Η τακτική σωματική άσκηση μετά τη θεραπεία για καρκίνο του παχέος εντέρου μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο επανεμφάνισης της νόσου και θανάτου περισσότερο ακόμη και από φαρμακευτικές θεραπείες, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μιας δεκαετούς κλινικής δοκιμής που χαρακτηρίζεται ήδη ως ορόσημο.
Η μελέτη, που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO) στο Σικάγο και δημοσιεύτηκε στη New England Journal of Medicine, παρακολούθησε 889 ασθενείς με καρκίνο παχέος εντέρου σταδίου ΙΙ ή ΙΙΙ από ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Καναδά, Γαλλία, Αυστραλία και Ισραήλ.
Πώς έγινε η μελέτη για τον κίνδυνο επανεμφάνισης του καρκίνου
Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες:
- Η πρώτη ακολούθησε ένα οργανωμένο πρόγραμμα άσκησης με υποστήριξη από γυμναστές και προπονητές υγείας για τρεις ολόκληρους χρόνους,
- ενώ η δεύτερη έλαβε απλώς ένα ενημερωτικό φυλλάδιο για υγιεινή ζωή.
Μετά από πέντε χρόνια, τα άτομα που ασκούνταν είχαν 28% μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης νέου ή υποτροπιάζοντος καρκίνου. Έπειτα από οκτώ χρόνια, είχαν 37% μικρότερο κίνδυνο θανάτου συγκριτικά με όσους δεν εντάχθηκαν στο πρόγραμμα.
Το πρόγραμμα περιλάμβανε συνεδρίες δύο φορές τον μήνα με ειδικούς, που αργότερα γίνονταν μηνιαίες, και στόχευε σε εβδομαδιαία φυσική δραστηριότητα διάρκειας 150–180 λεπτών. Οι συμμετέχοντες είχαν ελευθερία επιλογής: από περιπάτους μέχρι ποδηλασία, κολύμβηση ή ακόμα και σκι και καγιάκ.
«Προσφέρουμε μεγαλύτερο όφελος από πολλά τοξικά φάρμακα»
«Πρόκειται για στοιχεία υψηλής ποιότητας, συγκρίσιμα με τις πιο ισχυρές ενδείξεις που έχουμε από φαρμακολογικές μελέτες», δήλωσε η Δρ Τζούλι Γκράλοου, επικεφαλής του ASCO.
«Το όφελος που παρατηρούμε, 28% μείωση στον κίνδυνο υποτροπής και 37% στον κίνδυνο θανάτου, είναι μεγαλύτερο από εκείνο πολλών ακριβών και τοξικών φαρμάκων που εγκρίνονται κάθε χρόνο.»
Ο επικεφαλής της μελέτης, Δρ Κρίστοφερ Μπουθ (Queen’s University, Καναδάς), είπε ότι τα ευρήματα παρέχουν επιτέλους απάντηση σε μια ερώτηση που κάνουν συχνά οι ασθενείς: «Τι άλλο μπορώ να κάνω για να βελτιώσω τις πιθανότητες επιβίωσης;»
«Η απάντηση είναι σαφής: ένα καθοδηγούμενο πρόγραμμα άσκησης μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο επανεμφάνισης του καρκίνου, να βελτιώσει τη φυσική και ψυχική κατάσταση, και να αυξήσει τις πιθανότητες μακροχρόνιας επιβίωσης», είπε ο ίδιος.
Ο καθηγητής Τσαρλς Σουόντον (Cancer Research UK), σχολίασε πως τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να αλλάξουν την πρακτική διεθνώς:
«Η μελέτη αναδεικνύει τη δύναμη της φυσικής δραστηριότητας ως “μη φαρμακευτικής θεραπείας” με αξιοσημείωτα οφέλη».
Πώς επηρεάζουν τα ευρήματα της μελέτης στη θεραπεία άλλων ειδών καρκίνου
Αν και η δοκιμή αφορούσε μόνο ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου, οι ερευνητές θεωρούν πιθανό να ισχύουν παρόμοια οφέλη και για άλλες μορφές της νόσου, καθώς στην ομάδα της άσκησης καταγράφηκαν λιγότερες περιπτώσεις καρκίνου του μαστού και του προστάτη.
Ο Δρ Μπουθ προειδοποιεί ότι οι ασθενείς πρέπει να μιλούν πρώτα με τον θεράποντα ιατρό τους πριν ξεκινήσουν άσκηση, ειδικά σε περιόδους αποκατάστασης. Όμως τονίζει πως η ένταξη της άσκησης στη φροντίδα μετά τον καρκίνο θα έπρεπε πλέον να αποτελεί καθιερωμένη πρακτική.
Με πληροφορίες από Guardian
