Πέθανε, σε ηλικία 58 ετών, ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ Θοδωρής Ψαλιδόπουλος.
Εργαζόταν ως δημοσιογράφος στη «Φωνή της Ελλάδας», το παγκόσμιο ραδιόφωνο της ΕΡΤ, ενώ είχε συνεργαστεί και με το Πρώτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.
Ο Θοδωρής Ψαλιδόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Υπήρξε μέλος του ΚΚΕ και από το 1992 ήταν μέλος του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου, δραστηριοποιούμενος στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων και Εξωτερικής Πολιτικής. Το 1993 ήταν υποψήφιος βουλευτής του Συνασπισμού στη Β΄ Περιφέρεια Αθηνών.
Ήταν γιος του πρώην δημάρχου Καλλιθέας, Γιώργου Ψαλιδόπουλου. Το 1984 εξελέγη πρόεδρος Συνοικιακού Συμβουλίου στην περιοχή Χαροκόπου – Λόφου Σικελίας, κατά την πρώτη εφαρμογή του θεσμού. Δημοτικός Σύμβουλος εκλέχθηκε στις εκλογές του 1998, του 2002, του 2006 και του 2010. Διετέλεσε αντιδήμαρχος Καλλιθέας (1999- 2002 και 2004- 2014) και κατά περιόδους αρμόδιος για τις διευθύνσεις Τεχνικών Υπηρεσιών και Πολιτισμού, Παιδείας & Νέας Γενιάς, του Τμήματος Προγραμματισμού & Σχεδιασμού, των Γραφείων Διαφάνειας & Διοικητικής Βοήθειας και Επικοινωνίας, Δημοσίων & Διεθνών Σχέσεων, καθώς και Πρόεδρος της Δημοτικής Επιτροπής Παιδείας και της Δημοτικής Επιτροπής Διαβούλευσης.
Είχε διατελέσει μέλος των Επιτροπών Διεθνών Σχέσεων και Πολιτισμού της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων του Νομού Αττικής και της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας. Το 1996, διετέλεσε αναπληρωτής – βοηθός του Ειδικού Διαμεσολαβητή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Μόσταρ της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης πρέσβη ε.τ. Κώστα Ζέπου.
Ο Θοδωρής Ψαλιδόπουλος υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Ελληνορωσικού Συνδέσμου, του οποίου έχει διατελέσει ειδικός και γενικός γραμματέας κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Ευάγγελου Γιαννόπουλου, του Γεράσιμου Αρσένη και του πρέσβη ε.τ. κ. Κυριάκου Ροδουσάκη. Από το 2015 ήταν πρόεδρος του Ελληνορωσικού Συνδέσμου.
Είχε τιμηθεί με το Μετάλλιο των Διεθνών Σχέσεων του δήμου της Μόσχας (2005) για τη συμβολή του στην εγκατάσταση στην Καλλιθέα του Μνημείου των Σοβιετικών Μαχητών Πεσόντων για την Ελευθερία και την Ανεξαρτησία της Ελλάδας (1941 – 1944), όπως και δύο φορές με το Μετάλλιο της Φιλίας του Κέντρου Διεθνών Πολιτιστικών και Μορφωτικών Σχέσεων του υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας για τη γενικότερη συμβολή του στην προαγωγή των ελληνορωσικών σχέσεων.
