Ερευνητές απ' όλο τον κόσμο, για ακόμη μία χρονιά, έτσι και το 2025, προσπάθησαν και κατάφεραν να ρίξουν «φως» σε μερικά από τα ερωτήματα, που παρέμειναν αναπάντητα για δεκαετίες ή και αιώνες.
Τα ευρήματά τους προσφέρουν νέους τρόπους κατανόησης του παρελθόντος, όπως για παράδειγμα, η αρχαιολογική εξερεύνηση ιστορικών τοποθεσιών που απέδωσε νέες πληροφορίες. Η ανάλυση ενός λατομείου που περιείχε ημιτελή αγάλματα έδειξε πώς οι περιπλανώμενοι Πολυνήσιοι δημιούργησαν τα τεράστια πέτρινα κεφάλια τα οποία βρέθηκαν σε όλη τη Ράπα Νούι, ή Νήσο του Πάσχα.
Εν τω μεταξύ, ένα νέο πρόγραμμα εξερεύνησης της Πομπηίας αποκάλυψε μια πέτρινη σκάλα που θα μπορούσε να ανακατασκευάσει την όψη της αρχαίας ρωμαϊκής πόλης πριν την ηφαιστειακή έκρηξη του 79 μ.Χ. που την έθαψε κάτω από ένα παχύ στρώμα τέφρας.
Ο συνδυασμός της μικροβοτανικής ανάλυσης και των εκτεταμένων αεροφωτογραφιών από drones επέτρεψε επίσης στους ερευνητές να καταλήξουν σε μια νέα υπόθεση σχετικά με το ποιος δημιούργησε τη μυστηριώδη σχηματισμό «ζώνης οπών», μια σειρά από περίπου 5.200 οπές που διανθίζουν τις Περουβιανές Άνδεις.
Μερικές από τις πιο αξιομνημόνευτες ανακαλύψεις του 2025
Μια διαρροή νερού σε μια κρύπτη που περιείχε τον «αποξηραμένο ιερέα» βοήθησε στην αποκάλυψη της ταυτότητας ενός ασυνήθιστα καλοδιατηρημένου πτώματος που φυλασσόταν σε μια απομακρυσμένη εκκλησία ενός αυστριακού χωριού από το 1700.
Με άθικτο δέρμα και ιστούς, το πτώμα, που πιστεύεται ότι ανήκει σε έναν κληρικό του 18ου αιώνα, είχε προκαλέσει εικασίες για θεραπευτικές ιδιότητες και ακόμη και φήμες ότι είχε δηλητηριαστεί.
Οι εργασίες για την αποκατάσταση των ζημιών που προκάλεσε η υγρασία οδήγησαν στην απομάκρυνση του σώματος, δημιουργώντας την ευκαιρία για τη διενέργεια αξονικών τομογραφιών, ανάλυσης δειγμάτων οστών και ιστών και ραδιοχρονολόγησης. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα λείψανα ανήκαν στον Franz Xaver Sidler von Rosenegg, έναν αριστοκράτη που ήταν μοναχός πριν γίνει εφημέριος στην ενορία του St. Thomas am Blasenstein.
Στο ίδιο μήκος κύματος, και το πλοίο Hjortspring, που εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο της Δανίας στην Κοπεγχάγη, το οποίο υπήρξε για πολύ καιρό ένα σκάφος μυστηριώδους προέλευσης.
Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν για πρώτη φορά το ξύλινο πλοίο σε ένα έλος στο δανικό νησί Als τη δεκαετία του 1920, περισσότερα από 2.000 χρόνια μετά τη βύθισή του. Το πλοίο ήταν φορτωμένο με όπλα, γεγονός που υποδηλώνει ότι μετέφερε πολεμιστές με σκοπό να επιτεθούν στο νησί.
Δεν υπήρχαν στοιχεία για την προέλευση του πλοίου ή για το ποιον μετέφερε - μέχρι τώρα.
Μια νέα ανάλυση των υλικών του πλοίου υποδηλώνει ότι ταξίδεψε πολύ πιο μακριά από ό,τι πιστευόταν προηγουμένως, πράγμα που σημαίνει ότι η επίθεση ήταν πιθανώς προμελετημένη. Και ένα μερικό ανθρώπινο αποτύπωμα που βρέθηκε σε υπολείμματα πίσσας θα μπορούσε να παρέχει μια άμεση σύνδεση με ένα από τα μέλη του πληρώματος του πλοίου.
Πάνω από 14.000 χρόνια πριν, μια φωλιά κατέρρευσε γύρω από δύο θηλυκά κουτάβια στη βόρεια Σιβηρία, παγιδεύοντάς τα. Τα μουμιοποιημένα λείψανα των «κουταβιών του Tumat», που πιστεύεται ότι ήταν αδελφές, ανακαλύφθηκαν ξεχωριστά το 2011 και το 2015.
Τα κουτάβια ήταν τόσο καλά διατηρημένα που εξακολουθούν να είναι καλυμμένα με γούνα και ίχνη από το τελευταίο τους γεύμα παραμένουν στα στομάχια τους. Οι ερευνητές πίστευαν ότι μπορεί να ήταν πρώιμα οικόσιτα σκυλιά ή εξημερωμένοι λύκοι που ζούσαν κοντά στους ανθρώπους.
Ωστόσο, μια νέα μελέτη που αναλύει γενετικά δεδομένα και χημικά χαρακτηριστικά υποδηλώνει ότι τα κουτάβια του Tumat ήταν λυκόπουλα που δεν είχαν καμία αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους.
Η έρευνα ρίχνει φως στις πολυπλοκότητες που περιβάλλουν τον προσδιορισμό του πότε εξημερώθηκαν τα σκυλιά και άρχισαν να ζουν μαζί με τους ανθρώπους.
Με πληροφορίες από CNN
