Ο πολυβραβευμένος Αμερικανός ηθοποιός, Τζιν Χάκμαν, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του την Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου, μαζί με τη σύζυγό του Μπέτσι Αρακάουα, σε ηλικία 95 ετών.
Σε μια καριέρα που διήρκεσε πάνω από 40 χρόνια, ο Χάκμαν υπήρξε ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους αστέρες του Χόλιγουντ. Παρόλο που ο ρόλος του ως ο ανορθόδοξος ντετέκτιβ «Ποπάυ» Τζόουνς στην ταινία «Ο Άνθρωπος από τη Γαλλία» τον καθιέρωσε ως έναν από τους εμβληματικούς «σκληρούς» του Χόλιγουντ, ο Χάκμαν ποτέ δεν περιορίστηκε σε αυτή την ταμπέλα.
Αντιθέτως, έγινε ένας από τους εξέχοντες εκπροσώπους του Νέου Αμερικανικού Σινεμά, του κινηματογραφικού ρεύματος που μεταμόρφωσε το Χόλιγουντ, ξεκινώντας από τα μέσα της δεκαετίας του '60. Το λεγόμενο «New Hollywood» σηματοδότησε τη μετάβαση από τις ασπρόμαυρες μεταπολεμικές παραγωγές, που υπάγονταν στη λογοκρισία του περιβόητου Κώδικα Χέιζ, στον πολύχρωμο κόσμο του «Easy Rider» του Ντένις Χόπερ.
Όμως, δύο χρόνια πριν ο Χόπερ, ο Τζακ Νίκολσον και ο Πίτερ Φόντα γύρισαν το επαναστατικό «Ξένοιαστος Καβαλάρης», ήταν το «Μπόνι και Κλάιντ» του 1967 που θεωρήθηκε μία από τις πρώτες ταινίες-ορόσημα του Νέου Χόλιγουντ.
«Μπόνι και Κλάιντ» (1967)
Σε ηλικία 37 ετών, ο Τζιν Χάκμαν ενσάρκωσε τον Μπακ Μπάροου, τον αδελφό του Κλάιντ, στο «Μπόνι και Κλάιντ» του Άρθουρ Πεν, πλάι στον Γουόρεν Μπίτι και την Φέι Ντάναγουεϊ. Ήταν μόλις ο δεύτερος κινηματογραφικός ρόλος της καριέρας του και του χάρισε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ, καθώς η ταινία «έσπασε» πολλά ταμπού της εποχής και έγινε μία από τις πιο επιτυχημένες της χρονιάς.
Τελικά έχασε το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου, το οποίο απονεμήθηκε στον Τζορτζ Κένεντι για την ερμηνεία του στο «Ο Μεγάλος Δραπέτης», αλλά ο Χάκμαν θα ήταν υποψήφιος για άλλα τέσσερα χρυσά αγαλματίδια τα επόμενα 30 χρόνια.
«Ο Άνθρωπος από τη Γαλλία» (1971)
Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο πρωταγωνιστικός του ρόλος στο θρίλερ «Ο Άνθρωπος από τη Γαλλία» έφερε τον Χάκμαν στο προσκήνιο ως έναν από τους μεγαλύτερους αστέρες του Χόλιγουντ. Κέρδισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του ως Τζίμι «Πόπαϋ» Ντόιλ, έναν οξύθυμο ντετέκτιβ που δεν διστάζει να σπάσει τους κανόνες για να φέρει αυτό που ο ίδιος χαρακτηρίζει ως δικαιοσύνη. Πρόκειται για ένα αρχέτυπο που πλέον έχει γίνει κλισέ, αλλά πριν από πάνω από 50 χρόνια, «Ο Άνθρωπος από τη Γαλλία», σε σκηνοθεσία του Γουίλιαμ Φρίντκιν, άλλαξε για πάντα τα αστυνομικά θρίλερ.
Η Συνομιλία (1973)
Όπως και στο «Ο Άνθρωπος από τη Γαλλία», έτσι και στο «Η Συνομιλία», το αριστούργημα που ο Φράνσις Φορντ Κόπολα σκηνοθέτησε ανάμεσα στον «Νονό» και το σίκουελ του, ο Χάκμαν καταφέρνει να κυριαρχεί για όσο βρίσκεται στην οθόνη.
Ωστόσο, στο «Η Συνομιλία» το κάνει με εντελώς διαφορετικό τρόπο, καθώς υποδύεται τον Χάρι Κολ, έναν αγέλαστο και συχνά σκυθρωπό ειδικό παρακολούθησης που καλείται να αντιμετωπίσει ένα ηθικό δίλημμα.
Οι Ασυγχώρητοι (1992)
Ο Τζιν Χάκμαν κέρδισε το δεύτερο Όσκαρ της καριέρας του το 1993 για τον ρόλο του ως σερίφης Μπιλ Ντάγκετ στο «Οι Ασυγχώρητοι» του Κλιν Ίστγουντ, ένα γουέστερν που ρίχνει μια αναθεωρητική ματιά στην Άγρια Δύση, απορρίπτοντας τη ρομαντικοποίηση της.
Παρόλο που η ταινία εστιάζει όχι μόνο στον χαρακτήρα του Ίστγουντ, αλλά και στον ρόλο του ίδιου του ηθοποιού στην ιστορία των γουέστερν, ο Χάκμαν ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη ερμηνεία του, η οποία του χάρισε το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου.
Οικογένεια Τενενμπάουμ (2001)
Λίγα χρόνια πριν ανακοινώσει την απόσυρσή του, ο τότε 71χρονος ηθοποιός συμμετείχε στην ταινία «Οικογένεια Τενενμπάουμ» του Γουές Άντερσον, μαζί με τους Αντζέλικα Χιούστον, Μπιλ Μάρεϊ, Μπεν Στίλερ, Γκουίνεθ Πάλτροου και Ντάνι Γκλόβερ.
Αυτή τη φορά, ο Χάκμαν ανέλαβε έναν κωμικό ρόλο και τα κατάφερε περίφημα, υποδυόμενος έναν πατέρα που προσπαθεί να κερδίσει πίσω την υποστήριξη της οικογένειάς του μέσω ευρηματικών και ιδιαίτερα διασκεδαστικών τρικ.
