Αυτή την εβδομάδα μεταφερόμαστε στο ακριτικό Διδυμότειχο, στο οποίο επέστρεψαν για να δημιουργήσουν την οικογένειά τους, με τους δικούς τους όμως όρους, ο Σωτήρης Μάρκου και η Χρυσή Βλασίδου. Αν και είχαν καταγωγή και οι δύο από την περιοχή, η ζωή τούς είχε στείλει στη Θεσσαλονίκη και στη Γερμανία αντίστοιχα, προτού πάρουν την απόφαση να αναζητήσουν ένα διαφορετικό παρόν και κυρίως μέλλον. Ακολουθεί η ιστορία τους με τα δικά τους λόγια.
«Είμαστε δύο άνθρωποι που γεννηθήκαμε στον ακριτικό Έβρο της Θράκης, δεν γνωρίζαμε ο ένας τον άλλον, αναγκαστήκαμε να φύγουμε σε διαφορετική ηλικία και περίοδο ο καθένας, για σπουδές ή εργασία. Κάποια στιγμή επιστρέψαμε πίσω παντρεμένοι, με σκοπό να κάνουμε οικογένεια και στόχο να δουλέψουμε σε κάτι σχετικό με την ύπαιθρο. Σήμερα έχουμε δύο παιδιά, τον Δημήτρη και την Αναστασία, ζούμε απλά, όπως οι περισσότερες ελληνικές οικογένειες. Και οι δύο αναζητούσαμε λογικούς ρυθμούς στην καθημερινότητα, μια ηρεμία. Εδώ στην ύπαιθρο βλέπουμε πιο εύκολα τις ευκαιρίες για αυτά που αξίζουν. Αρχικά επιλέξαμε την Αλεξανδρούπολη, όμως καταλήξαμε στο Διδυμότειχο. Ήταν η ώρα να δημιουργήσουμε εμείς τις νέες συνθήκες εργασίας στον τόπο που γεννηθήκαμε, στον απομακρυσμένο Έβρο.
«Eδώ ζεις εμπειρίες στη φύση μαζί με χαμογελαστούς ανθρώπους, εδώ καταγράφονται αναμνήσεις σε πραγματικό χρόνο, χωρίς αναμονή στα φανάρια ή στους δρόμους».
Εγώ (σ.σ. Σωτήρης) έχω ρίζες από τη Θυρέα στο Διδυμότειχο. Πάντα οργάνωνα εκδηλώσεις, μπλεγμένος με καλώδια, ηχητικά συστήματα κ.ά. Είχαμε μια καλλιτεχνική παρέα, τους Fury Seven, και σε πολύ νεαρή ηλικία δημιουργήσαμε στο Διδυμότειχο ένα underground club, το οποίο φιλοξενούσε δημοφιλείς DJs της εποχής των ’90s, από Ελλάδα και εξωτερικό. Μετά τη στρατιωτική θητεία μετακόμισα για σπουδές, αρχικά στην Κομοτηνή και μετά στο Κιλκίς, η δουλειά όμως ήταν απαραίτητη. Δούλευα τις καθημερινές ηλεκτρολόγος και τα βράδια DJ σε ραδιόφωνα ή κλαμπ, ενώ παράλληλα πήγαινα και στη σχολή για τεχνικός αυτοματισμών. Στην πορεία έμεινα στη Θεσσαλονίκη. Αρχικά εργάστηκα ως τεχνικός αλλά και ως ραδιοφωνικός συνεργάτης, ηχολήπτης, διοργανωτής εκδηλώσεων, υπεύθυνος χορηγιών κ.ά.
Τα χρόνια μακριά από τον Έβρο ακολούθησαν ευκαιρίες για διά βίου μάθησης σε νέες ειδικότητες, όπως ηλεκτρονικά, πληροφορική, marketing, ηχοληψία. Απέκτησα εμπειρία δουλεύοντας σε εταιρείες και σημαντικά έργα. Πίστευα στον εαυτό μου, γι’ αυτό εκμεταλλεύτηκα κάθε ευκαιρία για επαγγελματική εξέλιξη. Οι γονείς μου ήταν τρίτεκνοι, ελεύθεροι επαγγελματίες, δηλαδή ζυμωμένοι με τις δυσκολίες. Δεν ακολούθησα τη θέση στο Δημόσιο που μου πρότειναν, παρότι το Δημόσιο ήταν και είναι ένας δρόμος επιβίωσης για πολλούς νέους, ακόμη και σήμερα, στον ακριτικό Έβρο. Αξιοποίησα τις νέες δεξιότητές μου και με τους δικούς μου πόρους δημιούργησα το 2007 τη δική μου επιχείρηση εκδηλώσεων και εναλλακτικών δράσεων υπαίθρου στη Θεσσαλονίκη.
Εγώ (σ.σ. Χρύσα) έχω καταγωγή από τη Νέα Βύσσα, αλλά από μικρή ηλικία, όταν ήμουν ακόμα στο δημοτικό, ακολούθησα με την αδερφή μου τους γονείς μας, οι οποίοι ως μικροκαλλιεργητές τότε επέλεξαν να μεταναστεύσουν για δουλειά στη Γερμανία. Οι συνθήκες για την οικογένεια ήταν δύσκολες, μια νέα αρχή χωρίς καν να γνωρίζουμε τη γλώσσα, όμως καταφέραμε να ζούμε με αξιοπρέπεια, έστω και μακριά από την πατρίδα. Ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στον τομέα της Διοίκησης και Οικονομίας και από νωρίς εργάστηκα στον ιδιωτικό τομέα. Μάλιστα το πλεονέκτημα ότι μιλούσα τρεις γλώσσες μού έδωσε την ευκαιρία να μπορώ να δουλεύω εξ αποστάσεως – ένας digital nomad. Το 2006 γνώρισα τον Σωτήρη που εργαζόταν στη διοργάνωση ενός γνωστού φεστιβάλ. Μέσα από αυτήν τη νεανική σχέση επέστρεψα, σε ηλικία 25 χρονών, ξανά στην Ελλάδα.
Αρχικά, μείναμε μια δεκαετία στη Θεσσαλονίκη. Δεν πιστεύαμε ότι θα φύγουμε από τη Θεσσαλονίκη, ήμασταν ένα ζευγάρι χωρίς παιδιά, ήταν ένας συνεχόμενος μήνας του μέλιτος, μας άρεσε. Ένα συνηθισμένο πρωί, στις 6:30, ενώ πηγαίναμε για δουλειά, αντικρίσαμε ξανά το κλασικό μικρό κίτρινο λεωφορείο στη στάση όπου νέοι γονείς παρέδιδαν τα μικρά παιδιά τους με τις τσάντες για να πάνε σχολείο – πολλή κίνηση, φασαρία, αν και νύχτα ακόμη. Η εικόνα αυτή μας άλλαξε.
Το 2011 μετακομίσαμε στο Διδυμότειχο και μεταφέραμε εκεί την επιχείρησή μας. Βασικό κομμάτι της δουλειάς μας είναι η τεχνική υποστήριξη κάθε είδους εκδηλώσεων ή υπαίθριων δράσεων, ενώ αναπτύξαμε παράλληλα υπηρεσίες και για εκδρομείς. Δημιουργούμε διαδικτυακούς κόμβους και μοιραζόμαστε τις δυνατότητες αξιοποίησης της περιοχής. Οργανώνουμε συναντήσεις, εξορμήσεις, υπαίθριες δράσεις ή άλλες δραστηριότητες που, συνδυαστικά πάντα, μπορούν να αναδείξουν τα πλεονεκτήματα στον Έβρο. Τρέχουμε, ποδηλατούμε, πεζοπορούμε, κάνουμε παρουσιάσεις σε εκδηλώσεις με τη βοήθεια συλλόγων και φορέων και γενικά παρακινούμε τους πολίτες σε δράσεις.
Προς το παρόν, είμαστε από τις λίγες επιχειρήσεις τις Βόρειας Ελλάδας που διαθέτουν τεχνική κατάρτιση και πιστοποιήσεις στις διοργανώσεις, στη διαφήμιση ή στον θεματικό τουρισμό. Γνωρίζουμε επίσης ότι είμαστε η μοναδική επιχείρηση με το συγκεκριμένο αντικείμενο στον Έβρο. Καλύπτουμε ολοκληρωμένες ανάγκες εκδηλώσεων και εναλλακτικών δράσεων, ενώ παράλληλα παρέχουμε υπηρεσίες και εξοπλισμό θεματικού τουρισμού. Τα τελευταία χρόνια βραβευτήκαμε στα Tourism Awards δύο φορές για τη συνεργασία με επιχειρήσεις και φορείς, καθώς και για τις εκδηλώσεις θεματικού τουρισμού. Αναγνωρίστηκε η δουλειά μας και από το Επιμελητήριο Έβρου, το οποίο μας απένειμε διάκριση για την ανάδειξη τουριστικού προϊόντος/προορισμού.
Ελπίζουμε να καταφέρουμε να αξιοποιήσουμε ακόμη περισσότερο το πρόσφορο έδαφος που βρήκαμε όταν πρωτοήρθαμε. Η συνεργασία με δημόσιους φορείς ή δίκτυα του πολιτισμού και του θεματικού τουρισμού δείχνει πως μπορεί να δημιουργηθούν κι άλλες θετικές συνθήκες. Πλέον υπάρχει ένα δίκτυο διαφόρων επιχειρήσεων που συνυπάρχουν για τον ίδιο σκοπό, τη συνέργεια. Δημιουργήσαμε ψηφιακά εργαλεία από νωρίς και σχεδιάσαμε μια λειτουργική πολιτιστική βάση με όραμα, όπου συμμετείχαν σύλλογοι και φορείς.
Εμείς αποτελούμε ένα απλό παράδειγμα επιβίωσης και ένταξης στην τοπική κοινωνία του Έβρου. Το πολυτιμότερο για εμάς είναι η οικογένεια και οι αναμνήσεις, αυτό μένει. Η βιώσιμη τοπική ανάπτυξη έχει πολλή δουλειά και με τον φιλικό περίγυρό μας θέτουμε καθημερινά στόχους ώστε να προστατευτεί η πρωτοβουλία για τους επόμενους που θα τολμήσουν να επιστρέψουν. Τα τελευταία χρόνια είδαμε κάποιες προσπάθειες νέων οικογενειών.
Οι γονείς και των δυο μας προτιμούσαν να ζήσουν σε μια πόλη ή στο εξωτερικό, ώστε να έχουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους περισσότερες ευκαιρίες και επαγγελματική εξέλιξη. Οι οικονομικές δυνατότητες ή ευκαιρίες στην επαρχία είναι μετρημένες και σίγουρα θέλουν προσεκτικά βήματα. Από την άλλη, κάποιοι φίλοι μας το βρήκαν εντελώς επαναστατικό και ωραίο, άλλοι το είδαν ως ένα σενάριο επιβίωσης, διότι το επάγγελμα της διοργάνωσης εκδηλώσεων ή υπαίθριων δραστηριοτήτων δεν ήταν διαδεδομένο τότε, ήμασταν από τις πρώτες επιχειρήσεις που θα το τολμούσε. Όμως η αντίδραση γενικά δεν ήταν αρνητική, νομίζουμε ότι κι αυτοί αν μπορούσαν ή το πίστευαν αρκετά, αυτό θα έκαναν. Καταλάβαιναν κι αυτοί την ποιότητα ζωής που προσφέρει η επαρχία. Μέχρι σήμερα επιβεβαιώνουμε ότι πήραμε τη σωστή απόφαση, δεν σκεφτήκαμε κάτι άλλο.
Νοικιάσαμε ένα μικρό σπίτι στην παλιά πόλη, στο Κάστρο του Διδυμοτείχου. Το υπόγειο έγινε εργαστήριο και γραφείο γεμάτο υπολογιστές και σχέδια, η ταράτσα έγινε το παρατηρητήριο. Ήταν το καλοκαιρινό μπαλκόνι μας με θέα τον Ερυθροπόταμο και τον Έβρο, κοιτάζοντας στο βάθος την Τουρκία, μόλις ένα χιλιόμετρο από τα σύνορα. Στην πορεία, η κλασική πλατεία Βατράχου στη γειτονιά μας έγινε η έδρα μας με το στούντιο, επενδύσαμε σιγά σιγά με πολλή δουλειά σε μεγαλύτερο εξοπλισμό της δουλειάς μας. Άρχισαν να έρχονται και τα παιδιά, ομόρφυνε η πλάση που λένε.
Ευτυχώς, ο επαγγελματικός κόσμος και οι σύλλογοι της περιοχής αντιλήφθηκαν αμέσως της επένδυση του θεματικού τουρισμού, την αξιοποίηση του πολιτισμού και των μνημείων, την εκμετάλλευση της ιστορικής περιοχής, την προβολή και τις συνεργασίες που είναι απαραίτητες. Με αυτούς συνεργαστήκαμε και βοηθηθήκαμε αρκετά. Είχαμε υπομονή, επιμονή και εγκράτεια.
Το Διδυμότειχο βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Έβρου, στην αρχή της Ελλάδας. Έχει ωραίους ανθρώπους και ακόμη πιο έντονο είναι το χαρακτηριστικό της οικογένειας και η σύνδεση με την ύπαιθρο. Έχει πολλές δυνατότητες αξιοποίησης σε θέματα εργασίας και επισκεψιμότητας. Η επαρχία του Διδυμοτείχου μάς έδωσε το βήμα να βάλουμε ένα λιθαράκι προς το καλύτερο για τον Έβρο. Ως περιοχή έχει εντυπωσιακή ιστορία, σημαντικά μνημεία και βιοποικιλότητα, εξαιρετικά προϊόντα αγροδιατροφής. Υπάρχει πολυπολιτισμικότητα εδώ, οι αισθήσεις που προκαλεί η ιστορία της σε μεταφέρουν σε ένα πραγματικό τρισδιάστατο μουσείο, σε ένα γεωπάρκο με μοναδική βιοποικιλότητα, δάση, ποτάμια, σπηλιές, το Κάστρο του Διδυμοτείχου σαν μια μικρή Καππαδοκία, μια βυζαντινή καστροπολιτεία, με το οθωμανικό τέμενος, την αρχαία Πλωτινόπολη και άλλα. Η περίφημη λαογραφική περιουσία της Θράκης έχει τις ρίζες της εδώ, η γκάιντα, οι χοροί, τα τραγούδια, οι μουσικοί, τα έθιμα. Για εμάς είναι ένα ατελείωτο θέμα για δημιουργία.
Το μεράκι είναι βασικό συστατικό. Σημαντικά επίσης είναι η υπομονή, η επιμονή και η εγκράτεια. Θέλει να αφιερώσεις χρόνο στην εκπαίδευση και να έχεις γνώσεις τουλάχιστον από πέντε επαγγέλματα για να κάνεις κάτι τέτοιο στην επαρχία, αλλά και στην εποχή που ζούμε. Συσσωρεύεις πληροφορίες και πρέπει να συνδέεις γεγονότα και καταστάσεις εύστοχα. Πρέπει να έχεις άποψη και να διεκδικείς, να ξέρεις να χάνεις και να ξανασηκώνεσαι – το μαθαίνεις αυτό αν θέλεις να κερδίσεις. Να μην αφήνεις τους κοινωνικά ευεργετημένους ή τους οικονομικά προνομιούχους που δεν σέβονται την καθημερινή επιβίωσή σου να σε ρίχνουν ψυχολογικά ή να σε διαβάλλουν με κάθε τρόπο για τα όποια συμφέροντά τους που δεν σε ενδιαφέρουν καν. Δεν είναι επικίνδυνο να συμμετέχουμε στα κοινά, βλέπω ότι το αποφεύγουν όλοι. Δεν αλλάζει βέβαια μόνο έτσι η κατάσταση, θέλει πρωτοβουλίες.
Το Διδυμότειχο είναι μικρό, όμως προσφέρει τα βασικά που χρειάζεται μια οικογένεια, έχει μια ασφάλεια ως μικρή κοινωνία και ήρεμους ρυθμούς ζωής. Είναι έδρα υπηρεσιών υγείας, σωμάτων ασφαλείας, της μητρόπολης και διαθέτει εκπαιδευτικά ιδρύματα. Ως παλιά πόλη, χρειάζεται μια ανάπλαση και καλλωπισμό με ιδιαίτερο σχεδιασμό, ώστε να αναδείξει τα πλεονεκτήματά της, να προσαρμοστεί στα δεδομένα της νέας εποχής, να εξελιχθεί. Καθυστερούν τα έργα υποδομών, αυτό δεν βοηθάει τις τοπικές επιχειρήσεις, πιθανότατα δεν λειτουργεί θετικά ώστε οι πολίτες να αξιοποιήσουν περισσότερο χρόνο στους δημόσιους χώρους της.
Της λείπει ο τουριστικός χαρακτήρας στις αστικές υποδομές, το έχει ανάγκη, αφού και το τρένο έχει σταματήσει εδώ και καιρό γενικά στην περιοχή. Με μελετημένες παρεμβάσεις μπορεί να δημιουργηθεί μια νέα εικόνα που θα αυξήσει την επισκεψιμότητα.
Η κοιλάδα του Ερυθροποτάμου και το δάσος, κυρίως δίπλα στην πόλη, είναι μια περιοχή φυσικού κάλλους. Εκεί μερικές ήπιες παρεμβάσεις μπορούν να μεταμορφώσουν τα τοπία θετικά. Αναμένονται εξελίξεις στα μνημεία αλλά και στα μουσεία, κάτι που θα βοηθήσει τη βιώσιμη τοπική ανάπτυξη.
Αν αναζητάς περισσότερα ή και απλώς μια αλλαγή, η Αλεξανδρούπολη απέχει μια ώρα και εκεί υπάρχει αεροδρόμιο, που σου δίνει την αίσθηση ότι συνδέεσαι με τον υπόλοιπο κόσμο εφόσον το αποφασίσεις.
Το Διδυμότειχο ανήκει στον Έβρο, σε μια μεγάλη περιοχή που έχει παραμεληθεί πολύ, χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για ψυχική ανάταση πρώτα. Δημογραφικό, εργασία, σύνορα, είναι μεγάλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι στον Έβρο. Ο βόρειος Έβρος δεν έχει καμιά σχέση με την Αλεξανδρούπολη, συχνά δεν αντιλαμβάνονται τα προβλήματα του ακριτικού Έβρου.
Θα έλεγα σε όποιον το σκέφτεται να τολμήσει την αποκέντρωση. Αν θεωρεί ότι εργασιακά μπορεί να εδραιωθεί σε μια μικρή επαρχία, η επιλογή του αυτή θα του ανταποδώσει πολύ περισσότερα. Νομίζω πως αρκετός κόσμος των μεγάλων αστικών κέντρων φοβάται να τολμήσει να αλλάξει τις συνήθειες της καθημερινότητας, τα υλικά αντικείμενα ή τη μεγάλη ζωή που ονειρεύτηκε. Η μεγάλη ζωή τελικά όμως είναι στην ύπαιθρο, εδώ ζεις εμπειρίες στη φύση, με τους χαμογελαστούς ανθρώπους, εδώ καταγράφονται αναμνήσεις σε πραγματικό χρόνο, χωρίς αναμονή στα φανάρια ή τους δρόμους. Μάθε να χάνεις για να κερδίζεις, απλώς κοίτα να αξίζει αυτό που κερδίζεις στην πορεία της δικής σου ζωής. Μην κάνεις την ζωή των άλλων».
Στείλτε τις προτάσεις σας για τη στήλη «Γειτονιές της Ελλάδας» στο [email protected]
