Ένας από τους πιο διάσημους εν ζωή Βρετανούς γλύπτες, ο Άντονι Γκόρμλι αποκτά γερμανικό διαβατήριο για να πολεμήσει τις καταστροφικές επιπτώσεις του Brexit, ως ένδειξη διαμαρτυρίας προς την κυβέρνηση Τζόνσον αλλά και για να διατηρήσει τους δεσμούς του με την Ευρώπη.
Ο καλλιτέχνης "Άγγελος του Βορρά" θα έχει πλέον διπλή υπηκοότητα και ανακοίνωσε την αίτηση υπηκοότητας προκαλώντας αρκετές συζητήσεις γύρω από την απόφασή του. Το νέο του γερμανικό διαβατήριο αναμένεται να φτάσει τον επόμενο μήνα, αναφέρει η εφημερίδα Observer.
«Χωρίς να εγκαταλείψει τη βρετανική του υπηκοότητα, αποφάσισε να υποβάλει αίτηση για γερμανικό διαβατήριο, το οποίο θα κρατάει παράλληλα με το βρετανικό», αναφέρει εκπρόσωπος του καλλιτέχνη.
Τα καυστικά σχόλια του Γκόρμλι για την απόφαση του Ηνωμένου Βασιλείου να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το δημοψήφισμα του 2016 έγιναν κατά την έναρξη της έκθεσής του στο Μουσείο Voorlinden στο Wassenaar της Ολλανδίας, μια έκθεση που θα διαρκέσει έως τις 25 Σεπτεμβρίου. Αλλά η ραδιοφωνική παρουσιάστρια Julia Hartley-Brewer ανάρτησε ένα σαρκαστικό tweet, λέγοντας: "Πώς θα τα καταφέρουμε χωρίς εσένα Τόνι;".
«Ντρέπομαι για το Brexit, είναι μια καταστροφή, μια προδοσία της θυσίας των γονέων και των παππούδων μου για να φτιάξουν μια Ευρώπη που δεν πρόκειται να διαιρεθεί ξανά. Είναι μια τραγωδία», δήλωσε ο Γκόρμλι στα εγκαίνια της έκθεσης. «Η Βρετανία έχει πέσει στα χέρια εγωιστών που δεν ενδιαφέρονται για το δημόσιο συμφέρον, αλλά για την προσωπική τους καριέρα, και αυτό είναι ντροπή», πρόσθεσε ο καλλιτέχνης.
Νωρίτερα ο Γκόρμλι είχε δηλώσει ότι «το Brexit είναι μια καταστροφή για αυτή τη χώρα, είναι μια ασθένεια για την οποία κανείς δεν φαίνεται να έχει τη θεραπεία».
Η εκπρόσωπός του προσθέτει ότι ο γλύπτης «παραμένει περήφανος Βρετανός πολίτης και είναι ευγνώμων για την εξαιρετική υποστήριξη που έχει λάβει από τόσους πολλούς ανθρώπους και ιδρύματα σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά επιθυμεί επίσης να διατηρήσει τους δεσμούς του με την Ευρώπη και να συνεχίσει να εκθέτει το έργο του στην Ευρώπη».
Ο αντίκτυπος του Brexit στον καλλιτεχνικό κόσμο του Ηνωμένου Βασιλείου είναι ένα διαρκές ζήτημα. Μέλη του κλάδου προειδοποίησαν πρόσφατα τη βρετανική κυβέρνηση ότι το Λονδίνο θα γίνει «σκιά του εαυτού του» σε μόλις πέντε χρόνια, αν οι εισαγωγές τέχνης συνεχίσουν να πέφτουν κατακόρυφα (το παγκόσμιο μερίδιο του Ηνωμένου Βασιλείου στην αγορά τέχνης μειώθηκε κατά 3% στο 17% πέρυσι, το χαμηλότερο ποσοστό της τελευταίας δεκαετίας).
Το 2008, η Daily Telegraph κατέταξε τον σερ Άντονι Γκόρμλεϊ τέταρτο στον κατάλογο των πιο ισχυρών ανθρώπων στον βρετανικό πολιτισμό. Με γνωστότερο έργο του τον Άγγελο του Βορρά, του οποίου μια μακέτα πουλήθηκε για 3,401,250 λίρες από τον οίκο Κρίστι, ο Γκρόμλεϊ, νικητής του βραβείου Τέρνερ, της ύψιστης διάκρισης καλλιτεχνών στη Μεγάλη Βρετανία, το 1994, δουλεύει με επίκεντρο τον άνθρωπο και την ανθρώπινη φιγούρα. Οι εγκαταστάσεις του με τους ανθρώπους να αιωρούνται σε εμβληματικά κτίρια και ιστορικούς χώρους τον έχουν κάνει έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους καλλιτέχνες της εποχής μας.
Ο Γκόρμλεϊ γεννήθηκε το 1950 και είναι ο μικρότερος σε μια οικογένεια επτά παιδιών. Ο πατέρας του ήταν Ιρλανδικής καταγωγής και η μητέρα του Γερμανίδα. Φοίτησε στο Ampleforth College και στη συνέχεια μελέτησε αρχαιολογία, την ανθρωπολογία και την ιστορία της τέχνης στο Trinity College του Cambridge, από το 1968 έως το 1971.
Ταξίδεψε στην Ινδία και τη Σρι Λάνκα και μελέτησε το Βουδισμό ενώ όταν επέστρεψε παρακολούθησε μαθήματα στο Saint Martin’s School of Art και το Goldsmiths, ενώ ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη γλυπτική στο Πανεπιστήμιο Slade School of Fine Art του Λονδίνου. Στη Slade συναντήθηκε με την Vicken Parsons, αρχικά βοηθό του και μετέπειτα σύζυγό του, μια εικαστικό της οποίας πάντα αναγνωρίζει τη συμβολή στα πρωταρχικά έργα του.
Η καριέρα του Γκρόμλεϊ ξεκίνησε με μια ατομική έκθεση στην γκαλερί Whitechapel το 1981. Τα γλυπτά, οι εγκαταστάσεις και τα δημόσια έργα τέχνης που φιλοτεχνεί διερευνούν τη σχέση του ανθρώπινου σώματος με το χώρο και αποτελεί μέρος του διαλόγου που έχει ανοίξει η τέχνη της γλυπτικής από τη δεκαετία του ’60, για τον τρόπο με τον οποίο το ανθρώπινο σώμα αντιμετωπίζει θεμελιώδη ζητήματα της σχέσης του με τη φύση και τον κόσμο. Ο Γκρόμλεϊ αναστοχάζεται διαρκώς για τη λειτουργία της τέχνης ως χώρου στον οποίο μπορούν να προκύψουν νέες συμπεριφορές, σκέψεις και συναισθήματα.
Σε πολλά έργα του, χρησιμοποιεί ως καλούπι το δικό του σώμα την «πλησιέστερη εμπειρία ύλης που μπορεί να έχει και στην οποία κατοικεί εντός», όπως λέει ο ίδιος. Το έργο του άλλωστε αντιμετωπίζει το ανθρώπινο σώμα όχι ως αντικείμενο αλλά ως τόπο, ο οποίος μπορεί να είναι κοινός με αυτόν ενός θεατή μέσα στο συγκεκριμένο χρόνο στον οποίο παρουσιάζεται.
Το έργο του Γκρόμλεϊ έχει παρουσιαστεί ευρέως σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο και σε όλο σχεδόν τον κόσμο. Ο ίδιος έχει βραβευθεί με μερικά από τα πιο αναγνωρισμένα βραβεία εικαστικών παγκοσμίως όπως το βραβείο Turner το 1994, το Βραβείο Southbank για την Εικαστική Τέχνη το 1999, το βραβείο Bernhard Heiliger για τη γλυπτική το 2007, το βραβείο Obayashi το 2012 και το PraemiumImperiale το 2013. Είναι επίτιμος συνεργάτης του Βασιλικού Ινστιτούτου Βρετανών Αρχιτεκτόνων, Επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ και συνεργάτης της Trinity και του Jesus College, Cambridge.
Στην Μπιενάλε του Σίδνεϊ το 2006 παρουσίασε μια εγκατάσταση με 180.000 μικρά πήλινα ειδώλια που κατασκευάστηκαν από 350 Κινέζους χωρικούς σε πέντε ημέρες. Μερικά από αυτά κλάπηκαν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την «οικειοποίηση» εργασίας άλλων.
Το 2007, το Event Horizon του Γκόρμλεϊ εγκαταστάθηκε σε τοποθεσίες γύρω από τη Madison Squareστη Νέα Υόρκη 2010. Το καλοκαίρι του 2009 ο Γκόρμλεϊ ήταν ο καλλιτέχνης στον οποίο ανατέθηκε το έργο της τέταρτης πλίνθου στην πλατεία Τραφάλγκαρ. Η εγκατάστασή του One & Other, άφησε εποχή καθώς ήταν μια δημόσια πρόσκληση προς το κοινό να περάσει μια ώρα στην κενή πλίνθο. Η εγκατάσταση αυτή προσέλκυσε όσο λίγες στον ίδιο χώρο το ενδιαφέρον των μίντια και δημιούργησε πολλές συζητήσεις για την «ζωντανή τέχνη» και την περφόρμανς.
Το 2012 ο Γκρόμλεϊ άρχισε να κατασκευάζει γλυπτά από συμπαγείς χαλύβδινους κύβους, οι οποίοι παραπέμπουν στην ανθρώπινη μορφή σε διάφορες στάσεις. Τον Οκτώβριο του 2010, ο ίδιος και άλλοι 100 κορυφαίοι καλλιτέχνες υπέγραψαν μια ανοικτή επιστολή προς τον υπουργό Πολιτισμού Τζέρεμι Χαντ διαμαρτυρόμενοι για τις περικοπές κονδυλίων στις τέχνες.
Στις 13 Μαρτίου 2011, του απονεμήθηκε το βραβείο Laurence Olivier για το εξαιρετικό σκηνικό που σχεδίασε για την Babel (Words) στο Sadler’s Wells σε συνεργασία με τους Sidi Larbi Cherkaoui και Damien Jalet.
