Αναστάτωση έχει προκαλέσει στην παγκόσμια κοινότητα των φωτορεπόρτερ η ανακοίνωση του ιδρύματος World Press Photo, το οποίο ανέστειλε την επίσημη απόδοση της εμβληματικής φωτογραφίας «Το κορίτσι της ναπάλμ» στον Αμερικανοβιετναμέζο φωτορεπόρτερ Νικ Ουτ. Η απόφαση ήρθε έπειτα από προβολή ντοκιμαντέρ που αμφισβητεί ευθέως την πατρότητα της διάσημης εικόνας.
Η ασπρόμαυρη φωτογραφία που απεικονίζει τη 9χρονη Κιμ Φουκ Φαν Τι να τρέχει γυμνή και σοβαρά εγκαυματισμένη, έπειτα από επίθεση με βόμβες ναπάλμ στο Τρανγκ Μπανγκ του Νότιου Βιετνάμ το 1972, υπήρξε ορόσημο του αντιπολεμικού αισθήματος στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο. Μέχρι σήμερα, η εικόνα αποδιδόταν στον φωτογράφο του Associated Press Νικ Ουτ, ο οποίος είχε τιμηθεί με Πούλιτζερ και World Press Photo για το έργο του.
Ωστόσο, το ντοκιμαντέρ The Stringer, που προβλήθηκε στο φεστιβάλ Sundance τον Ιανουάριο, προτείνει μια διαφορετική αφήγηση: ότι τη φωτογραφία ενδέχεται να τράβηξε ο Βιετναμέζος δημοσιογράφος Νγκουγέν Τανχ Νγκε, ο οποίος εμφανίζεται στην ταινία και διεκδικεί την πατρότητα του στιγμιότυπου.
Σε απάντηση, το World Press Photo ξεκίνησε εσωτερική έρευνα διάρκειας πέντε μηνών, η οποία ολοκληρώθηκε τον Μάιο. Στην ανακοίνωσή του, το ίδρυμα δηλώνει ότι "αναστέλλει την απόδοση της φωτογραφίας στον Νικ Ουτ μέχρις αποδείξεως του εναντίου", διευκρινίζοντας ότι η αυθεντικότητα και η ιστορική αξία της φωτογραφίας δεν αμφισβητούνται, μόνο η ακριβής πατρότητα.
«Με βάση τεχνικά δεδομένα, τη θέση των φωτογράφων, την κατεύθυνση λήψης και τον εξοπλισμό, προκύπτει ότι άλλοι φωτογράφοι, όπως οι Nguyen Thanh Nghe ή Huynh Cong Phuc, ίσως βρίσκονταν σε καλύτερη θέση για να αποτυπώσουν τη συγκεκριμένη εικόνα εκείνη τη στιγμή», αναφέρεται στην έκθεση του ιδρύματος.
Το Associated Press από την πλευρά του, σε πρόσφατη ανακοίνωση, επιμένει ότι θεωρεί τον Νικ Ουτ δημιουργό της φωτογραφίας, παρά τα «σημαντικά ερωτήματα» που έχουν ανακύψει.
Η εκτελεστική διευθύντρια του World Press Photo, Τζουμάνα Ελ Ζέιν Χούρι, δήλωσε: «Η εικόνα παραμένει σύμβολο της φρίκης του πολέμου και της δύναμης του φωτορεπορτάζ. Το ερώτημα της πατρότητας μπορεί να μην απαντηθεί ποτέ οριστικά, αλλά η ανάγκη για διαφάνεια και ακρίβεια στην ιστορική αποτύπωση είναι αδιαπραγμάτευτη».
Η απόφαση ανοίγει έναν ευρύτερο διάλογο γύρω από την τεκμηρίωση, τη συλλογική μνήμη και τα όρια της αναγνώρισης σε μια εποχή όπου η αλήθεια της εικόνας εξετάζεται πιο εντατικά από ποτέ.
