"Where' s the line?" ρωτάνε με αγωνία -δηλαδή το σημείο διέλευσης στην ουδέτερη ζώνη Ελλάδας-ΠΓΔΜ- όσοι πρόσφυγες φτάνουν περπατώντας στην Ειδομένη, κρατώντας τις περισσότερες φορές από το χέρι τα παιδιά τους και κουβαλώντας τα λιγοστά υπάρχοντά τους στην πλάτη.
Με αγωνία γυναίκες με παιδιά, μπήκαν το μεσημέρι μπροστά στο σημείο διέλευσης παρακαλώντας να μάθουν πότε θα μπορέσουν να περάσουν χωρίς να πάρουν απάντηση, καθώς μέχρι το μεσημέρι οι αρχές της γειτονικής χώρας δεν είχαν ανοίξει στιγμή την ουδέτερη ζώνη.
Χλιάδες άνθρωποι, είναι πλέον μέρες εγκλωβισμένοι στον καταυλισμό, ενώ συνεχίζουν να έρχονται κατά δεκάδες κάθε μέρα με τα πόδια. «Η κατάσταση είναι εξαιρετικά δύσκολη και οι ανάγκες των ανθρώπων μεγαλώνουν γιατί βρίσκονται εδώ μέρες, με πολλά μικρά παιδιά» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Στέλλα Νάνου από την Υπατη Αρμοστεία. «Κουρασμένοι, εξαντλημένοι, ανυπόμονοι, έχουν μεγάλη αγωνία για το τι θα συμβεί» συμπληρώνει χαρακτηρίζοντας «εκτάκτου ανάγκης» την ανθρωπιστική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί.
Εντωμεταξύ, ταξί με πρόσφυγες καταφθάνουν συνεχώς στον καταυλισμό όπου πλέον δεν υπάρχει ελεύθερος χώρος με αποτέλεσμα να αναπτύσσεται περιμετρικά, μέσα στα γειτονικά χωράφια, με σκηνές όπου έχουν στήσει και ζουν σε άθλιες συνθήκες εκατοντάδες πρόσφυγες. Ανάμεσά τους υπάρχουν ακόμα και Αφγανοί, οι οποίοι ελπίζουν ότι κάποια στιγμή θα τους επιτραπεί να περάσουν. Περιμένουν μέρες, ακόμα και ανήλικοι Αφγανοί οι οποίοι αρνούνται να μπουν σε καθεστώς προστασίας και σε δομή φιλοξενίας, πιστεύοντας ότι θα καταφέρουν να συνεχίσουν το ταξίδι τους.
Η μεγαλύτερη ουρά στον καταυλισμό είναι αυτή που σχηματίζεται όταν μέλη της ΜΚΟ Praksis μοιράζουν σάντουιτς. Χιλιάδες στέκονται καρτερικά και περιμένουν να φτάσει η σειρά τους για να πάρουν το μοναδικό ίσως φαγητό για ολόκληρη την μέρα. Κάποιοι, αν και περιμένουν μέχρι και 3 ώρες, δεν κατορθώνουν να πάρουν ένα από τα 2.000 σάντουιτς που μοιράζει η οργάνωση.
Τα καρτελάκια με τα νούμερα προτεραιότητας προκειμένου να περάσουν στην ουδέτερη ζώνη, είχαν φτάσει κάποια στιγμή σήμερα στο 138. «Τα νούμερα αυτά δίνονται σε γκρουπ που μπορεί να περιλαμβάνουν μέχρι και 50 ανθρώπους», εξηγεί μέλος της Praksis.
Στο βενζινάδικο, στο Πολύκαστρο όπου πολλά λεωφορεία αποβιβάζουν πρόσφυγες, η οργάνωση Save the children, έχει στήσει έναν παιδότοπο για να απασχολούνται στην πολύωρη αναμονή τα παιδιά. Καθισμένα σε τραπεζάκια, ζωγραφίζουν με χρώματα τη ζωή που ονειρεύονται: σπίτια μεγάλα, ήλιο και φύση. Χαμογελούν, φοράνε αποκριάτικες μάσκες και στολές και διαγωνίζονται για την καλύτερη ζωγραφιά που θα κοσμήσει την σκηνή της οργάνωσης.
σχόλια