Το printed hijab επιστρέφει δυνατά, από τα sold-out drops brands όπως η Vela μέχρι τις πασαρέλες του London Fashion Week. Το ενδιαφέρον, όμως, δεν βρίσκεται μόνο στην τάση, αλλά στο τι σημαίνει όταν μια νέα γενιά μουσουλμάνων γυναικών επιλέγει να είναι πιο ορατή, πιο πολιτισμικά δηλωτική και λιγότερο πρόθυμη να χαμηλώσει την εικόνα της για να νιώθει ασφαλής.
Το timing είναι σαφές. Στο φετινό London Fashion Week, η Βρετανοϋεμενίτισσα σχεδιάστρια Kazna Asker έφερε στην πασαρέλα headscarves στολισμένα με κοσμήματα και αναφορές στην υφαντική και ενδυματολογική παράδοση της Υεμένης, την ώρα που brands όπως η Vela συνεχίζουν να μετατρέπουν το printed hijab σε αντικείμενο που εξαντλείται σχεδόν αμέσως και συνοδεύεται από ισχυρή online κοινότητα.
Αυτό που κάνει τη στροφή αυτή τόσο ενδιαφέρουσα είναι ότι δεν αφορά μόνο τη μόδα. Για χρόνια, ιδιαίτερα στη Δύση, το ουδέτερο hijab - σε μαύρο, μπεζ ή ταμπά - λειτούργησε ως ασφαλής, ήσυχη επιλογή. Σύμφωνα με τη συζήτηση που καταγράφει η Guardian, η αισθητική του μίνιμαλ hijab συνδέθηκε και με ένα κοινωνικό κλίμα στο οποίο πολλές μουσουλμάνες γυναίκες επέλεγαν να μη γίνουν περισσότερο ορατές απ’ όσο ήδη ήταν.
Σήμερα, το κλίμα μοιάζει διαφορετικό. Τα prints, οι καρό ή φλοράλ επιφάνειες, οι παλαιστινιακές ή νοτιοασιατικές αναφορές, ακόμη και πιο τολμηροί τρόποι styling, επιστρέφουν όχι απλώς ως τάση αλλά ως δήλωση παρουσίας. Η ίδια η Vela, που ιδρύθηκε το 2009 από τις αδελφές Marwa και Tasneem Atik, έχει χτίσει πάνω σε αυτή τη λογική μια ολόκληρη κοινότητα νεαρών μουσουλμάνων γυναικών που βλέπουν το hijab όχι ως υποχώρηση της εικόνας τους, αλλά ως πεδίο έκφρασης, πολιτισμικής μνήμης και ταυτότητας.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι η νέα φάση είναι χωρίς αντιφάσεις. Η εμπορική επιτυχία φέρνει μαζί της και πιο γνώριμα ερωτήματα: fast-fashion απομιμήσεις, πίεση για διαρκή κατανάλωση και μια αγορά που ανακαλύπτει γρήγορα το modest fashion μόλις γίνει αρκετά ορατό για να πουλήσει. Όμως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της αλλαγής δεν βρίσκεται μόνο στην κατανάλωση. Βρίσκεται στο ότι για πολλές νέες μουσουλμάνες γυναίκες, το printed hijab φαίνεται να λειτουργεί ως τρόπος να μη γίνονται απλώς αποδεκτές, αλλά να γίνονται ορατές με τους δικούς τους όρους.
Εκεί ίσως βρίσκεται και η πραγματική σημασία αυτής της στροφής. Όχι στο αν το printed hijab είναι ξανά στη μόδα, αλλά στο ότι κουβαλά μια μικρή αλλαγή στη δημόσια εικόνα: λιγότερη προσαρμογή, περισσότερη δήλωση. Όταν ένα headscarf παύει να λειτουργεί μόνο ως ουδέτερο κάλυμμα και γίνεται ξανά φορέας μοτίβου, καταγωγής και στάσης, τότε η μόδα ακουμπά ξανά το πεδίο της ορατότητας.
