Τη στιγμή που οι Βρυξέλλες συνταράσσονται τις τελευταίες ημέρες από το σκάνδαλο διαφθοράς Qatargate ένα εύλογο ερώτημα που προκύπτει έχει να κάνει με το ύψος των απολαβών των ευρωβουλευτών καθώς και τα επιπλέον οικονομικά προνόμια που αποκτούν.
Σύμφωνα με τον καθηγητή διεθνούς πολιτικής στο KU Leuven, Γούτερ Γουλφς, το κύριο πρόβλημα έχει να κάνει με τα επιδόματα που απολαμβάνουν οι ευρωβουλευτές ως επιπρόσθετα ποσά πέραν του μισθού τους.
Όπως αναφέρει το βελγικό μέσο VRT, ο μεικτός μηνιαίος μισθός ενός ευρωβουλευτή το 2022 είναι 9.386,29 ευρώ. Το ποσό αυτό είναι το ίδιο και για τους 705 ευρωβουλευτές, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου και του αντιπροέδρου. Από αυτό αφαιρούνται επίσης ένας φόρος της ΕΕ και τα ασφάλιστρα. Το αποτέλεσμα είναι ένας καθαρός μηνιαίος μισθός της τάξης των 7.316,63 ευρώ. Το ποσό αυτό είναι σταθερό και αντιστοιχεί στο 38,5% του μισθού ενός δικαστή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Πέραν του μισθού τους, οι ευρωβουλευτές αποζημιώνονται και για τα έξοδά τους. Για παράδειγμα, οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου λαμβάνουν ημερήσια αποζημίωση 338 ευρώ για κάθε ημέρα που παρίστανται στην Ευρωβουλή για την εργασία τους. Αυτά τα χρήματα προορίζονται κυρίως για γεύματα και έξοδα διαμονής σε ξενοδοχεία.
Δεν είναι πάντα σαφές πώς ακριβώς δαπανούν οι ευρωβουλευτές αυτά τα χρήματα καθώς οι έλεγχοι είναι περιορισμένοι.
«Δεν υπάρχει τίποτα κακό με ένα επίδομα εξόδων, και αυτό επίσης καταβάλλεται σε ξεχωριστό λογαριασμό. Ο αχρησιμοποίητος προϋπολογισμός πρέπει να επιστρέφεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτό δεν συμβαίνει σχεδόν ποτέ, με αποτέλεσμα το επίδομα να μετατρέπεται σε πρόσθετο μισθό», αναφέρει ο καθηγητής.
Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γίνεται εδώ και πολύ καιρό συζήτηση για περισσότερο έλεγχο στους μισθούς και τα έξοδα των ευρωβουλευτών. Το αντεπιχείρημα είναι ότι ένας τέτοιος έλεγχος απαιτεί 60 με 70 εργαζόμενους και άρα κοστίζει πολλά χρήματα.
Πάντως, ο Γουλφς τονίζει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο λειτουργεί γενικά με αρκετή διαφάνεια: «Έχουν ήδη γίνει πολλά βήματα και υπάρχουν πολλές πληροφορίες. Αυτό ισχύει, για παράδειγμα, και για τους μισθούς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Τα θεσμικά όργανα, για παράδειγμα, είναι πολύ πιο διαφανή από το Βέλγιο. Υπάρχουν μερικά πράγματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν».
