Η Νέντρα Τάλεϊ Ρος, το τελευταίο εν ζωή ιδρυτικό μέλος των Ronettes, πέθανε σε ηλικία 80 ετών.
Η είδηση ανακοινώθηκε από τον επίσημο λογαριασμό του συγκροτήματος στα social media, χωρίς να γίνει γνωστή η αιτία θανάτου. «Η φωνή, το στιλ και το πνεύμα της βοήθησαν να διαμορφωθεί ένας ήχος που θα άλλαζε τη μουσική», ανέφερε η ανάρτηση για την Τάλεϊ Ρος, η οποία υπήρξε μέλος των Ronettes μαζί με τις ξαδέλφες της, Ρόνι Σπέκτορ και Εστέλ Μπένετ.
Οι Ronettes δεν ήταν απλώς ακόμη ένα girl group της δεκαετίας του ’60. Ήταν η στιγμή που η ποπ έβαλε eyeliner, σήκωσε τα μαλλιά της σε beehive, στάθηκε μπροστά σε ένα μικρόφωνο και ακούστηκε ξαφνικά τεράστια. Με τραγούδια όπως τα “Be My Baby”, “Baby, I Love You”, “Walking in the Rain” και “I Can Hear Music”, έγιναν ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σχήματα της εποχής του Wall of Sound του Φιλ Σπέκτορ.
Η Τάλεϊ Ρος μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη και άρχισε να τραγουδά από πολύ μικρή, μέσα σε μια οικογένεια όπου η μουσική υπήρχε ήδη σαν φυσική γλώσσα. Σε πρόσφατη συνέντευξή της στο Western Reserve Historical Society, είχε πει ότι χρωστούσε πολλά στη μητέρα της, η οποία της έδωσε το θάρρος να βγει στη σκηνή και να τραγουδήσει. Πριν γίνουν οι Ronettes, οι τρεις ξαδέλφες εμφανίζονταν με διαφορετικά ονόματα, ανάμεσά τους και ως Darling Sisters, μέχρι να καταλήξουν στο όνομα που θα έμενε στην ιστορία.
Η μεγάλη αλλαγή ήρθε όταν πέρασαν από οντισιόν για τον Φιλ Σπέκτορ, τον παραγωγό που θα συνέδεε το όνομά του με έναν ήχο πυκνό, εκρηκτικό, σχεδόν κινηματογραφικό. Το “Be My Baby”, που κυκλοφόρησε το 1963, έγινε η μεγάλη τους στιγμή. Έφτασε στο Νο 2 του Billboard Hot 100 και έμεινε στην ιστορία όχι μόνο ως hit, αλλά ως ένα από εκείνα τα τραγούδια που ακούγονται σαν να περιέχουν ολόκληρη την εφηβεία της ποπ μέσα σε τρία λεπτά: προσμονή, μελόδραμα, έρωτα, αθωότητα και απειλή μαζί.
Η κυριαρχία των Ronettes κράτησε λίγο, αλλά η επίδρασή τους υπήρξε δυσανάλογα μεγάλη. Άνοιξαν συναυλίες για τους Beatles στην τελευταία παγκόσμια περιοδεία τους, περιόδευσαν στη Βρετανία με τους Rolling Stones και επηρέασαν καλλιτέχνες από τον Μπρους Σπρίνγκστιν και τους Ramones μέχρι τους Blondie. Το στιλ τους, όπως και ο ήχος τους, έγινε αναφορά: τρία κορίτσια από τη Νέα Υόρκη, με καταγωγή από διαφορετικές κοινότητες, εμφανίζονταν στην τηλεόραση των ’60s σε μια εποχή όπου αυτό από μόνο του είχε πολιτισμικό βάρος.
Η Νέντρα Τάλεϊ Ρος δεν υπήρξε η κεντρική φιγούρα των Ronettes με τον τρόπο που υπήρξε η Ρόνι Σπέκτορ. Ήταν όμως μέρος της χημείας που έκανε το συγκρότημα ακαταμάχητο: οι φωνές, η εικόνα, η συγγένεια, η σκηνική παρουσία, εκείνο το ελεγχόμενο glamour που έμοιαζε πάντα έτοιμο να γίνει δάκρυ κάτω από μάσκαρα.
Σε εκείνη την πρόσφατη συνέντευξη, η Τάλεϊ Ρος είχε πει ότι ένας λόγος που οι Ronettes συνέχισαν και πέτυχαν ήταν επειδή κρατούσαν η μία το χέρι της άλλης όταν έβγαιναν στη σκηνή. Η φράση μοιάζει σχεδόν με μικρό κλειδί για όλη την ιστορία τους: πίσω από τον μύθο, τον θόρυβο και το Wall of Sound, υπήρχαν τρία νέα κορίτσια που προσπαθούσαν να σταθούν όρθια μπροστά σε έναν κόσμο πολύ μεγαλύτερο από εκείνες.
Οι Ronettes διαλύθηκαν το 1967. Η Τάλεϊ Ρος παντρεύτηκε την ίδια χρονιά τον ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό παρουσιαστή Σκοτ Ρος, με τον οποίο απέκτησε τέσσερα παιδιά, και αργότερα ηχογράφησε χριστιανική μουσική. Το 2007, οι Ronettes εντάχθηκαν στο Rock & Roll Hall of Fame, όπου τις παρουσίασε ο Κιθ Ρίτσαρντς, θυμίζοντας ότι μπορούσαν να τραγουδήσουν «μέσα από ένα Wall of Sound» χωρίς να χρειάζονται κανέναν.
Η Εστέλ Μπένετ πέθανε το 2009 και η Ρόνι Σπέκτορ το 2022. Με τον θάνατο της Νέντρα Τάλεϊ Ρος, δεν φεύγει απλώς το τελευταίο μέλος των Ronettes.
Κλείνει μια ζωντανή σύνδεση με την εποχή όπου η ποπ μπορούσε ακόμη να ακουστεί σαν υπόσχεση από τρανζίστορ, σαν έρωτας στο πίσω κάθισμα, σαν τρία κορίτσια που μπήκαν στο στούντιο και βγήκαν από εκεί ως μύθος.
Με στοιχεία από The Hollywood Reporter, Variety, Billboard
