Εδώ και μήνες, μετανάστες δίνουν στην καλόγρια Norma Pimentel μικρά χαρτάκια καθώς μπαίνουν στο κέντρο φιλοξενίας. Μερικά αναγράφουν τα ονόματα και τους αριθμούς τους. Κάποια όμως, περιγράφουν τις φρικτές στιγμές που βίωσαν κατά τη διαφυγή τους από τις χώρες τους.
«Είναι μία ζωή, το κάθε ένα εξ αυτών» λέει η Pimentel στο CNN.
Η μοναχή είναι μία από τις πλέον γνωστές «προστάτιδες» μεταναστών στην Κοιλάδα του Ρίο Γκράντε και διευθύντρια των καθολικών φιλανθρωπικών οργανισμών της περιοχής. Συντονίζει τη λειτουργία θρησκευτικών καταφυγίων, φροντίζοντας χιλιάδες άτομα σε ανάγκη.
Οι ιστορίες για κάθε κομματάκι χαρτί είναι διαφορετικές, αλλά έχουν όλες ένα κοινό χαρακτηριστικό: ο υπογράφων έχει απελαθεί από τις ΗΠΑ υπό τον νόμο 42, που δίνει τη δυνατότητα στις τοπικές Αρχές να στέλνουν μετανάστες στη χώρα καταγωγής τους ή στο Μεξικό - ανεξαρτήτως εθνικότητας. Ο νόμος είχε τεθεί σε ισχύ μετά το ξέσπασμα του κορωνοϊού, ως μέτρο προστασίας, όπως είπε πει ο τότε πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ.
Αποτέλεσμα αυτού είναι ότι έχει δημιουργηθεί μία οριακή κατάσταση σε συνοριακές πόλεις, με τα κέντρα φιλοξενίας.
Ωστόσο, η κατάστασή αυτή μπορεί να αλλάξει σύντομα καθώς η κυβέρνηση του Αμερικανού Προέδρου, Τζο Μπάιντεν, έχει ανακοινώσει πως θα άρει τους περιορισμούς στα σύνορα.
Είναι περισσότεροι από 7.000 οι μετανάστες, από την Κεντρική Αμερική και την Αϊτή, που αναμένουν για την άρση αυτή, σύμφωνα με την Pimentel. Η μοναχή είναι σε επαφή με τους αρμόδιους ώστε να υπάρχει ασφαλής δίοδος για τους μετανάστες και να μην κινδυνεύσουν οι ζωές τους.
Η μοναχή αγνοεί τους λόγους για τους οποίους οι μετανάστες τής δίνουν τα σημειώματα αυτά, αλλά προσεύχεται για εκείνους στο «αφεντικό» της, όπως αποκαλεί τον Θεό στον οποίο πιστεύει.
«Απλά λέω στο αφεντικό μου: "Είναι δικοί σου άνθρωποι. Πρέπει να τους καθοδηγήσεις και να μου πεις τι να κάνω για να τους βοηθήσω. Νομίζω πως μπορείς να μου δείξεις τον δρόμο"».
Περίπου 10.000 περιπτώσεις κακοποίησης
Πολλοί από τους διαμένοντες στα κέντρα απελάθηκαν από τα σύνορα Τέξας με Μεξικό, μία περιοχή η οποία κρίνεται εξαιρετικά επικίνδυνη.
«Είναι ένα μέρος που δεν προστατεύεται» λέει η μοναχή και συμπληρώνει: «Τα παιδιά δεν είναι ασφαλή, πέφτουν θύματα απαγωγής ή, τα μικρότερα, μπορεί να βιαστούν».
Η Matilde - χρησιμοποιείται ψεύτικο όνομα για την προστασία της ταυτότητάς της - ξεσπά σε κλάματα όταν θυμάται τα όσα βίωσε εκεί.
Πριν από μερικούς μήνες, ένοπλοι κατέλαβαν το σημείο και η 9χρονη κόρη της παρακολουθούσε με τρόμο τα τεκταινόμενα. Οι εικόνες αυτές «στοιχειώνουν» τη μικρή ακόμα. «Μερικές φορές, όταν κοιμάται, τρέμει και ξυπνάει έντρομη. Πιστέψτε με, έχουμε περάσει πολλά κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού».
Από την περίοδο που ανέλαβε τη διακυβέρνηση ο Μπάιντεν, η ανθρωπιστική οργάνωση Human Rights First έχει καταγράψει 10.000 περιπτώσεις απαγωγών, βιασμών ή άλλων βίαιων εγκλημάτων κατά ατόμων που αναμένουν την απέλασή τους στο Μεξικό.
Οι κίνδυνοι είναι καθημερινοί αλλά και οι συνθήκες που βρίσκουν όταν τελικά απελαύνονται δεν τους προσφέρουν καμία ασφάλεια.
Η προσπάθεια για την κατασκευή ακόμη ενός καταφυγίου αποτελεί μία «αχτίδα» αισιοδοξίας.
«Για μένα, είναι ευχαρίστηση να βοηθάω τους άλλους» δηλώνει στο Αμερικανό μέσο. Η Nora - επίσης ψεύτικο όνομα - λέει πως έφυγε από τη χώρα της αφότου μία από τις κόρες της έπεσε θύμα άγριου ξυλοδαρμού από μέλη συμμορίας και έχασε το παιδί που κυοφορούσε. «Έπρεπε να αφήσω το σπίτι μου» και πλέον «δεν μου ανήκει τίποτα».
There are 100 men that have been getting up every morning at dusk no matter how cold it gets & w/o pay, just because they believe we must all help in making a better place for the immigrants suffering at plaza in Reynosa MX. Este chiquillo es uno mas que se suma al trabajo!❤️ pic.twitter.com/f83078pX5R
— Norma Seni Pimentel (@nspimentel) February 3, 2022
«Δώστε μας μια ευκαιρία»
Πλην των πρακτικών δυσκολιών, επώδυνη είναι και η αναμονή για μία θετική εξέλιξη στην προσπάθεια για είσοδο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
«Δεν κατάλαβα ότι το αμερικανικό όνειρο θα αποδεικνυόταν να είναι έτσι» γράφει ένα από τα σημειώματα που έχει λάβει η Pimentel.
Η μοναχή διπλώνει το χαρτί και το βάζει μέσα στην τσάντα της, μαζί με άλλο τόσα. «Ελπίζω ότι κάποιος μπορεί να ακούσει την ιστορία τους και να ακούσει ότι υποφέρουν και χρειάζονται προστασία» καταλήγει η Pimentel.
