Σε μια από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις που έχει γνωρίσει η Νότια Κορέα τα τελευταία χρόνια, πάνω από 10.000 πολίτες κατέκλυσαν τους δρόμους της Σεούλ στις 4 Δεκεμβρίου, διαμαρτυρόμενοι για την αιφνίδια κήρυξη στρατιωτικού νόμου από τον πρόεδρο Γιουν Σοκ-γιολ. Η κινητοποίηση, που ξεκίνησε από το Γκουανγκουαμούν, είχε ως στόχο την παραίτηση του προέδρου και τη διασφάλιση της λαϊκής κυριαρχίας.
Με κεντρικό σύνθημα «Συλλάβετε τον Γιουν Σοκ-γιολ για προδοσία», οι διαδηλωτές, οργανωμένοι από κοινωνικές ομάδες και συνδικάτα, όπως η Συνομοσπονδία Εργατικών Συνδικάτων και η Συμμαχία για την Ενδυνάμωση της Δημοκρατίας, άναψαν κεριά και κράτησαν πανό, ενώ πραγματοποίησαν πορεία μήκους 4,4 χιλιομέτρων προς το προεδρικό γραφείο στο Γιονγκσάν. Παρά την ειρηνικότητα της διαμαρτυρίας, η πορεία σταμάτησε στη διασταύρωση της περιοχής Νάμγιονγκ, όπου αστυνομικές δυνάμεις είχαν στήσει φράγματα.
Φόβος και οργή στην κοινωνία
Η ανακοίνωση του στρατιωτικού νόμου προκάλεσε σοκ και ανησυχία. Η 22χρονη Τζιν, συμμετέχουσα στη διαμαρτυρία, δήλωσε: «Όταν διάβασα για τον στρατιωτικό νόμο, δεν μπορούσα να κοιμηθώ από τον φόβο. Ήρθα εδώ για να δείξω ότι η πραγματική εξουσία ανήκει στον λαό». Ο 20χρονος Λι, φοιτητής από τη Σεούλ, ανέφερε: «Νιώθω ντροπή που δεν έδρασα άμεσα χθες. Η δημοκρατία απειλείται, και η αδικία πρέπει να καταπολεμηθεί χωρίς καθυστέρηση».
Συγκινητική ήταν η μαρτυρία της Ι Μι-χιουν, μητέρας δύο στρατιωτών. «Ο μεγαλύτερος γιος μου, που υπηρετεί στο Ποχάνγκ, μου είπε ότι νιώθει πως επίκειται πόλεμος και μου ζήτησε να φύγω από τη χώρα. Οι γονείς φοβούνται για τη ζωή των παιδιών τους στον στρατό, και τα παιδιά για τη ζωή των γονιών τους», δήλωσε με δάκρυα στα μάτια, κατηγορώντας τον πρόεδρο για ανεύθυνες ενέργειες.
Η διαμαρτυρία της 4ης Δεκεμβρίου ήταν μόνο η αρχή. Οι οργανωτές ανακοίνωσαν ότι θα συνεχίσουν τις συγκεντρώσεις μέχρι τις 7 Δεκεμβρίου, απαιτώντας την παραίτηση του προέδρου, την επιστροφή στη δημοκρατική κανονικότητα και ριζικές κοινωνικές μεταρρυθμίσεις.
Οι διαδηλώσεις επεκτάθηκαν σε πάνω από 30 πόλεις της χώρας, με μεγάλες συγκεντρώσεις να πραγματοποιούνται στη Γκουανγκτζού, την Τσεονάν και τη Ντέγκου, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα αμφισβήτησης της κυβερνητικής εξουσίας.
