Σημαντικά αποτελέσματα είχαν οι φετινές εργασίες στο Ασκληπιείο της Επιδαύρου.
Απελευθερώθηκε από τους λίθους κτηρίων και αναθημάτων η μεγάλη πλατεία, στο κέντρο του ιερού του Ασκληπιείου της Επιδαύρου και πλέον ο επισκέπτης μπορεί να δει την αρχαία εικόνα.
Πρόκειται για έναν ελεύθερο χώρο, 1.500 περίπου τετραγωνικών μέτρων. Ο συγκεκριμένος χώρος μπορούσε να φιλοξενεί το πλήθος των προσκυνητών που έφθανε στο ιερό για να συμμετάσχει στην αιματηρή θυσία στον Ασκληπιό, με την εορταστική πομπή.
Οριζόταν προς τα ανατολικά από τον βωμό του θεού και στις δυο πλευρές του από ημικυκλικές εξέδρες, αναθήματα και συγχρόνως θέσεις για τις εξέχουσες οικογένειες της Επιδαύρου, από όπου τα μέλη τους παρακολουθούσαν την τελετουργία της θυσίας.
Περίπου 350 λίθοι μεταφέρθηκαν, έπειτα από την απαιτούμενη τεκμηρίωση, σε οργανωμένο αποθετήριο, ενώ άλλοι 100 τακτοποιήθηκαν -προσωρινά- στην πλατεία για να μελετηθούν, πριν από την απομάκρυνσή τους.
Σύμφωνα με το υπουργείο Πολιτισμού, στο μεγάλο κτήριο του 2ου μ.Χ. αιώνα στα δυτικά της ιεράς οδού, διακριβώθηκαν πολλές οικοδομικές φάσεις, μέχρι τον ύστερο 4ο αι. μ.Χ. Παράλληλα το μεγάλο κτήριο χρησιμοποιούνταν για μυστικιστική λατρεία ιδίως, κατά τους ύστερους ρωμαϊκούς χρόνους, κάτι που μαρτυρά η ύπαρξη μίας ιδιόμορφης «κρύπτης».
Επίδαυρος: Στον 4ο αιώνα χρονολογούνται οι εγκαταστάσεις του τεμένους του Ασκληπιού
Το άγνωστο ως σήμερα τέμενος του Ασκληπιού αποκαλύφθηκε στην πόλη της Επιδαύρου, σε μικρή απόσταση από το «μικρό θέατρο», ενώ η θέση του αναφέρεται από τον αρχαίο περιηγητή Παυσανία.
Οι εγκαταστάσεις του Τεμένους χρονολογούνται από τον 4ο π.Χ. αιώνα. Ωστόσο, η φάση στην οποία διατηρήθηκαν τα κτίσματα του ιερού είναι αυτή που διαμορφώθηκε κατά τον 2ο μ.Χ. αιώνα, συνδεόμενη, πιθανότατα, με την επίσκεψη του Αδριανού το 124 μ.Χ., στην Επίδαυρο.
Το ιερό αποτελείται από έναν υπαίθριο περίβολο 100 τμ., μία κρήνη με δεξαμενή 220 τμ. και μία στοά μπροστά τους, 128 τμ.
Σύμφωνα με τον Παυσανία, στον υπαίθριο περίβολο του ιερού ήταν στημένα τα αγάλματα του Ασκληπιού και της Ηπιόνης. Στην απέναντι ανατολική πλευρά, ο τοίχος του περιβόλου ήταν κλιμακωτός και στις βαθμίδες του σώζονται τα λαξεύματα για την στερέωση στηλών ή άλλων αναθημάτων.
Στο κέντρο του περιβόλου διατηρήθηκε φρεάτιο, με καλοχτισμένο τοίχωμα, από το οποίο μία υπόγεια κτιστή οξυκόρυφη σήραγγα οδηγούσε το νερό, που αποτελούσε κύριο συστατικό στοιχείο στα Ασκληπιεία, στην κρήνη, η οποία βρίσκεται σε επαφή με τον περίβολο.
Γι' αυτό και το οικοδόμημα της κρήνης έλαβε μνημειώδη μορφή και διαστάσεις. Ο χώρος υδροληψίας, στην πρώτη φάση της λειτουργίας του ιερού, είχε πρόσοψη ιωνικού ρυθμού με τρεις κίονες ανάμεσα σε πεσσούς και στο εσωτερικό του αρυκρήνη και λεκάνες με ροοκρήνες.
Κατά τη φάση των Ρωμαϊκών χρόνων η πρόσβαση στο νερό της δεξαμενής ενσωματώθηκε στη στοά η οποία χτίστηκε στη δυτική πλευρά του ιερού, μπροστά από τον παλαιό χώρο υδροληψίας και τον περίβολο. Η στοά είχε τρίβαθμη κρηπίδα και επιχρισμένους, με κονίαμα, κίονες. Υπάρχουν ενδείξεις ότι μπορούσε να εξυπηρετεί την διαδικασία της εγκοίμησης.
Από τον περίβολο, κυρίως, αλλά και τις γύρω του επιχώσεις, προέρχονται ευρήματα που επιβεβαιώνουν την ταύτιση του χώρου με το Τέμενος του Ασκληπιού. Χαρακτηριστικότερα είναι ένα όστρακο με χαραγμένο το όνομα του θεού, πήλινα δισκάρια με προτομή θεότητας για ανάρτηση, ειδώλια, λύχνοι και τεμάχια από πήλινες θερμοφόρες. Από το ιερό πρέπει να προέρχονται και τα χάλκινα ιατρικά εργαλεία που βρέθηκαν σε παλαιότερες ανασκαφές στην ορχήστρα του παρακείμενου θεάτρου.
Οι εργασίες πραγματοποιήθηκαν από την ερευνητική ομάδα του πανεπιστημίου Αθηνών υπό την διεύθυνση του ομότιμου καθηγητή αρχαιολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών Βασίλη Λαμπρινουδάκη, σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Αργολίδας. Να σημειωθεί πως οι εργασίες στην πόλη της Επιδαύρου γίνονται με χορηγία του ιδρύματος Ι. Λάτση.
