Ο Νίκος Ξυλούρης ήταν μια μεγάλη μορφή της παραδοσιακής ελληνικής μουσικής και λατρεύτηκε στα όρια της καλτ. Ήταν ένας σοβαρός, λιγομίλητος άνθρωπος- όμως να που και αυτός είχε χάσει κάποια στιγμή την ψυχραιμία του, όταν στην σαρωτική λαίλαπα της αντιπολίτευσης, ένα μεγάλο πλήθος νέων ακροατών, είχε στραφεί στο αγγλόφωνο ξένο τραγούδι.
Ο αδρός, ανεπανάλητπος ερμηνευτής της κρητικής μουσικής δεν αρκέστηκε να μιλήσει για τα συνήθη― «διαφθορά» και «αποβλάκωση» της νεολαίας και «βρωμιά της Αμερικής»― επιτέθηκε και εναντίον του ανθρώπου που εξέφραζε το ρεύμα αυτό, τον ραδιοφωνικό παραγωγό Γιάννη Πετρίδη, ο οποίος κυριολεκτικά σάρωνε τότε.
Στο τεύχος 61 του έγκυρου μουσικού περιοδικού «Ήχος & Hi Fi», τον Απρίλιο του 1978 είχε δώσει μια πύρινη συνέντευξη, στην οποία είχε πει μεταξύ άλλων τα εξής (τα οποία αποθησαυρίζει ο Γιώργος Ι. Αλλαμανής στο καταπληκτικό βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε «Στον Καιρό της Λιλιπούπολης»)
Είναι ρεζίλεμα και ντροπή τους το ραδιόφωνο. Διαφθείρουν καί παραπλανούν τούς νέους άνθρώπους μέ τά διάφορα ξενόφερτα τραγούδια, τά νέγρικα, τά χού-χού!....Τη βρωμιά της Αμερικής μάς τη φέρανε στον τόπο μας, με αποτέλεσμα να παρασύρουν τους νέους στις ντισκοτέκ και νά τούς αποβλακώνουν. Κοντεύουμε να χάσουμε τα ήθη και τα έθιμά μας με όλα τούτα που μάς φέρανε. Κρούω τον κώδωνα του κινδύνου. Πρέπει όλοι να προσέξουμε να μην αγοράζουνε τα παιδιά μας —με την πλύση έγκεφάλου που υφίστανται απο το ραδιόφωνο- αμερικάνικους δίσκους. Είναι φοβερό αυτό που γίνεται. Ανοίγεις το Πρώτο Πρόγραμμα, άκούς ξενη μουσική. Το Δεύτερο το ίδιο, απ’ το πρωί μέχρι το βράδι. Πας στην ΥΕΝΕΔ, το άλλο ξεφτίλισμα, κι ακούς χειρότερα. Όταν σκεφτείς ότι στο Πρώτο Πρόγραμμα απαγορεύονται ελληνικές διαφημιστικές εκπομπές, αλλά οι ξένες επιτρέπονται, με άλλο τρόπο βέβαια, αγανακτείς. Ένας Πετρίδης έχει ξεφτιλίσει τό Έθνος μας. Αυτόν δέν θα έπρεπε να τον αφήνουν να περνάει καθόλου από ραδιόφωνο και τηλεόραση. Ντροπή τους, πρέπει να πούμε κάποτε ότι είμαστε Έλληνες.
