Το Challengers του Λούκα Γκουαντανίνο ήταν η επίσημη προβολή έναρξης του περασμένου φεστιβάλ Βενετίας.
Μεσολάβησαν οι απεργίες, η πρεμιέρα ματαιώθηκε, η ταινία αναβλήθηκε, μην τα πολυλογούμε, επιτέλους κυκλοφορεί στις αίθουσες. Ο ερωτισμός ξεχειλίζει από την οθόνη, δίχως ποτέ να καταδεικνύεται γλαφυρά, και μια φιλμογραφία γεμάτη καλλιγραφίες –αλλά και κάποιες μουντζούρες– αποκτά ακόμα μια τέτοια. Εξαιρετικές ερμηνείες από την πρωταγωνιστική τριπλέτα των Ζεντάγια, Τζος Ο’ Κόνορ και Μάικ Φάιστ.
Η έτερη σημαντική κυκλοφορία της εβδομάδας, που, βάσει της προπώλησης εισιτηρίων, αναμένεται να σπάσει ταμεία, είναι το Μην Ανοίγεις την Πόρτα, το μεγάλου μήκους ντεμπούτο των Unboxholics. Πρόκειται για ένα φιλμ ψυχολογικού τρόμου που ποντάρει στην ατμόσφαιρα και καταφέρνει να σε αγριέψει, αν και κινείται σε (υπερβολικά) γνώριμα κινηματογραφικά μονοπάτια.
Από εκεί και πέρα οι μετα-αποκαλυπτικές εικόνες του Breathe θα θυμίσουν κάτι από τη χθεσινή εικόνα της Αττικής και γι’ αυτό προκύπτουν επίκαιρες, αλλά οι αρετές της ταινίας μάλλον εξαντλούνται κάπου εδώ. Το Alma Viva είναι ακόμα μια ταινία όπου ανήλικο κορίτσι πρέπει να συμφιλιωθεί με την απώλεια – η τέταρτη σε έναν μήνα. Η παρουσία του μεταφυσικού ή, πιο σωστά, του πνευματικού στοιχείου την διαφοροποιεί, ταυτόχρονα είναι μάλλον η λιγότερο συγκροτημένη.
Μιλώντας για πνεύμα, το Mill and the Cross του Λεχ Μαγιέφσκι επιστρέφει ως επανέκδοση πάνω στην ώρα για να μας βυθίσει στην απεικόνιση του Θείου Δράματος δια χειρός Μπρίγκελ –του Πρεσβύτερου, για να μην έχουμε παρεξηγήσεις– μέσω της «Πορείας προς τον Γολγοθά».
Τέλος, οι μικροί μας φίλοι μπορούν να θαυμάσουν τα υπερηρωικά κατορθώματα της Σούπερ Μάγκι και οι ενήλικοι συνοδοί τους να καταλάβουν τι σημαίνει φιλμικός κρυπτονίτης.
