Η Κατρίν Ντενέβ επιτίθεται στο φεμινισμό ενώ υποστηρίζει την σεξουαλική ελευθερία και το αντρικό «καμάκι»

Η Κατρίν Ντενέβ επιτίθεται στο φεμινισμό ενώ υποστηρίζει την σεξουαλική ελευθερία και το αντρικό «καμάκι» Facebook Twitter
21

Η γαλλίδα ηθοποιός Κατρίν Ντενέβ δήλωσε ότι οι άνδρες πρέπει να είναι «ελεύθεροι να φλερτάρουν» τις γυναίκες και έχει ήδη διχάσει καθώς παίρνει μια θέση για κάποιους τολμηρή και για άλλους ακραία, κόντρα στο ρεύμα της εποχής και της επικαιρότητας.

Η Ντενέβ είναι μόλις μία από τους 100 περίπου Γαλλίδες συγγραφείς, καλλιτέχνιδες και ακαδημαϊκούς που υπέγραψαν μια ανοιχτή επιστολή για το κύμα καταγγελιών στον απόηχο του σκανδάλου των αποκαλύψεων για τις σεξουαλικές επιθέσεις που κατηγορείται πως διέπραξε ο παραγωγός Χάρβεϊ Γουάινστιν.

Οι 100 ισχυρίζονται ότι το «κυνήγι μαγισσών» που που ακολούθησε απειλεί τη σεξουαλική ελευθερία.

«Ο βιασμός είναι έγκλημα, αλλά η προσπάθεια να αποπλανήσει κανείς κάποιον, ακόμη και επίμονα ή αδέξια, δεν είναι», αναφέρει η επιστολή που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Le Monde.

«Οι άνδρες τιμωρούνται γενικευμένα, εκδιώχνονται από τη δουλειά τους, όταν το μόνο που έκαναν ήταν να αγγίξουν ένα γόνατο ή να προσπαθήσουν να κλέψουν ένα φιλί», προσθέτει η επιστολή, η οποία υπογράφεται επίσης από την Κατρίν Μιγιέ, συγγραφέα του μπεστ σέλερ «Η σεξουαλική ζωή της Κατρίν Μ.».

«Άντρες βρέθηκαν στο βούρκο επειδή μιλούσαν για προσωπικά θέματα κατά τη διάρκεια επαγγελματικών γευμάτων ή για την αποστολή σεξουαλικά φορτισμένων μηνυμάτων σε γυναίκες που δεν ανταποκρίνονταν στην προσοχή τους», αναφέρει η επιστολή.

Το κείμενο επιτίθεται επίσης σε φεμινιστικές εκστρατείες των social media όπως το # MeToo και το γαλλικό ισοδύναμο του, #BalanceTonPorc, για την απελευθέρωση ενός «πουριτανικού κύματος κάθαρσης».

Ισχυρίζεται ότι «η νόμιμη διαμαρτυρία ενάντια στη σεξουαλική βία που υφίστανται οι γυναίκες, ιδιαίτερα στην επαγγελματική τους ζωή, είχε μετατραπεί σε κυνήγι μαγισσών».

«Αυτό που ξεκίνησε ως ελευθερία των γυναικών να μιλήσουν έχει μετατραπεί σήμερα στο αντίθετο - εκφοβίζουμε τους ανθρώπους να μιλάνε "σωστά", φιμώνουμε όσους δεν συμβιβάζονται και κατηγορούμε τις γυναίκες που αρνήθηκαν να λυγίσουν στις νέες πραγματικότητες για προδοσία και συνέργεια», αναφέρει η επιστολή.

Οι γυναίκες που υπογράφουν το κείμενο ισχυρίζονται ότι υπερασπίζονται τη σεξουαλική ελευθερία, για την οποία η ελευθερία της αποπλάνησης είναι απαραίτητη.

«Ως γυναίκες δεν αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας σε αυτόν τον φεμινισμό, ο οποίος πέρα από την καταδίκη της κατάχρησης εξουσίας παίρνει το πρόσωπο του μίσους εναντίον των ανθρώπων και της σεξουαλικότητας», υποστηρίζουν.

«Οι γυναίκες έχουμε επαρκή επίγνωση ότι η σεξουαλική επιθυμία είναι από τη φύση της άγρια και επιθετική. Αλλά έχουμε επίσης την ικανότητα να μην συγχέουμε μια αδέξια προσπάθεια με μια σεξουαλική επίθεση», αναφέρεται σε άλλο σημείο.

«Το κύμα εκκαθάρισης φαίνεται να μην γνωρίζει κανένα όριο ... Λογοκρίνουμε ένα γυμνό του Έγκον Σίλεσε σε μια αφίσα ... ζητάμε την ακύρωση μιας ρετροσπεκτίβας των έργων του Ρομάν Πολάνσκι ... ένας ακαδημαϊκός βρίσκει το φιλμ «Βlow -up» του Μικελάντζελο Αντονιόνι μισογυνιστικό και απαράδεκτο».

«Ήδη οι εκδότες ζητούν σε κάποιες από εμάς να κάνουμε τους αντρικούς χαρακτήρες λιγότερο «σεξιστές», να μιλάνε για σεξουαλικότητα και έρωτα λιγότερο ή ακόμα και να το κάνουμε κάτι ώστε να γίνεται πιο εμφανές το τραύμα που βιώνουν οι γυναικείοι χαρακτήρες» αναφέρεται σε άλλο σημείο.

«Πάνω απ 'όλα συνειδητοποιούμε ότι ο άνθρωπος δεν είναι μονολιθικός: μια γυναίκα μπορεί την ίδια μέρα να ηγηθεί μιας επαγγελματική ομάδας και να απολαύσει το να είναι το σεξουαλικό αντικείμενο ενός άνδρα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι "τσούλα" ούτε άθλια συνεργός της πατριαρχίας. Μπορεί να εξασφαλίσει ότι ο μισθός της είναι ίσος με αυτόν ενός άνδρα, αλλά δεν αισθάνεται για πάντα τραυματισμένη από ένα τρίψιμο στο μετρό, ακόμα κι αν θεωρείται έγκλημα. Μπορεί να το δει και ως έκφραση μιας μεγάλης σεξουαλικής δυστυχίας ή σαν κάτι ήσσονος σημασίας».

Πολιτισμός
21

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το The Devil Wears Prada 2 κατηγορείται για στερεοτυπική απεικόνιση ασιατικού χαρακτήρα

Πολιτισμός / Το The Devil Wears Prada 2 κατηγορείται για στερεοτυπική απεικόνιση ασιατικού χαρακτήρα

Ένα clip 38 δευτερολέπτων που παρουσιάζει τη νέα βοηθό της Άντι Σακς, Jin Chao, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις σε Κίνα, Ιαπωνία, Νότια Κορέα και Χονγκ Κονγκ, με θεατές να κατηγορούν την ταινία ότι επιστρέφει σε παλιά στερεότυπα για Ασιάτες χαρακτήρες ως άχαρους, nerdy και υπερ-μορφωμένους.
THE LIFO TEAM
Πέθανε ο Νταγκ Άλαν, ο θρυλικός κάμεραμαν των πολικών ντοκιμαντέρ του Ντέιβιντ Άτενμπορο

Πολιτισμός / Πέθανε ο Νταγκ Άλαν, ο θρυλικός κάμεραμαν των ντοκιμαντέρ του Ντέιβιντ Άτενμπορο

Ο Νταγκ Άλαν, ο Σκωτσέζος κάμεραμαν που γύρισε μερικές από τις πιο εντυπωσιακές εικόνες άγριας ζωής για τα ντοκιμαντέρ του Ντέιβιντ Άτενμπορο, πέθανε στα 74 του ενώ έκανε πεζοπορία στο Νεπάλ. Είχε κινηματογραφήσει πιγκουίνους, πολικές αρκούδες, φώκιες και φάλαινες σε μερικά από τα πιο ακραία περιβάλλοντα του πλανήτη, κερδίζοντας οκτώ Emmy και πέντε BAFTA.
THE LIFO TEAM
Η Σίνθια Ερίβο θα γίνει Μίριαμ Μακέμπα σε μια ταινία για το Graceland και το απαρτχάιντ

Πολιτισμός / Η Σίνθια Ερίβο θα γίνει Μίριαμ Μακέμπα σε μια ταινία για το απαρτχάιντ

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, το Graceland του Πολ Σάιμον έφερε τη μουσική της Νότιας Αφρικής σε παγκόσμιο κοινό, αλλά άνοιξε και μια μεγάλη σύγκρουση γύρω από το πολιτιστικό μποϊκοτάζ του απαρτχάιντ. Το The Road Home επιστρέφει σε εκείνη τη στιγμή, μέσα από τη Μακέμπα, τον Χιου Μασακέλα και μια μουσική που έγινε πεδίο αντίστασης.
THE LIFO TEAM
70 ημέρες στο Οβέρ: Εκεί που ο Βαν Γκογκ χάθηκε μέσα στα σιταροχώραφα

Πολιτισμός / 70 ημέρες στο Οβέρ: Εκεί που ο Βαν Γκογκ χάθηκε μέσα στα σιταροχώραφα

Στο Auvers-sur-Oise, το χωριό έξω από το Παρίσι όπου ο Βαν Γκογκ πέρασε τις τελευταίες 70 ημέρες της ζωής του, ανοίγουν δύο εκθέσεις αφιερωμένες στον ζωγράφο και στο τοπίο που τον σημάδεψε. Δεν είναι απλώς ακόμη ένας φόρος τιμής, αλλά ένας τρόπος να ξαναδιαβαστεί ο τόπος μέσα από το βλέμμα που τον έκανε αθάνατο.
THE LIFO TEAM
Γιατί όλοι τρέχουν ακόμα στα σκαλιά του Rocky;

Πολιτισμός / Γιατί όλοι τρέχουν ακόμα στα σκαλιά του Rocky;

Το αυθεντικό άγαλμα του Rocky μπαίνει για πρώτη φορά μέσα στο Philadelphia Museum of Art, το μουσείο που κάποτε δεν ήξερε αν το ήθελε. Με έργα των Κιθ Χάρινγκ, Άντι Γουόρχολ, Κάρα Γουόκερ και Κάρι Μέι Γουίμς, η έκθεση Rising Up εξετάζει πώς ένα κινηματογραφικό αντικείμενο έγινε λαϊκό μνημείο μιας πόλης.
THE LIFO TEAM
Ένα νέο μουσείο στην Πορτογαλία ανοίγει πρώτα για τους εργάτες που το έχτισαν

Πολιτισμός / Ένα νέο μουσείο στην Πορτογαλία ανοίγει πρώτα για τους εργάτες που το έχτισαν

Το MuzeuThought and Contemporary Art DST ανοίγει στην Μπράγκα με έργα των Ναν Γκόλντιν, Άλεξ Κατς, Φραντσέσκο Κλεμέντε και Φραντς Βεστ. Πριν υποδεχτεί το κοινό, όμως, θα ανοίξει αποκλειστικά για τους εργαζόμενους του DST Group, της κατασκευαστικής εταιρείας που βρίσκεται πίσω από τη συλλογή και το κτίριο.
THE LIFO TEAM
Το Claude μπαίνει στα πιο κλειστά πάρτι των Καννών: Ο «βοηθός» που έγινε συνδαιτυμόνας

Πολιτισμός / Το Claude μπαίνει στα πιο κλειστά πάρτι των Καννών: Ο «βοηθός» που έγινε συνδαιτυμόνας

Ο Ντάριο Αμοντέι, CEO της Anthropic, θα συνδιοργανώσει με τον Γκρέιντον Κάρτερ και τον Μπράιαν Λορντ της CAA ένα από τα πιο περιζήτητα πάρτι του Φεστιβάλ Καννών. Η είδηση έρχεται την ώρα που το Χόλιγουντ εξακολουθεί να κοιτάζει την τεχνητή νοημοσύνη με δέος και καχυποψία.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Η Νταϊάνα Ρος κόπηκε από τη βιογραφική ταινία για τον Μάικλ Τζάκσον

Πολιτισμός / Η Νταϊάνα Ρος κόπηκε από τη βιογραφική ταινία για τον Μάικλ Τζάκσον

Η Κατ Γκράχαμ είχε γυρίσει σκηνές ως Νταϊάνα Ρος στο Michael, όμως αποκάλυψε ότι ο ρόλος της δεν υπάρχει στο τελικό μοντάζ λόγω «νομικών παραμέτρων». Η απουσία της Ρος ανοίγει ακόμη μία συζήτηση γύρω από το τι χωρά και τι μένει έξω από τη νέα βιογραφία του Μάικλ Τζάκσον.
THE LIFO TEAM
Η Αν Χάθαγουεϊ έπαιξε μια pop star και κατάλαβε ότι δεν θέλει να γίνει ποτέ μία

Πολιτισμός / Η Αν Χάθαγουεϊ έπαιξε μια pop star και κατάλαβε ότι δεν θέλει να γίνει ποτέ μία

Στο Mother Mary, η Αν Χάθαγουεϊ υποδύεται μια μεγάλη pop star, με τραγούδια των FKA Twigs, Jack Antonoff και Charli xcx. Η εμπειρία, όπως είπε, τη βοήθησε να καταλάβει ότι η pop μουσική απαιτεί μια «αβίαστη δύναμη» και μια δημόσια έκθεση του εαυτού που δεν της ταιριάζει.
THE LIFO TEAM
Ο Έλιοτ Πέιτζ δείχνει ότι και η φύση μπορεί να είναι queer― όχι μόνο οι άνθρωποι

Πολιτισμός / Ο Έλιοτ Πέιτζ δείχνει ότι και η φύση μπορεί να είναι queer― όχι μόνο οι άνθρωποι

Το Second Nature, με αφηγητή και συμπαραγωγό τον Έλιοτ Πέιτζ, εξερευνά ομόφυλες σχέσεις, αλλαγές φύλου και μητριαρχικές κοινωνίες σε περισσότερα από 1.500 είδη ζώων, αμφισβητώντας με επιστημονικά στοιχεία την ιδέα ότι η φύση υπήρξε αποκλειστικά straight.
THE LIFO TEAM
Μετά το «Baby Reindeer», ο Ρίτσαρντ Γκαντ επιστρέφει με το σκοτεινό «Half Man»

Πολιτισμός / Μετά το «Baby Reindeer», ο Ρίτσαρντ Γκαντ επιστρέφει με το σκοτεινό «Half Man»

Ο Ρίτσαρντ Γκαντ επιστρέφει με το «Half Man» σε έναν ρόλο που τον βγάζει εντελώς έξω από τη γνώριμη περσόνα του. Στις Κάννες μίλησε για την ανδρική βία, τη σωματική μεταμόρφωση και το γιατί η αυθεντικότητα είναι, για εκείνον, το μόνο αληθινό μυστικό μιας επιτυχίας.
THE LIFO TEAM
Από τη «Χορτοφάγο» στο Light and Thread: γιατί η Χαν Κανγκ μιλά σήμερα για την τέχνη σαν ανάγκη επιβίωσης

Πολιτισμός / Από τη «Χορτοφάγο» στο Light and Thread: γιατί η Χαν Κανγκ μιλά σήμερα για την τέχνη σαν ανάγκη επιβίωσης

Με αφορμή το Light and Thread, το πρώτο της nonfiction βιβλίο στα αγγλικά, η νομπελίστρια Χαν Κανγκ μιλά για τη βία, το πένθος, τη μνήμη και τη γραφή ως πράξη επιμονής. Και για το ελληνικό κοινό που έχει ήδη αγαπήσει τη «Χορτοφάγο» και το «Μάθημα ελληνικών», θυμίζει γιατί η λογοτεχνία της δεν παρηγορεί από τον κόσμο, αλλά σε εμποδίζει να νεκρωθείς μέσα του.
THE LIFO TEAM
Turner Prize 2026: Μια βραχεία λίστα με έντονο πολιτικό φορτίο και γλυπτική ουσία.

Πολιτισμός / Ανακοινώθηκε η βραχεία λίστα του Turner Prize 2026

Ανακοινώθηκε η βραχεία λίστα του Turner Prize 2026, με τους Σιμίον Μπάρκλεϊ, Κίρα Φρέιζε, Μαργκερίτ Ιμιό και Τανόα Σάσρακου να διεκδικούν το σημαντικότερο βρετανικό βραβείο σύγχρονης τέχνης. Η φετινή τετράδα δίνει έμφαση στην εγκατάσταση και την περφόρμανς, με έργα που ανατέμνουν τη φυλή, την τάξη και την πολιτική ιστορία του πετρελαίου.
THE LIFO TEAM
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΝΕΤΙΑΣ ΜΑΓΚΙ ΤΖΙΛΕΝΧΑΛ

Πολιτισμός / Φεστιβάλ Βενετίας 2026: Η Μάγκι Τζίλενχαλ ορίστηκε πρόεδρος της κριτικής επιτροπής

«Η Βενετία πάντα υποστήριζε τις ειλικρινείς, ξεχωριστές φωνές, και είναι τιμή μου να συμβάλλω στη συνέχιση αυτής της γενναίας και απαραίτητης παράδοσης», δήλωσε η ηθοποιός
THE LIFO TEAM

σχόλια

12 σχόλια
" «Ήδη οι εκδότες ζητούν σε κάποιες από εμάς να κάνουμε τους αντρικούς χαρακτήρες λιγότερο «σεξιστές», να μιλάνε για σεξουαλικότητα και έρωτα λιγότερο ή ακόμα και να το κάνουμε κάτι ώστε να γίνεται πιο εμφανές το τραύμα που βιώνουν οι γυναικείοι χαρακτήρες» αναφέρεται σε άλλο σημείο".Αυτό που θα ήθελα να σημειώσω εγώ διαβάζοντας αυτά που είπε, και δεν θα ήθελα να μπω καθόλου στο θέμα του άρθρου, είναι πως από την παραπάνω παράγραφο φαίνεται ξεκάθαρα πως κάποιοι κατευθύνουν τα πράγματα. Τι διαβάζουμε στα βιβλία, τι βλέπουμε στις τηλεοράσεις, στις ταινίες κλπ. Αυτό δεν αφορά το συγκεκριμένο θέμα μονάχα αλλά οποιοδήποτε θέμα. Με λίγα λόγια διαμορφώνουν απόψεις που κάποιες φορές μπορεί να μην αντικατοπτρίζουν και τις πραγματικές απόψεις του δημιουργού. Μπορεί κάποιος ή κάποια για να εκδοθεί ή για να συνεχίσει να εκδίδεται (ως συγγραφέας εννοώ), για βιοποριστικούς λόγους ή για λόγους καριέρας, να υποκύψει ή να προσαρμοστεί στα θέλω των εκδοτών κι ας μην έχει τις ίδιες απόψεις.
Εννοείται πως συμφωνώ με την Deneuve. Τα έχει γράψει και η σπουδαία φεμινίστρια Dorris Lessing. Κι ο Philip Roth στο Ανθρώπινο Στίγμα, αλλά αυτός είναι άντρας και λευκός, άρα ύποπτος. Τι τα θες; Η εποχή προωθεί τη θυματολαγνεία. Έτσι αντί να πάψουν οι γυναίκες να νιώθουν θύματα, μάλλον θα αρχίσουν να νιώθουν θύματα κι οι άντρες. Εκ βαθέων εξομολογήσεις, κλάψα, και χρυσές δουλειές για τους ψυχολόγους. Το μέλλον είναι ήδη εδώ.
Χμ ,θεωρω πως η επικράτηση του Ισλαμ και η εφαρμογή της Σαρίας(οποτε αυτο γινει σε 10 ή 100 χρονια) στη Δυση θα λυσει και αυτο το προβλημα.Και τωρα που το σκεφτομαι θα λυσει πολλα αλλα πρωτοκοσμικά θεματα που μας απασχολούν τελευταια.
Συμφωνώ ότι η ουσία του θέματος είναι η κατάχρηση εξουσίας. Από τη δική μου προσωπική εμπειρία, βλέπω πως και γυναίκες, όταν έχουν εξουσία, ταπεινώνουν, βασανίζουν, πιέζουν μέχρις εσχάτων τους υφισταμένους τους. Αυτό είναι καθαρά ζήτημα προσωπικής παιδείας. Καλό είναι βέβαια, να καταλάβουν όλοι, ότι οι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες και λόγω αριθμών σε θέσεις εξουσίας και λόγω πατριαρχίας. Το πολύ κακό και είναι πως οι άντρες δε μιλούν και δεν παραδέχονται ότι και αυτοί , υφίστανται σεξουαλική κακοποίηση και παρενόχληση. Είναι πιο ντροπιαστικό γι αυτούς να παραδεχθούν ότι ενοχλούνται από γυναίκες που τους πολιορκούν, ενώ δε θέλουν, τους παίρνουν τα άπειρα τηλέφωνα ή ξεστομίζουν υποτιμητικά σχόλια για τον ανδρισμό τους όταν αυτοί δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες τους ή ότι η ξέφρενη ξεκωλίαση είναι ένα είδος επίθεσης...........Θα συμφωνήσω με την Κατρίν, πως η σεξουαλικότητα και η αποπλάνηση εμπεριέχει σαφώς κάτι άγριο και πρωτόγονο και για τα δύο φύλα όμως.Είναι θέμα προσωπικό και έγκειται στο πως το θέλει ο καθένας και η κάθε μία. Γι αυτό πιστεύω ότι είναι δύσκολο να γίνει μαζικά κατανοητό ή να θεσμοθετηθεί σωστά κάτι τέτοιο. Ας πούμε, η κλοπή ως πράξη έχει συγκεκριμένο και κατανοητό περιεχόμενο. Όποιος αφαίρεσε από την κατοχή άλλου ξένο πράγμα και το ιδιοποιήθηκε τιμωρείται.......Η σεξουαλική παρενόχληση πως να γίνει συγκεκριμένη, όταν ακούς για παράδειγμα γυναίκες να λένε .....α ο καληνυχτάκιας ούτε φίλησε ούτε χούφτωσε.....ή θα είναι γκέυ που δεν του πετάχτηκαν τα μάτια έξω με το ντεκολτέ.....Πως ορίζεται νομικά η ενόχληση πάνω σε ένα τέτοιο θέμα, όταν βλέπεις πόσο ρευστά είναι τα όρια. Στο χώρο της εργασίας είναι το μείζων ζήτημα, να μπούνε τα όρια, αφού εκεί υφίσταται η σχέση εξουσίας
Έχει φτάσει το αυτονόητο να είναι επαναστατική πράξη...Πριν το ποποχάστουκο πάνω στην πράξη να βγάλεις ένα ιδιωτικό συμφωνητικό ότι αυτό δεν αποτελεί πρόκληση σωματικής βλάβης κι εκεί, στου δρόμου τα μισά, να διαφωνείς για τον όρο 13.2.(γ)ΥΓ Το τι είναι βιασμός ή σεξουαλική παρενόχληση είναι δουλειά των δικαστηρίων και όχι των e-απογόνων του Judge Lynch...
Η παρακάτω ατάκα, δανεισμένη από μια κωμική σειρά, μοιάζει ιδανικό σχόλιο για την απόδοση ευσήμων στο αυτονόητο.Do you enjoy a nice glass of water?(Όμως δεν ξέρω αν είναι ιδανική. Το αυτονόητο διαφαίνεται πως οσονούπω θα αποτελεί σχεδόν κάτι σαν αίρεση. Το 'όσοι πιστοί προσέλθετε' αρχίζει να μου ταιριάζει λίγο καλύτερα.)
"αλλά δεν αισθάνεται για πάντα τραυματισμένη από ένα τρίψιμο στο μετρό, ακόμα κι αν θεωρείται έγκλημα. Πηγή: www.lifo.gr"Μακάρι να'ξερα τι εννοεί με το "πάντα τραυματισμένη". Σίγουρα το να σου τον ακουμπάνε μέσα στο μετρό δεν είναι καθόλου φλερτ, είναι πάρα πολύ ενοχλητικό και σηκώνει κλωτσιά εκεί που πονάει. Δεν θα μας πει αυτή πώς θα νιώθουμε στο φινάλε.
Κανείς δεν θα σου πει πώς θα νιώθεις. Αυτό είναι αυτονόητο.Αλλά υπάρχει κι ένα πράγμα που λέγεται "η αρχή της αναλογικότητας".Αν σου είναι άγνωστο δες το. Είναι χρήσιμο γενικά.ΥΓ Όλοι έχουμε "παρενοχληθεί" από άτομα του ιδίου ή του ετέρου φύλου. Η "παρενόχληση" από την παρενόχληση έχει διαφορά.Πέσιμο χωρίς αμφιβολία για την έκβασή του δεν υπάρχει. Δεν μπορεί κάθε αποτυχημένο πέσιμο να βαφτίζεται "παρενόχληση". Πρέπει κάπως (διατηρουμένου του απροσδόκητου) να υπάρχει... σύμπλεξις.
Πες τα βρε Κατινιό!!! Σίγουρα υφισταται το εν λόγο προβλημα για το οποιο επαναστατουν μαζικα οι γυναίκες,και καλα κανουν εδω που τα λέμε.Αλλα οπως λέει και ο σοφός λαός ''Μαζί με τα ξερά,καίγονται και τα χλωρά''.Θα τον βρούμε το δρόμο μας ως είδος,που θα παει.
αυτά τα λέει απο την ισχύ τηs καλά φυλασσόμενηs kai υπερλούξ γραφειάραs τηs και στα πλαίσια του θεωρητικού..για οτι αφορά τουs άλλουs..oxi την ίδια..μπορεί δηλαδή αυτή απο την επαυλή τηs να αφουγκραστεί μια απλή κοπέλα που την παρενοχλούν στην δουλειά?δηλαδή θα άφηνε αυτή η σταρ, έτσι ατιμώρητο έναν άντρα που θα την παρενοχλούσε?
Εγώ νομίζω ότι τα λέει καθαρά από τη θέση της πανέμορφης και πανίσχυρης γυναίκας (όντως είναι ακόμη και σ'αυτήν την ηλικία), μιας γυναίκας που έχει επίγνωση της αξίας της και την ικανότητα να αντιληφτεί τη διαφορά μεταξύ της απόγνωσης ενός αδέξιου επίδοξου εραστή και ενός αλήτη.