Γιατί κάποιες τραγωδίες μας αγγίζουν και κάποιες άλλες όχι; Μερικές εξηγήσεις

Κάποιες τραγωδίες συγκλονίζουν την κοινή γνώμη, για παράδειγμα οι απανωτές τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι, όχι όμως και τα όσα συμβαίνουν στη Σομαλία. Γιατί; Υπάρχουν εξηγήσεις και κάποιες είναι καθαρά ψυχολογικές, ωστόσο, δεν πρέπει να υποτιμάται και ο ρόλος των media. Ο τρόπος με τον οποίο ταυτιζόμαστε και παίρνουμε προσωπικά το δράμα και την οδύνη ανθρώπων στην άλλη άκρη του κόσμου έχει να κάνει τόσο με το πόσο κοντά αισθανόμαστε στην εθνικότητα και τον πολιτισμό τους, όσο και με το πώς «πωλείται» (σ.σ.: ατυχές το ρήμα, αλλά έτσι είναι) η είδηση στα ΜΜΕ. Όταν ο πολίτης αντικρίζει τις φωτογραφίες με τα πρόσωπα των θυμάτων μίας τρομοκρατικής επίθεσης, για παράδειγμα, αυτομάτως, ο μηχανισμός ενσυναίσθησης ενεργοποιείται, όχι όμως και όταν στους τίτλους ειδήσεων αναφέρονται απλώς αριθμοί θανάτων ανθρώπων στη Σομαλία. Το ίδιο ακριβώς συνέβαινε και με την κατάσταση στη Συρία, όταν ο τραγικός θάνατος του 3χρονου Αϊλάν και η δύναμη της φωτογραφίας του νεκρού παιδιού επαναπροσδιόρισε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε την ανθρώπινη τραγωδία, ανεξαρτήτως φυλής και εθνικότητας...