Συγκλονισμένη παρακολουθεί η κοινή γνώμη τις εξελίξεις, μετά τη φονική συμπλοκή στα Βορίζια της Κρήτης.
Η αστυνομία εισήλθε στα Βορίζια αρκετές ώρες μετά τη συμπλοκή, κατά την οποία έπεσαν πάνω από 2.000 σφαίρες, αφού πρώτα διασφαλίστηκε ότι η περιοχή είχε ηρεμήσει και δεν υπήρχε πλέον κίνδυνος ανταλλαγής πυροβολισμών.
Η περιοχή είναι σε κατάσταση επιφυλακής και το κλίμα παραμένει εξαιρετικά τεταμένο, καθώς υπάρχουν φόβοι για πιθανά αντίποινα μεταξύ των δύο οικογενειών. Ισχυρές δυνάμεις της ΕΛΑΣ βρίσκονται μέσα και γύρω από το χωριό, ενώ ομάδες της ΕΚΑΜ συνεχίζουν τις έρευνες πόρτα πόρτα για τον εντοπισμό των δραστών ή συνεργών τους.
Η κατάσταση αυτή φέρνει στην επιφάνεια τις έντονες ανησυχίες της τοπικής κοινωνίας του Ηρακλείου, δηλαδή τον φόβο του να ξεκινήσουν πάλι οι βεντέτες στην Κρήτη και να χυθεί και άλλο αίμα. Σε ανάρτησή του στα social media, ο δήμαρχος Ηρακλείου, Αλέξης Καλοκαιρινός, υπογράμμισε την ανάγκη αυτή για αντιμετώπιση της ανομίας και της παράνομης οπλοκατοχής, ξεκαθαρίζοντας πως «όλοι πρέπει να καταλάβουν ότι η Κρήτη δεν τελεί υπό ειδικό καθεστώς».
«Κανείς μας δεν πρέπει να αισθάνεται καλά όταν το αποκρουστικό πρόσωπο της ανομίας και της αυτοδικίας προβάλλει ξανά στο νησί μας. Πότε θα ξεριζώσουμε τη βία που φωλιάζει σε τόσες ψυχές στις τοπικές κοινωνίες μας; Νοοτροπίες και συμπεριφορές που έρχονται από ένα μακρινό παρελθόν, ριζωμένες ακόμα, έτοιμες να εκδηλωθούν σπάζοντας το εύθραυστο κέλυφος ενός εκσυγχρονισμού;», ανέφερε αρχικά στην ανάρτησή του.
«Εμείς οι Κρητικοί, ως Κρητικοί, χρειαζόμαστε λιγότερο αυτοθαυμασμό και λιγότερο αυτοέπαινο. Πρέπει να γίνουμε πιο ειλικρινείς με τους εαυτούς μας και μεταξύ μας, με τον συλλογικό μας εαυτό. Να πράξουμε ώστε η εξιδανικευμένη αυτοεικόνα να πάψει να χρησιμεύει ως άλλοθι για την ενδημική εγκληματικότητα που εξακολουθεί να στηρίζεται στην εκτεταμένη παράνομη οπλοκατοχή και οπλοχρησία.
»Όλοι θα πρέπει να καταλάβουν ότι η Κρήτη δεν τελεί υπό ειδικό καθεστώς, είναι μέρος της ελληνικής επικράτειας στην οποία ισχύουν οι νόμοι της Ελληνικής Δημοκρατίας. Πρώτοι εμείς πρέπει να πούμε «Ως εδώ!». Όχι απλώς να το πούμε και να το φωνάζουμε. Να το πιστέψουμε βαθιά. Να το κάνουμε πράξη. Με σθένος και χωρίς φόβο», κατέληξε.
