Η τελευταία συνέντευξη του Άντονι Μπουρντέν ρίχνει ακόμη περισσότερο φως στη φιλοσοφία του διάσημου σεφ, αποδεικνύοντας εκ νέου πως υπήρξε ένας πολύ ξεχωριστός πλην πολύ απλός άνθρωπος που όντως τα ταξίδια διεύρυναν απίστευτα τον τρόπο σκέψης του.
Ανάμεσα σε όσα είπε στο Popula, εκτός από τις απόψεις του για τα ταξίδια και τους «μπάσταρδους» συναδέλφους του, όπως χαρακτήρισε πολλούς, αποκαλύπτει τι θεωρεί πολυτέλεια, εξηγεί τι σημαίνει να είσαι γονιός, γιατί μια επανάσταση θα ήταν σήμερα καταδικασμένη, επιτίθεται στο «κάθαρμα» τον Τραμπ και περιγράφει πώς φαντάζεται τον θάνατο του Χάρβεϊ Γουάινστιν.
Για τα ταξίδια
«Προτιμώ περισσότερο τους ανθρώπους που απλώς έρχονταν στο Παρίσι και έβρισκαν την άκρη τους χωρίς καμία ιδιαίτερη προετοιμασία, που ήταν ανοιχτοί σε εμπειρίες. Σε λάθη... επειδή αυτό είναι το πιο σημαντικό κομμάτι του ταξιδιού».
Για την περιουσία
«Ξέρω πολύ καλά πως δεν θα με κάνει ευτυχισμένο. Το τέλειο αυτοκίνητο δεν θα με κάνει ευτυχισμένο. Το τέλειο σπίτι κατά πάσα πιθανότητα θα μου φέρει θλίψη και θα με τρομοκρατήσει. Είμαι εκ φύσεως ενοικιαστής. Μου αρέσει η ελευθερία να μπορώ να αλλάζω γνώμη για το πού θέλω να είμαι σε έξι μήνες ή έναν χρόνο».
Για την πολυτέλεια
«Οι πιο ευτυχισμένες μου στιγμές είναι πάντα εκτός κάμερας, γενικά με την ομάδα μου, να επιστρέφουμε από ένα γύρισμα και να απολαμβάνουμε μια κατά κάποιον τρόπο απροσδόκητα όμορφη στιγμή. Αυτό είναι πολυτέλεια, επειδή ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα έχω την ελευθερία ή τη δυνατότητα να βρεθώ σε ένα τέτοιο μέρος, κοιτάζοντας τέτοια πράγματα. Καταλαβαίνεις πόσο τυχερός είσαι όταν κάθεσαι μόνος ή με μερικούς φίλους, μισομεθυσμένος κάτω από το φεγγάρι. Είναι μια ιστορία που μπορείς να μοιραστείς. Με τον καιρό έμαθα να κοιτάζω αυτά τα πράγματα και να συνειδητοποιώ πως μόλις έζησα μια πολύ ωραία στιγμή».
Για τους σεφ με κακή συμπεριφορά
«Πολλοί σεφ, εκείνοι που είναι αληθινά μπάσταρδοι, συνήθως οι πιο καταπιεσμένοι, αυτοί της παλιάς σχολής, έχουν δεχθεί κακοποίηση ως παιδιά, κακοποιήθηκαν από τους γονείς τους και έζησαν την περιφρόνηση, σωματικά και πνευματικά, με κάθε πιθανό τρόπο. Και μετά έγιναν ακριβώς σαν αυτόν που τους κακοποιούσε και απλώς ανακυκλώνουν το μοτίβο».
Για τον Ντόναλντ Τραμπ
«Κάποιος στο γραφείο Τύπου του Λευκού Οίκου πρέπει να θυσιάσει τη δουλειά του και να πει: Κάθαρμα! Πραγματικά περιμένεις να καταπιούμε όλες αυτές της αηδίες σου; Πώς ζεις με τον εαυτό σου; Θα έπρεπε να ντρέπεσαι. Δώστε μου έναν τύπο που να θέλει να ριχτεί έτσι στη φωτιά, να χάσει πρόσβαση, να χάσει τη θεσούλα του στον Λευκό Οίκο, για αυτό το επαναλαμβανόμενο meme ως το άπειρο. Έναν τέτοιον άνθρωπο θέλω. Κάποιον να ορθώσει ανάστημα».
Για την επανάσταση
«Δεν μπορούμε να επιλέξουμε τους ηγέτες για τις επαναστάσεις μας, είναι όλοι βαθιά προβληματικοί και πάντα θα είναι- όλες οι επαναστάσεις θα είναι διεφθαρμένες... Όταν όλοι στο δωμάτιο συμφωνούν μαζί σου, είσαι στο χειρότερο σημείο, οπότε είμαι θερμός υποστηρικτής των αλλαγών, του να δείχνεις απλώς ότι μπορείς να αλλάξεις, να προχωρήσεις μπροστά σταδιακά, αλλά κανείς δεν μπορεί να καλυτερέψει τα πάντα. Οποιοσδήποτε έχει το σθένος ή αρκετή μεγαλομανία ώστε να ηγηθεί οποιασδήποτε επανάστασης αναπόφευκτα θα απογοητεύσει. Οι καλύτεροι επαναστάτες είναι οι μάρτυρες που πέθαναν πριν μετατραπούν σε ο,τιδήποτε αηδιαστικό, εγωκεντρικό και διεφθαρμένο. Όπως γίνεται πάντα».
Για τα παιδιά
«Η Άζια [Αρτζέντο] μου έχει πει το εξής: τα παιδιά δημιουργούν τον εαυτό τους ανεξάρτητα από εμάς. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι, όπως στην περίπτωσή μου, να δείξεις αγάπη, η κόρη μου την νιώθει. Ξέρει πως την αγαπάμε κι έχει αυτοπεποίθηση. Πολύ σημαντικό. Και η γνώση πολεμικών τεχνών. Οπότε ξέρει πως μπορεί να βάλει κάτω οποιονδήποτε συνομίληκό της. Αυτό μόνο μπορώ να κάνω ως πατέρας...».
Για τον φανταστικό θάνατο του Χάρβεϊ Γουάινστιν
«Τον φαντάζομαι να βουρτσίζει τα δόντια του στο μπάνιο, γυμνό με τη διάσημη ρόμπα του ανοιχτή, να κρατάει στο ένα χέρι το κινητό επειδή ποτέ δεν ξέρεις ποιος θα τον έχει προδώσει πάλι, και ξαφνικά να παθαίνει εγκεφαλικό. Παραπατάει προς τα πίσω και πέφτει μες στην μπανιέρα και βρίσκεται εκεί με τη ρόμπα ανοιχτή και τα πόδια να κρέμονται απ' έξω και σε αυτά τα τελευταία λεπτά συνείδησης, να ψάχνει τις επαφές του για να βρει ποιον θα καλέσει, βασικά ποιος θα του απαντήσει όντως στο τηλέφωνο. Και πεθαίνει με αυτόν τον τρόπο, γνωρίζοντας πως κανείς δεν θα τον βοηθήσει και πως δεν έχει και την καλύτερη εμφάνιση στη στιγμή του θανάτου του».
Με πληροφορίες από Guardian
