Η Άσλεϊ Γκράχαμ εξομολογείται πως υπήρχαν αγόρια που τη χώρισαν επειδή φοβόντουσαν ότι όσο μεγαλώνει θα παχαίνει

Η Άσλεϊ Γκράχαμ εξομολογείται πως υπήρχαν αγόρια που τη χώρισαν επειδή φοβόντουσαν ότι όσο μεγαλώνει θα παχαίνει Facebook Twitter
5

H Άσλεϊ Γκράχαμ είναι πλέον μαι γυναίκα και επαγγελματίας με αυτοπεποίθηση, άλλα στο παρελθόν έχει δώσει πολλές μάχες και συνάντησε δυσκολίες μέχρι να πετύχει. Το διάσημο plus sized μοντέλο εξακολουθεί να δέχεται κριτική για το σώμα της, αλλά αυτό που ζει τώρα δεν συγκρίνεται με όσα έχει αντιμετωπίσει στο παρελθόν.

Η 29χρονη είχε από την εφηβική της ηλικία να αντιμετωπίσει τους επικριτές της και τη διαπόμπευση για το σώμα της. Πολλά από τα κορίτσια που έχουν να αντιμετωπίσουν την ίδια κατάσταση της έχουν εξομολογηθεί τα τραύματά τους και η ίδια δηλώνει πως δεν την εκπλήσσει τίποτα, όσο και αν αλλάζουν οι εποχές.

«Έχω ζήσει το μαρτύριο του να με αποκαλούν με διάφορους χαρακτηρισμούς. Έχω ζήσει το μαρτύριο του χωρισμού από συντρόφους που φοβόντουσαν να προχωρήσουν τη σχέση μας επειδή πίστευαν πως όσο μεγαλώνω θα παχαίνω περισσότερο. Είναι ο ίδιος κύκλος. Δεν έχει σημασία σε ποια γενιά είμαστε. Κάθε παιδί πρόκειται να περάσει το ίδιο πράγμα», αναφέρει σε συνέντευξή της στο People.

Eπιπλέον εξομολογείται πως έχει περάσει και η ίδια τις στιγμές που αμφέβαλε για τον εαυτό της. «Έχω ξυπνήσει πολλές φορές και νομίζω ότι είμαι η πιο παχιά γυναίκα του κόσμου», λέει χαρακτηριστικά και δηλώνει πως αυτό το αντιμετωπίζει με το να κοιτάζεται στον καθρέφτη και να σκέφτεται πάντα πόσο υπέροχη δείχνει.

Μαζί με αυτές τις προσωπικές εξομολογήσεις, η Γκράχαμ δηλώνει πως ελπίζει να δει μεγαλύτερη ποικιλία στα σώματα γυναικών που επιλέγονται από τη βιομηχανία της μόδας και πως αυτό θα βοηθήσει τα νεαρά κορίτσια να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στο σώμα τους. «Ναι, έχω κυτταρίτιδα. Ναι, είναι ακόμα και στα χέρια μου, όχι μόνο τα πόδια μου. Ο πισινός μου έχει ένα πραγματικά περίεργο σχήμα, αλλά ξέρετε κάτι. Αυτό είναι που με κάνει τόσο ξεχωριστή», αναφέρει και ζητά και από άλλες γυναίκες να πουν και να αποδεχθούν την αλήθεια για το σώμα τους.

Πρόσφατα η Γκράχαμ άνοπιξε το σπίτι στη Vogue και κλήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις για τη ζωή και το σώμα της. Το βίντεο τραβήχτηκε λίγο πριν αρχίσει η εβδομάδα μόδας στη Νέα Υόρκη, όπου το μοντέλο πρωταγωνιστούσε σε πολλά fashion shows. 

 
Πολιτισμός
5

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Nan Goldin: «Είναι το Ολοκαύτωμα στα κινητά μας»

Πολιτισμός / Ναν Γκόλντιν: «Είναι το Ολοκαύτωμα στα κινητά μας»

Το νέο βιβλίο του Μπέντζαμιν Μόζερ επιστρέφει στη βραδιά στην Αρλ όπου η Γκόλντιν χρησιμοποίησε τη μορφή με την οποία επί δεκαετίες κατέγραφε τη δική της κουίρ κοινότητα για μια δημόσια προβολή εικόνων από τη Γάζα.
THE LIFO TEAM
Ναόμι Γουότς στο Σαν Σεμπαστιάν: «Οι μειονότητες δέχονται επίθεση, είναι φρικτό και απαράδεκτο»

Πολιτισμός / Ναόμι Γουότς: «Οι μειονότητες δέχονται επίθεση, είναι φρικτό και απαράδεκτο»

Λίγες ώρες πριν παραλάβει το βραβείο Donostia στο Σαν Σεμπαστιάν, η Ναόμι Γουότς μίλησε για τις ηλικιακές διακρίσεις στο Χόλιγουντ, τον Ντέιβιντ Λιντς και την άνοδο του μίσους. Και εξήγησε γιατί η υπεράσπιση της LGBTQ+ κοινότητας είναι για την ίδια προσωπική υπόθεση.
THE LIFO TEAM
«Γερνάω χωρίς εσένα»: Τα γράμματα δύο queer καλλιτεχνών που δεν μπόρεσαν να αντικαταστήσουν ο ένας τον άλλον

Πολιτισμός / «Γερνάω χωρίς εσένα»: Τα γράμματα δύο queer καλλιτεχνών που δεν μπόρεσαν να αντικαταστήσουν ο ένας τον άλλον

Στο καινούργιο Artforum, δύο γράμματα του Σκοτ Μπέρτον και του Εντουάρντο Κόστα από το 1973 ανοίγουν για λίγο μια σχέση γεμάτη τέχνη, γκόμενους, χρέη, Bowie, Watergate και κάτι πολύ πιο δύσκολο να ονομαστεί: έναν άνθρωπο που εξακολουθεί να θυμάται ποιος είσαι όταν εσύ το έχεις ξεχάσει.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Μπορεί ο Άντριου Σκοτ να γίνει ο πρώτος ανοιχτά γκέι άνδρας που κερδίζει Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου;

Πολιτισμός / Μπορεί ο Άντριου Σκοτ να γίνει ο πρώτος ανοιχτά γκέι άνδρας που κερδίζει Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου;

Ο Άντριου Σκοτ μπαίνει στην κούρσα των Όσκαρ με έναν ρόλο που μπορεί να γράψει ιστορία. Η ερμηνεία του στο Elsinore, ως Ίαν Τσάρλσον, συζητιέται ήδη ως μία από τις πιο δυνατές της σεζόν.
THE LIFO TEAM
Ντάγκλας Στιούαρτ: Η γκέι ορατότητα δεν έλυσε τη μοναξιά

Πολιτισμός / Ντάγκλας Στιούαρτ: Η γκέι ορατότητα δεν έλυσε τη μοναξιά

Ο βραβευμένος με Booker συγγραφέας μιλά με αφορμή το νέο του βιβλίο για τη φτώχεια που δεν φεύγει ποτέ, τη gay ζωή πριν και μετά τις εφαρμογές γνωριμιών και τη βιομηχανία της πολυτέλειας ως μικρογραφία ταξικής κοινωνίας.
THE LIFO TEAM
Αγόρασε έναν πίνακα για 30 δολάρια — ήταν χαμένο έργο της Gertrude Abercrombie

Πολιτισμός / Χαμένο έργο της Gertrude Abercrombie αγοράστηκε για 30 δολάρια και τώρα εκτιμάται έως 250.000

Ένας χαμένος πίνακας της Gertrude Abercrombie αγοράστηκε για 30 δολάρια, ταυτοποιήθηκε χάρη σε μια αρχειακή φωτογραφία του 1952 και τώρα ο Freeman’s τον εκτιμά από 150.000 έως 250.000 δολάρια.
THE LIFO TEAM
Σαράντα τεράστιοι βίσονες κατέλαβαν τους δρόμους της Νέας Υόρκης

Πολιτισμός / Σαράντα τεράστιοι βίσονες κατέλαβαν τους δρόμους της Νέας Υόρκης

Σαράντα μαριονέτες βισόνων σε φυσικό μέγεθος διέσχισαν το Lower Manhattan, σε μια μεγάλη πομπή δημόσιας τέχνης που συνδέει τη παρ' ολίγο εξαφάνιση του ζώου με την ιστορία των αυτόχθονων λαών της Αμερικής
THE LIFO TEAM
«NAZA»: Το ντοκιμαντέρ που προκάλεσε πολιτική θύελλα στο Ισραήλ βγαίνει στις αμερικανικές αίθουσες

Πολιτισμός / «NAZA»: Το ντοκιμαντέρ που προκάλεσε πολιτική θύελλα στο Ισραήλ βγαίνει στις αμερικανικές αίθουσες

Το βραβευμένο ντοκιμαντέρ των Γιουβάλ Άμπραχαμ και Ρέιτσελ Ζορ θα κυκλοφορήσει στις ΗΠΑ χωρίς παραδοσιακό διανομέα, με τους δημιουργούς και τους παραγωγούς να οργανώνουν οι ίδιοι τη διανομή του.
THE LIFO TEAM

σχόλια

2 σχόλια
Το να εκφράζεσαι με προσβλητικό τρόπο απέναντι σε έναν υπέρβαρο είναι σαφώς και σε κάθε περίπτωση κατακριτέο. Υπάρχει όμως και μια άλλη διάσταση. Το θέμα του πάχους δεν είναι μόνο θέμα αισθητικής ή... "μόδας". Εικάζω πως υπάρχει κάτι άλλο από πίσω, που σχετίζεται με το ένστικτο της αναπαραγωγής: το (τουλάχιστον) προσεγμένο σώμα εκπέμπει το μήνυμα ότι είναι υγιές και πρόσφορο για αναπαραγωγή (το ίδιο πιθανότατα να ισχύει και με τον κοντό, αλλά αυτό σε άλλο επεισόδιο...). Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι το αντίθετο το κοροϊδεύουμε και το απομονώνουμε. Απλά, αν νομίζεις ότι οι άλλοι δεν σε θέλουν επειδή είσαι χοντρός\η έχε υπόψη ότι ίσως και να πρόκειται για μια αντίδραση πρωτογενή που πηγάζει σχεδόν από την "κτηνώδη" φύση του ανθρώπου. Ε, και πρόσεξέ το και λίγο δεν θα σε πειράξει, καλό θα σου κάνει...
Στον μεσαίωνα αλλά και σε νεότερες εποχές, οι παχύς άνθρωποι θωρούνταν υγιείς, το πάχος ήταν μία ένδειξη ευημερίας και μάλιστα οι γυναίκες με περισσότερα-εμφανή κιλά θεωρούνταν ως ιδανικές για να γεννήσουν και να γίνουν μάνες.Ακόμη και σήμερα υπάρχουν κοινωνίες που θεωρούν το πάχος ένδειξη υγείας ή και από παράδοση ως "γούρι".Οι λόγοι για αυτή την κατάσταση είναι πολύ συγκεκριμένοι και εν μέρη δικαιολογημένοι, όμως δεν είναι της στιγμής να τους αναλύσω.Θα συμφωνήσω απολύτως μαζί σου στο ότι, «Το να εκφράζεσαι με προσβλητικό τρόπο απέναντι σε έναν υπέρβαρο είναι σαφώς και σε κάθε περίπτωση κατακριτέο».
Έχεις δίκιο! Σε κάποιες κοινωνίες το πάχος θεωρείται ένδειξη ευημερίας, συνήθως σε εκείνες που υποφέρουν από έλλειψη των βασικών. Καλώς αναφέρεσαι στον μεσαίωνα, εγώ προσθέτω και την εποχή του μεσοπολέμου (ίσως η παγκόσμια οικονομική ύφεση συνέτεινε σε αυτό). Αυτό που ήθελα να πω είναι ότι ίσως (!) ο άνθρωπος δεν είναι από την φύση του "προγραμματισμένος" να ελκύεται από το πάχος. Κι αν θες να μιλήσουμε για την εποχή μας -μιλώντας πάντα για τον δυτικό πολιτισμό (τρομάρα του...)- έχω να παρατηρήσω ότι υπάρχει μια "στροφή" προς την ανάδειη του πάχους ως ...αξία. Προφανώς είναι μια λογική που πηγάζει από το ακριβώς αντίθετο από αυτό που συνέβαινε σε άλλες εποχές και που συμβαίνει σε κάποιες κοινωνίες σήμερα: από τη λόγική της αφθονίας και της υπερ-κατανάλωσης. Και που θα εντοπίσουμε το επίκεντρο αυτής της κουλτούρας; μα φυσικά στο Αμέρικα. Εκεί όπου η μια μερίδα στο εστιατόριο αρκεί για να χορτάσει μια διμοιρία, όπου η κατανάλωση ζάχαρης έχει εκτοξευθεί κάπου στην στρατόσφαιρα και όπου τα αηδιαστικά φαστφουντάδικα για κάποιες οικογένειες αποτελούν την σημαντικότερη διατροφική συνήθεια. Και επαναλαμβάνω για να μην παρεξηγούμαι: όχι στον στιγματισμό των υπέρβαρων! Αλλά αυτό απέχει πολύ από το να κάνουμε το πάχος παράδειγμα προς μίμηση, δηλ. μοντέλο.
Σκέψου δηλαδή, η γυναίκα, η σύντροφος της ζωής σου, μετά από ένα χρονικό διάστημα -και αν ποτέ δεν υπήρξε τροφαντούλα-, κάποια στιγμή για κάποιους, διάφορους, λόγους παχύνει, τι κάνεις; Την χωρίζεις;;; Πως είναι δυνατόν να χωρίσεις έναν άνθρωπο που σε αγαπάει και τον αγαπάς επειδή, απλώς πάχυνε;;; Και στην εν λόγω περίπτωση μιλάμε για μία γυναίκα, αντικειμενικά κουκλάρα!!..Που πήγε η αγάπη ρε παιδιά; Αυτό το συναίσθημα που αποτελεί την κινητήριο δύναμη των πάντων;....μόνο σεξισμός και τίποτα άλλο;;;..ΝΤΡΟΠΗ!