Μια αβλαβής κίτρινη σκόνη, που δημιουργήθηκε σε εργαστήριο, θα μπορούσε να είναι ένας νέος τρόπος για την καταπολέμηση της κλιματικής κρίσης απορροφώντας διοξείδιο του άνθρακα από τον αέρα.
Μόνο μισό κιλό από τα υλικά μπορεί να αφαιρέσει όσο διοξείδιο του άνθρακα μπορεί ένα δέντρο, σύμφωνα με πρώιμες δοκιμές. Μόλις ο άνθρακας απορροφηθεί από τη σκόνη, μπορεί να απελευθερωθεί σε ασφαλή αποθήκευση ή να χρησιμοποιηθεί σε βιομηχανικές διεργασίες, όπως τα ποτά απανθράκωσης.
«Αυτό αντιμετωπίζει πραγματικά ένα σημαντικό πρόβλημα στον τομέα της τεχνολογίας και μας δίνει τώρα την ευκαιρία να το κλιμακώσουμε και να αρχίσουμε να το χρησιμοποιούμε», λέει ο Omar Yaghi, χημικός στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ. Δεν είναι το πρώτο υλικό που απορροφά άνθρακα, αλλά «είναι ένα κβαντικό άλμα μπροστά [από άλλες ενώσεις] όσον αφορά την ανθεκτικότητα του υλικού».
Η σκόνη είναι γνωστή ως ομοιοπολικό οργανικό πλαίσιο, με ισχυρούς χημικούς δεσμούς που τραβούν τα αέρια από τον αέρα. Το υλικό είναι ταυτόχρονα ανθεκτικό και πορώδες και μπορεί να χρησιμοποιηθεί εκατοντάδες φορές, καθιστώντας το ανώτερο από άλλα υλικά που χρησιμοποιούνται για τη δέσμευση άνθρακα.
Στο εργαστήριο, η ομάδα Yaghi δοκίμασε τη νέα σκόνη και διαπίστωσε ότι μπορούσε να απορροφήσει και να απελευθερώσει με επιτυχία άνθρακα περισσότερες από 100 φορές. Γεμίζει με άνθρακα σε περίπου δύο ώρες και στη συνέχεια πρέπει να θερμανθεί για να απελευθερωθεί το αέριο πριν ξεκινήσει ξανά η διαδικασία. Απαιτείται μόνο μια θερμοκρασία περίπου 120F για να απελευθερωθεί ο άνθρακας. Αυτό το καθιστά βελτιωμένο σε σχέση με άλλες μεθόδους, που απαιτούν πολύ υψηλότερη θερμοκρασία.
Ωστόσο, η απομάκρυνση του άνθρακα από την ατμόσφαιρα παραμένει δύσκολη και, όπως συμβαίνει με όλες τις μελέτες εργαστηριακής κλίμακας σε πρώιμο στάδιο, η πρόκληση είναι η κλιμάκωση του συστήματος για πιλοτικές μελέτες. Η συγκέντρωση του διοξειδίου του άνθρακα, αν και αυξάνεται, τώρα είναι περίπου 400 μέρη ανά εκατομμύριο, ή 0,04%. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε τεχνολογία για τη σύλληψη του αερίου από τηνα τμόσφαιρα απαιτεί μετακίνηση τεράστιων όγκων αέρα – και αυτό με τη σειρά του απαιτεί μεγάλη κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας για τους ανεμιστήρες λειτουργίας, εξήγησε ο Farzan Kazemifar, αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα μηχανολογίας του Πανεπιστημίου του Σαν Χοσέ. «Πιστεύω ότι η υψηλή ενεργειακή ένταση της διαδικασίας είναι η κύρια πρόκληση με όλες αυτές τις τεχνολογίες» πρόσθεσε.
Ωστόσο, ορισμένοι επιστήμονες ανησυχούν ότι οι προσδοκίες για την αποτελεσματικότητα αυτών των συστημάτων δέσμευσης άνθρακα είναι υπερβολικές. Μια ομάδα επιστημόνων από το MIT δημοσίευσε πρόσφατα μια μελέτη στην οποία αναλύει μια σειρά πρότασεων για τη σταθεροποίηση του κλίματος και εξηγεί γιατί οι στόχοι για την άμεση δέσμευση άνθρακα μπορεί να είναι υπερβολικά φιλόδοξοι.
Με πληροφορίες από Guardian
