Τη λύπη του που η ηθική και η αλληλεγγύη έχουν καταντήσει έννοιες ενοχλητικές εξέφρασε ο πάπας Φραγκίσκος, καταγγέλλοντας μάλιστα το «φετιχισμό του χρήματος» και «τη δικτατορία μιας απρόσωπης οικονομίας χωρίς πραγματικά ανθρωπιστικό σκοπό».
Τα λόγια αυτά ο πάπας τα είπε σε συνάντηση που είχε με τους πρεσβευτές Κιργιστάν, της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα , του Λουξεμβούργου και της Μποτσουάνας, στους οποίους μίλησε για «καμπή της ιστορίας» στην οποία παρά τις θετικές κατακτήσεις της ανθρωπότητας στους τομείς της υγείας, της εκπαίδευσης και των επικοινωνιών, ένα μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού ζει καθημερινά σε άθλιες συνθήκες.
Σημείωσε ακόμη ότι «ο φόβος και η απελπισία καταλαμβάνουν τις καρδιές πολλών ανθρώπων, ακόμη και στις πλούσιες χώρες και η φτώχεια γιγαντώνεται» διαρκώς».
Ο άνθρωπος «έχει περιοριστεί μόνο στην κατανάλωση και, ακόμη χειρότερα, θεωρείται ο ίδιος καταναλωτικό αγαθό που μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε και κατόπιν να το πετάξουμε», τόνισε επίσης σημειώνοντας ότι η κατάσταση αυτή με τις ανισότητες φτωχών και πλουσίων προέρχεται από «τις ιδεολογίες που προωθούν την απόλυτη αυτονομία των αγορών και την κερδοσκοπία, αρνούμενες τον έλεγχο του κράτους».
Κατήγγειλε επίσης την «πολυπλόκαμη διαφθορά και την εγωιστική φοροδιαφυγή που έχουν λάβει παγκόσμιες διαστάσεις. Όπως και η αλληλεγγύη, η ηθική ενοχλεί! Θεωρείται αντιπαραγωγική (...) θεωρείται απειλή, επειδή αρνείται τη χειραγώγηση και την υποδούλωση του ανθρώπου».
Ο ποντίφικας υπογράμμισε ότι ο ρόλος της Εκκλησίας είναι «να ενθαρρύνει τους κυβερνώντες να υπηρετούν το κοινό καλό» και τους διευθυντές των εταιρειών «να λαμβάνουν υπόψη τους την ηθική και την αλληλεγγύη» και ευχήθηκε οι οικονομικοί και πολιτικοί υπεύθυνοι "να αλλάξουν θαρραλέα στάση".
«Το χρήμα πρέπει να υπηρετεί, όχι να κυβερνά», κατέληξε, τονίζοντας ότι μολονότι «ο πάπας αγαπά όλον τον κόσμο, τόσο τους πλούσιους όσο και τους φτωχούς, έχει καθήκον να υπενθυμίζει στον πλούσιο ότι πρέπει να βοηθά τον φτωχό και να τον σέβεται».
