Η ανακαίνιση του μουσείου του Λούβρου εν μέσω της πανδημίας με πλήρη «μυστικότητα» και με το μουσείο να αρνείται να δείξει τα στάδια της ανακαίνισης στον τύπο, αλλά και η διαρροή μιας φωτογραφίας με την αλλαγή του χρώματος στους τοίχους της περίφημης Salle des Βronzes, της οποίας η οροφή είναι έργο του Cy Twombly από το 2010, άναψε κυριολεκτικά τα αίματα και το Ίδρυμά του προειδοποίησε το μεγαλύτερο μουσείο της Γαλλίας ότι θα κινηθεί δικαστικά εναντίον του, προκειμένου να αποκατασταθεί το χρώμα που υπήρχε στους τοίχους, όταν ο διάσημος καλλιτέχνης έκανε την εγκατάσταση του έργου του.

 

Η μόνιμη εγκατάσταση του έργου του Αμερικανού καλλιτέχνη ήταν η τρίτη ανάθεση που έχει κάνει το Λούβρο θέλοντας να ενσωματώσει στις ιστορικές αίθουσες του κτιρίου του έργα σύγχρονων καλλιτεχνών μετά από αυτές στον Γερμανό Anselm Kiefer και τον Γάλλο Francois Morellet.

 

Η εγκατάσταση του Twombly «The Ceiling», έγινε ένα χρόνο πριν από το θάνατό του και καταλαμβάνει την οροφή των 344 τ.μ. της αίθουσας Salle des Bronzes, που βρίσκεται στο εσωτερικό της πτέρυγας Sully, μιας από τις μεγαλύτερες και παλαιότερες πτέρυγες του Λούβρου.

 

Στην πτέρυγα που κατασκευάστηκε μεταξύ του 1551 και του 1553, και περιέχει περισσότερα από 1.000 έργα τέχνης που δημιουργήθηκαν από χαλκό και άλλα πολύτιμα μέταλλα, και εκτίθενται κράνη, ελληνικά δαχτυλίδια, χρυσά δάφνινα στεφάνια και άλλα τεχνουργήματα, ο Cy Twombly έκανε ένα μπλε ουρανό που αντιπροσωπεύει «το μπλε της ζωγραφικής, το μπλε του Τζιότο και την Αρχαιότητα» όπως έλεγε ο ίδιος, με μια σειρά από σφαίρες και γραμμένα τα ονόματα των πιο διάσημων Ελλήνων γλυπτών.

 

Οι τοίχοι της αίθουσας ήταν βαμμένοι με ένα απαλό κρεμ χρώμα και ο καλλιτέχνης έλαβε τότε υπόψη του το χρώμα του δαπέδου και των τοίχων που είχε μελετήσει ο αρχιτέκτονας Albert Ferran τη δεκαετία του 1930. Η εγκατάσταση λειτουργούσε συμπληρωματικά στα ελληνικά και ρωμαϊκά χάλκινα αγάλματα της αίθουσας.

 

Το ίδρυμα του Cy Twombly θυμώνει με το Λούβρο και οι διευθυντές του τσακώνονται
Η αίθουσα με τα νέα χρώματα | Twitter

 

Η φωτογραφία της ανακαίνισης που διέρρευσε δείχνει τόσο τους τοίχους της αίθουσας κάτω από έργο του Twombly να έχουν γίνει σε τόνους του κόκκινου της Βουργουνδίας όσο και το πάτωμα που έχει αλλάξει και αυτό εντελώς. Το Ίδρυμα Cy Twombly θεώρησε ότι η ανακαίνιση αγνοεί τη συνομιλία του έργου The Ceiling με τα εκθέματα και το περιβάλλον μέσα στο οποίο δημιουργήθηκε και πρόκειται για προσβολή του έργου του καλλιτέχνη.

 

Η αποκατάσταση της αίθουσας στοχεύει στην προσέγγιση της κατάστασης της αίθουσας τον 19ο αιώνα, όταν φιλοξένησε τη συλλογή Campana από αντικείμενα Ετρουσκικής τέχνης, αλλά πολλοί υποστηρίζουν ότι η αίθουσα έχασε την ελαφρότητα και την ευαίσθητη ατμόσφαιρα που είχε όταν εγκαταστάθηκε το έργο του  Cy Twombly με το Ίδρυμά του να δηλώνει «σοκαρισμένο» από την είδηση.

 

Ο δικηγόρος του Ιδρύματος David R. Baum, δήλωσε στην εφημερίδα Le Monde, ότι η ποιότητα του φωτός την ημέρα απορροφάται από τους κόκκινους τοίχους, ενώ η αντανάκλαση του λευκού που υπήρχε πριν, φώτιζε το έργο. Ο δικηγόρος του Ιδρύματος μίλησε για «σοβαρή ζημιά που προκλήθηκε στο έργο του Twombly, κατά παράβαση των ηθικών δικαιωμάτων του καλλιτέχνη». Ο τέως διευθυντής της Tate, Nicholas Serota, είπε στην Telegraph ότι «αν αυτό δεν είναι προσβολή σε έναν από τους μεγάλους ζωγράφους του εικοστού αιώνα, δεν ξέρω τι είναι».

 

Το Λούβρο έχει άλλη άποψη. Υπενθύμισε ότι η ανακαίνιση των αιθουσών είναι έργο συλλογικής διαβούλευσης και το σχέδιο που εφαρμόστηκε ήταν προϊόν της ad hoc εργασίας μιας επιστημονικής επιτροπής. Επίσης υπενθύμισε ότι δεν έχει καμία δέσμευση ώστε η εγκατάσταση να συνδέεται με τα εκθέματα και τα χρώματα της αίθουσας.

 

Το μουσείο υποστηρίζει ότι ο Cy Twombly γνώριζε πολύ καλά ότι το Λούβρο είναι ένα μουσείο ζωντανό που συνεχίζει να εξελίσσεται. Και είναι φυσικό μέσα στο χρόνο οι αίθουσες να υποβάλλονται σε αλλαγές και νέες μουσειογραφικές μελέτες, κάτι που είναι μέρος της ζωής ενός μουσείου. «Εάν η δημιουργία κάθε καλλιτέχνη δεσμεύει και «παγώνει» για πάντα τον τόπο της έκθεσής του, θα ήταν το τέλος της σύγχρονης τέχνης σε ένα μουσείο» δήλωσαν.

 

Και ενώ ο πρόεδρος του Λούβρου Jean-Luc Martinez, υπερασπίζεται τις αλλαγές, ο προηγούμενος πρόεδρος Henri Loyrette, που η ανάθεση στον Cy Twombly έγινε επί των ημερών του, βρήκε την ευκαιρία να επιτεθεί στον νυν πρόεδρο υποστηρίζοντας ότι οι αλλαγές «αλλάζουν εντελώς το νόημα και την αντίληψη του έργου και την παραμορφώνουν» με τον εκπρόσωπο του Λούβρου να απαντά λέγοντας ότι το «Το Λούβρο αποφασίζει από μόνο του τόσο ποιες συλλογές επιθυμεί να παρουσιάσει το μουσείο όσο και τη μουσειογραφία του» κάτι που υπογραμμίζει ότι η διαμάχη βρίσκεται ακόμα στην αρχή και ότι μάλλον το Ίδρυμα Cy Twombly θα μείνει στο τέλος δυσαρεστημένο αφού η εγκατάσταση δεν είναι έργο που μπορεί να μετακινηθεί.