Η κλίμακα Σαφίρ-Σίμπσον, που μετράει την ένταση των τυφώνων έχει πέντε βαθμίδες. Οι μετεωρολόγοι και οι επιστήμονες δεν είχαν φανταστεί πως θα υπήρχε ανάγκη για μία «κατηγορία 6».
Αυτό θα σήμαινε συνεχείς ανέμους που ξεπερνούν σε ταχύτητα τα 200 μίλια την ώρα και που θα διέλυαν τα πάντα στο πέρασμα τους. Μέχρι τώρα ένας τέτοιος τυφώνας δεν φαινόταν πιθανός, οπότε δεν υπήρχε ανάγκη για μια υψηλότερη βαθμίδα από το 5.
Όμως, όπως γράφει ο Guardian, αυτή τη στιγμή υπάρχει 5-8% μεγαλύτερη ποσότητα υδρατμών στην ατμόσφαιρα της Γης από ότι υπήρχε πριν μια γενιά. Αυτό, σε συνδυασμό με τις υψηλότερες θερμοκρασίες που φέρνουν νερό από τα βάθη των ωκεανών στις περιοχές που συνήθως σχηματίζονται οι τυφώνες, έχει δημιουργήσει την προοπτική να δούμε υπερτυφώνες που δεν είχαμε δει ποτέ στο παρελθόν και για τους οποίους δεν είμαστε προετοιμασμένοι.
Ο συνδυασμός των θερμότερων ωκεανών και του περισσότερου νερού στην ατμόσφαιρα, καθώς και οι όλο και πιο ακραίες παρατεταμένες περίοδοι ξηρασίας και υγρασίας σε διάφορες περιοχές του πλανήτη, έχουν αρχίσει να δημιουργούν φυσικά φαινόμενα που είναι ακριβώς όπως θα έμοιαζε ένας τυφώνας κατηγορίας 6.
Κανείς στην Αμερική ή την Ευρώπη δεν έχει την εμπειρία ενός τυφώνα επιπέδου 6. Ανεπισήμως τέτοιοι τυφώνες έχουν εμφανιστεί σε διάφορα μέρη του πλανήτη και, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Guardian, είναι θέμα χρόνου να εμφανιστούν και στις ΗΠΑ. «Αν συμβεί αυτό η καταστροφή που είδαμε το 2017 στο Χιούστον, το Πόρτο Ρίκο και τα νησιά της Καραϊβικής θα μοιάζουν με παρωνυχίδα» λέει ο Guardian.
Ο Τζεφ Μάστερς, ένας από τους εγκυρότερους μετεωρολόγους στην Αμερική, έχει ξεκινήσει να εκφέρει δημόσια την ανησυχία του για την εμφάνιση ενός τυφώνα κατηγορίας 6. Με μια ανάρτηση του το 2016 προκάλεσε ζωηρή συζήτηση ανάμεσα στους συναδέλφους του.
«Ένας τυφώνας τόσο ακραίος και τόσο πρωτοφανής που δεν μπορούσε να περιμένει, έπληξε τις Μικρές Αντίλλες το 1780. Κανένας τυφώνας στην ιστορία του Ατλαντικού δεν είχε τόσα θύματα, περίπου 22.000. Δικαίως ονομάστηκε ο Μεγάλος Τυφώνας του 1780», ξεκίνησε την ανάρτηση.
Στη συνέχεια ο Μάστερς προχώρησε στον ισχυρισμό πως ένας τέτοιος αντίστοιχος τυφώνας είναι σχεδόν βέβαιο πως θα επαναληφθεί στο μέλλον. «Τυφώνες σαν τον Μεγάλο Τυφώνα του 1780 μπορεί να επαναληφθούν σε ένα όλο και πιο θερμό κλίμα και είναι αναμενόμενοι, αν συνδυάσει κανείς την γνώση των επιστημονικών δεδομένων με τα στατιστικά ιστορικά στοιχεία»
Ο Μάστερς βάσισε την πρόβλεψη του στην μελέτη δύο επιστημόνων, του Kέρι Ιμάνουελ από το MIT και της Νινγκ Λιν από το Πρινστον, που τον Αύγουστο του 2015 δημοσίευσαν -με τη βοήθεια υπερυπολογιστών- τα πιο λεπτομερή μοντέλα για τους τυφώνες στα οποία συμπεριέλαβαν 6 διαφορετικές κλιματικές συνθήκες που συναντώνται σε παγκόσμιο επίπεδο.
Στην μελέτη τους οι επιστήμονες ανέφεραν την πιθανότητα να δούμε πολύ ισχυρούς τυφώνες στο άμεσο μέλλον στον Περσικό Κόλπο (όπου δεν έχει εμφανιστεί ποτέ το φαινόμενο), την Αυστραλία και τη Φλόριντα.
Το σημαντικό είναι πως σε μια τέτοια περίπτωση οι αρχές της πόλης που θα χτυπηθεί δεν έχουν κανένα πραγματικό σχέδιο αντίδρασης.
Σύμφωνα με έγγραφο του 2010, που είδε το φως της δημοσιότητας και προερχόταν από την πόλη της Τάμπα στη Φλόριντα, οι αρχές ανάμεναν περίπου 2.000 θανάτους σε έναν τυφώνα κατηγορίας 5. 'Όμως τα πράγματα μπορεί να αποδειχθούν χειρότερα. Μιλώντας σε δημοσιογράφους ο Ιμάνουελ είχε πει: «Η Τάμπα πρέπει να έχει ένα καλό σχέδιο εκκένωσης. Δεν ξέρω αν έχουν συνειδητοποιήσει τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν. Πόλεις όπως το Ντουμπάι και γενικότερα ο Περσικός Κόλπος που δεν έχουν αντιμετωπίσει ποτέ τέτοια φαινόμενα είναι ακόμα πιο απροετοίμαστοι.
«Είτε τους ονομάσουμε τυφώνες κατηγορίας 6», καταλήγει το άρθρο του Guardian, «είτε τους πούμε κατηγορίας 5 με ταχύτητες περίπου 60 μίλια την ώρα μεγαλύτερες από το ανώτερο επίπεδο της σημερινής κλίμακας, πρέπει να είμαστε έτοιμοι για τυφώνες που μπορεί να αφανίσουν μια πόλη όπως το Ντουμπάι ή η Τάμπα».
σχόλια