Μετά από μια άσχημη εβδομάδα για τα κινηματογραφικά ταμεία, την προσεχή αναμένεται μια μικρή εισπρακτική ρελάνς, στηριγμένη, βασικά, σε δυο ταινίες.
Σε ευρύ κύκλωμα διανομής το Final Destination: Bloodlines συνεχίζει το απέθαντο franchise, όπου το Κακό παίρνει τη μορφή ενός αόρατου εχθρού που ξεπαστρεύει τους χαρακτήρες με απίθανους τρόπους. Αναμφίβολα, πρόκειται για το πιο διασκεδαστικό sequel της σειράς μέχρι στιγμής, έστω κι αν η επιμονή του στο CGI έναντι των χειροποίητων εφέ πλήττει κάπως το τελικό αποτέλεσμα.
Σε περιορισμένο κύκλωμα διανομής, το Κιούκα: Πριν το Τέλος του Καλοκαιριού κάνει ποδαρικό στη θερινή σεζόν, που τα τελευταία χρόνια έχει σταθεί ευγενική προς τις ελληνικές ταινίες. Αν προσπεράσεις τη λανθάνουσα (και μάλλον ακούσια) αυταρέσκεια που προεξοφλεί την πρότερη γνώση του μικρομηκάδικου παρελθόντος της δημιουργίας ήδη από τον τίτλο, καθώς και την κινηματογραφική αποθέωση της (ψυχαναγκαστικής) σοσιομιντιακής αποθέωσης του καλοκαιριού, με πατουσάκια, εμφατικά «πόσο μ’ αρέσει η θαλασσίτσα» κι άλλα τέτοια χαριτωμένα, θα βρεθείς μπρος σε μια συγκινητική δημιουργία, που καταδεικνύει με ιδιοφυείς φορμαλιστικές επινοήσεις τη «βία» που διαταράσσει την θερινή ηρεμία και την αθωότητα, ταυτίζει μελαγχολικά το τέλος του καλοκαιριού με την αρχή της ενηλικίωσης και πετυχαίνει το κινηματογραφικό ανάλογο ενός φωτογραφικού άλμπουμ που ξεφυλλίζεται σε μεταγενέστερο χρόνο, αλλά συμβαίνει τώρα. Ένα πραγματικά υποσχόμενο ντεμπούτο.
Κατά τα άλλα, το Hurry Up Tomorrow είναι ταυτόχρονα παραλλαγή της Misery και κινηματογραφικό companion piece του ομώνυμου άλμπουμ του Weeknd, αλλά δεν πραγματοποίησε δημοσιογραφική προβολή – αυτό πάρτε το όπως θέλετε-, το Le Choix είναι γαλλικό ριμέικ του Locke με τον Βενσάν Λιντόν αντί του Τομ Χάρντι, το Glimmers έφυγε με το βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας από το περασμένο φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν, ενώ το Guns up επιχειρεί να επανασυστήσει στο κοινό τοΝ Κέβιν Τζέιμς ως action hero.
