Η ένταση που δημιουργείται όταν κάτι βγαίνει από το αρχικό του πλαίσιο και παρουσιάζεται ως οντότητα με νέα, συχνά εμπλουτισμένα νοήματα, απασχολεί τον εικαστικό Γιώργο Μαραζιώτη στην νέα του έκθεση στην Αμβέρσα όπου ζει και εργάζεται.
Ο τίτλος της έκθεσης Displaced παραπέμπει επίσης στην ένταση που προκύπτει όταν οι άνθρωποι μετακινούνται από τον "αρχικό" τους τόπο σε έναν άλλο, μερικές φορές βίαια, αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον.
Το κτίριο που φιλοξενεί την έκθεση, ο πρόσφατα ανακαινισμένος ιστορικός χώρος 12 στην Αμβέρσα ο οποίος ανεγέρθηκε το 1907 για το ναυτιλιακό πρακτορείο Jaenicken - Manceau, υπήρξε μάρτυρας της κινητικότητας των εμπορευμάτων και της ανθρώπινης μετανάστευσης από την ίδρυσή του.
Ο Γιώργος Μαραζιώτης εμπνέεται από τις δυνάμεις που απορρέουν από τις συνεχείς αλλαγές και τις χωρικές τροποποιήσεις και δημιουργεί ένα αλληγορικό τοπίο όπου οι επισκέπτες μπορούν να προβληματιστούν σχετικά με τον (χώρο), την ιστορία και τη μνήμη ως παράγοντες που αναμορφώνονται διαρκώς στο παρόν.
Τι είναι ένα διαχωριστικό δωματίου όταν δεν υπάρχουν δωμάτια προς διαχωρισμό; Μια πόρτα είναι απλώς μια πόρτα μέχρι να μην υπάρχει τοίχος να τη στηρίξει. Τι γίνεται ένα πλαίσιο όταν δεν υπάρχουν τοίχοι για να το στηρίξουν;
Μέσω των έργων του ο Μαραζιώτης επεμβαίνει γλυπτικά στον χώρο, κατασκευάζοντας οικεία, συμμετοχικά τοπία που μελετούν την έννοια του κατοικείν και τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και μυθοπλασίας. Το κοινό καλείται να περιηγηθεί σε αυτά και να σκεφτεί σωματικά. Οι δουλειά του συχνά ενσωματώνει στοιχεία χειρονομιακής αφήγησης και επιχειρεί να συνδυάσει ισχυρά αντιθετικές έννοιες, όπως δημόσιο και ιδιωτικό, συλλογικό και προσωπικό, κίνδυνος και ασφάλεια.
Ορισμένες σκαλιστές πόρτες σε στυλ Art Nouveau, μεγάλα χωρίσματα δωματίων και ψηλά ξύλινα πλαίσια, που κάποτε αποτελούσαν δομικά στοιχεία του πρώτου ορόφου του κτιρίου, διασώθηκαν από το να γίνουν παλιοσίδερα κατά τη διάρκεια της αναδιαμόρφωσής του κτιρίου από την AIM EU. Τώρα είναι προσεκτικά τοποθετημένα στο νέο χώρο της γκαλερί στο ισόγειο, λειτουργώντας ως γλυπτά που στερούνται της αρχικής τους λειτουργίας, γεφυρώνοντας το παρελθόν με το παρόν.
Ο Γιώργος Μαραζιώτης και η AIM EU αντιμετωπίζουν αυτά τα διασωθέντα στοιχεία ως τους πρωταγωνιστές μιας φανταστικής σκηνής, εμπλέκοντάς τα σε χωρικό διάλογο με μια σειρά χειροποίητων γλυπτών νέον, καθημερινών βιομηχανικών μέσων και έντυπου υλικού, που προκαλούν τις ιδιότητες και τις μνήμες που ενσωματώνονται στα ευρήματα. Μαζί, σχηματίζουν μια κάψουλα που ενεργοποιεί τη σωματική μας συνείδηση και καταδεικνύει τη μετατόπιση ως καταλύτη για την επικοινωνία και την ανθρώπινη πρόοδο.
Γεννημένος στην Αθήνα το 1984, ο Γιώργος Μαραζιώτης είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στις Καλές Τέχνες από την Βασιλική Ακαδημία της Αμβέρσας. Έχει σπουδάσει Μεταξοτυπία στη Σχολή Εικαστικών Τεχνών (SVA) στη Νέα Υόρκη και εικαστικές τέχνες στο Πανεπιστήμιο του Wolverhampton. Στην πρακτική του χρησιμοποιεί διάφορα μέσα, όπως είναι η γλυπτική, οι εγκαταστάσεις και οι εκδόσεις, ενώ εστιάζει σε εννοιολογικές διαδικασίες που αποκαθιστούν εικαστικές ταυτότητες παλαιότερων πολιτισμών στο σήμερα. Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις διεθνώς, σε γκαλερί, ιδρύματα τέχνης και μουσεία μεταξύ των οποίων βρίσκονται ο χώρος σύγχρονης τέχνης Marres (Μάαστριχτ)· ο εκθεσιακός χώρος του Ινστιτούτου AC (Νέα Υόρκη)· η 7η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης της Θεσσαλονίκης· η Σχολή Εικαστικών Τεχνών (SVA) της Νέας Υόρκης· η Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών της Αμβέρσας· η γκαλερί Box Freiraum (Βερολίνο)· καθώς και τα Μουσεία CICA (Νότιος Κορέα), Μπενάκη, Matadero (Μαδρίτη) και Tinguely (Βασιλεία) . Έχει υπάρξει προσκεκλημένος καλλιτέχνης του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης της Μασαχουσέτης (MASS MoCA).
