφέρεσαι στον μεσαίωνα, εγώ προσθέτω και την εποχή του μεσοπολέμου (ίσως η παγκόσμια οικονομική ύφεση συνέτεινε σε αυτό). Αυτό που ήθελα να πω είναι ότι ίσως (!) ο άνθρωπος δεν είναι από την φύση του "προγραμματισμένος" να ελκύεται από το πάχος. Κι αν θες να μιλήσουμε για την εποχή μας -μιλώντας πάντα για τον δυτικό πολιτισμό (τρομάρα του...)- έχω να παρατηρήσω ότι υπάρχει μια "στροφή" προς την ανάδειη του πάχους ως ...αξία. Προφανώς είναι μια λογική που πηγάζει από το ακριβώς αντίθετο από αυτό που συνέβαινε σε άλλες εποχές και που συμβαίνει σε κάποιες κοινωνίες σήμερα: από τη λόγική της αφθονίας και της υπερ-κατανάλωσης. Και που θα εντοπίσουμε το επίκεντρο αυτής της κουλτούρας; μα φυσικά στο Αμέρικα. Εκεί όπου η μια μερίδα στο εστιατόριο αρκεί για να χορτάσει μια διμοιρία, όπου η κατανάλωση ζάχαρης έχει εκτοξευθεί κάπου στην στρατόσφαιρα και όπου τα αηδιαστικά φαστφουντάδικα για κάποιες οικογένειες αποτελούν την σημαντικότερη διατροφική συνήθεια. Και επαναλαμβάνω για να μην παρεξηγούμαι: όχι στον στιγματισμό των υπέρβαρων! Αλλά αυτό απέχει πολύ από το να κάνουμε το πάχος παράδειγμα προς μίμηση, δηλ. μοντέλο.
Σκέψου δηλαδή, η γυναίκα, η σύντροφος της ζωής σου, μετά από ένα χρονικό διάστημα -και αν ποτέ δεν υπήρξε τροφαντούλα-, κάποια στιγμή για κάποιους, διάφορους, λόγους παχύνει, τι κάνεις; Την χωρίζεις;;; Πως είναι δυνατόν να χωρίσεις έναν άνθρωπο που σε αγαπάει και τον αγαπάς επειδή, απλώς πάχυνε;;; Και στην εν λόγω περίπτωση μιλάμε για μία γυναίκα, αντικειμενικά κουκλάρα!!..Που πήγε η αγάπη ρε παιδιά; Αυτό το συναίσθημα που αποτελεί την κινητήριο δύναμη των πάντων;....μόνο σεξισμός και τίποτα άλλο;;;..ΝΤΡΟΠΗ!