Στις "πολλαπλές αιτίες της εξάπλωσης του ριζοσπαστισμού", αναφέρονται σε άρθρο τους στην εφημερίδα Le Monde οι ιστορικοί Sophie Bessis και Mohamed Harbi, με αφορμή τις αιματηρές επιθέσεις των τζιχαντιστών στο Παρίσι.
Ξεκινάνε από τη δεκαετία του '70, όταν ο ισλαμισμός ήταν σε άνοδο και οι "ηγέτες της Δύσης ήταν πεπεισμένοι ότι είχαν γίνει η κυρίαρχη πολιτική δύναμη στον αραβικό-μουσουλμανικό κόσμο. Ο εθισμός στο πετρέλαιο βοηθούσε τη σύνδεση τους με τα μέλη που αποτελούν την ιδεολογική μήτρα του ισλαμισμού, τα οποία εξαπλώθηκαν χρηματοδοτώντας ένοπλες οργανώσεις. Για να το κάνουν αυτό οι δυτικοί εφηύραν το οξύμωρο του «μέτριου ισλαμισμού" προκειμένου να δημιουργήσουν συμμαχίες", αναφέρουν οι δυο αρθρογράφοι.
Σημειώνουν ότι ο τζιχαντισμός είναι κατά κύριο λόγο το παιδί του Σαούντ και άλλων εμίρηδων και επισημαίνουν την υποστήριξη κατά τους τελευταίους μήνες "στο τουρκικό κατοχικό καθεστώς του Ερντογάν, « γνωστό για τις επαφές του με τον τζιχαντισμό που δεν συνέβαλε και λίγο στην επανεκλογή του". "Η Γαλλία, κατά τα τελευταία έτη, έσφιξε ως τα άκρα τους δεσμούς της με το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία, αγνοώντας την ευθύνη τους στην παγκοσμιοποίηση του ισλαμικού εξτρεμισμού", τονίζουν.
"Οι Γάλλοι δεν έθεσαν ποτέ την ερώτηση "τι διαφοροποιεί το ISIS από τη Σαουδική Αραβία". Είναι η ίδια ιδεολογία που τους οδηγεί», γράφουν χαρακτηριστικά στη συνέχεια.
Αναφέρουν επίσης το φλέρτ με δικτάτορες όπως ο Καντάφι, μέχρι που δεν τους ήταν χρήσιμος πλέον, τονίζοντας ότι το βαρύ τίμημα για αυτή την τραγική ασυνέπεια και τον κυνισμό των ηγεμόνων τους, καταβάλλεται τώρα από αθώους πολίτες.
Οι ιστορικοί αναφέρονται και σε μία ακόμη "ορθολογική τρέλα", στο ισραηλινο-παλαιστινιακό ζήτημα. "Για δεκαετίες, οι ηγέτες της Δύσης, παράλυτοι από τη μνήμη της γενοκτονίας αρνούνται να εφαρμόσουν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ που θα μπορούσαν να λύσουν το πρόβλημα και να καθυποτάξουν την ισχυρή σήμερα ισραηλινή άκρα δεξιά, που έχει μετατρέψει την εβραϊκή τραγωδία του 20ου αιώνα σε επιχείρηση", γράφουν.
"Ναι λοιπόν, ας είμαστε ρεαλιστές, απαιτούμε το αδύνατο. Ζητάμε από τη Γαλλία να θέσει τέλος στις προνομιακές σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, δύο μοναρχίες όπου το Ισλάμ Ουαχάμπι είναι η επίσημη θρησκεία, εφ 'όσον δεν έχουν κόψει όλους τους δεσμούς με τους τζιχαντιστές, και οι νόμοι και οι πρακτικές τους πάνε ενάντια στην ελάχιστη ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η διεθνής κοινότητα πρέπει να εφαρμόσει αμέσως τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την ισραηλινή κατοχή και να υποστηρίξει χωρίς καθυστέρηση, -επιτέλους- τη δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους, οδηγώντας το κράτος του Ισραήλ στη μορφή που είχε στις 4 Ιουνίου του Ιούνη 1967. Τα δύο αυτά μέτρα, δεν θα εξαλείψουν την απειλή των τζιχαντιστών που έχει πλέον ριζώσει παντού, αλλά θα τους αφαιρέσουν επιχειρήματα. Τότε και μόνο τότε τα αντιτρομοκρατικά μέτρα που λαμβάνονται σήμερα λόγω της απουσίας οποιασδήποτε πολιτικής όρασης μπορεί να καταστούν αποτελεσματικά» καταλήγουν.
σχόλια