Η Κέιτ Μπλάνσετ είπε στις Κάννες ότι το #MeToo «σκοτώθηκε πολύ γρήγορα», μιλώντας για ένα κίνημα που αποκάλυψε, όπως τόνισε, τη συστημική κακοποίηση όχι μόνο στον κινηματογράφο, αλλά και σε πολλούς άλλους χώρους εργασίας.
Η δύο φορές βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός μίλησε σε συζήτηση στο Φεστιβάλ Καννών, οκτώ χρόνια μετά τη χρονιά που είχε διατελέσει πρόεδρος της κριτικής επιτροπής. Το 2018, στο απόγειο του #MeToo, η Μπλάνσετ είχε βρεθεί στην πρώτη γραμμή της μεγάλης γυναικείας διαμαρτυρίας στο κόκκινο χαλί των Καννών, μαζί με την Κρίστεν Στιούαρτ, τη Λέα Σεϊντού, την Άβα ΝτιΒερνέι, την Ανιές Βαρντά και δεκάδες ακόμη γυναίκες του κινηματογράφου.
«Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι με δημόσιο βήμα που μπορούν να μιλήσουν με σχετική ασφάλεια και να πουν “αυτό μου συνέβη”, ενώ την ίδια στιγμή η λεγόμενη μέση γυναίκα στον δρόμο λέει #MeToo. Γιατί αυτό κλείνει;» αναρωτήθηκε η Μπλάνσετ, σύμφωνα με το Variety. «Αυτό που αποκάλυψε το κίνημα είναι ένα συστημικό στρώμα κακοποίησης, όχι μόνο σε αυτή τη βιομηχανία, αλλά σε όλες τις βιομηχανίες. Και αν δεν αναγνωρίσεις ένα πρόβλημα, δεν μπορείς να το λύσεις».
Η Μπλάνσετ είπε ότι η ανισορροπία ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες παραμένει στα κινηματογραφικά πλατό. «Ακόμη βρίσκομαι σε γυρίσματα και κάνω κάθε μέρα καταμέτρηση. Υπάρχουν δέκα γυναίκες και 75 άνδρες κάθε πρωί», είπε. «Αγαπώ τους άνδρες, αλλά αυτό που συμβαίνει είναι πως τα αστεία γίνονται ίδια. Πρέπει να προετοιμάζεσαι λίγο, κι εγώ το έχω συνηθίσει, αλλά καταντά βαρετό για όλους όταν μπαίνεις σε έναν ομοιογενή χώρο εργασίας. Νομίζω ότι αυτό επηρεάζει και τη δουλειά».
Η δήλωσή της έρχεται σε μια χρονιά όπου η συζήτηση για την ισότητα των φύλων επανήλθε έντονα στις Κάννες. Η Τζούλιαν Μουρ, που τιμήθηκε φέτος από το πρόγραμμα Women In Motion της Kering, μίλησε επίσης για την ανισότητα στα γυρίσματα, θυμίζοντας ότι σε ένα πρόσφατο πλατό οι μόνες γυναίκες ήταν η ίδια και η τρίτη βοηθός κάμερας.
Η σημερινή τοποθέτηση της Μπλάνσετ κουβαλά και τη μνήμη της διαμαρτυρίας του 2018, όταν 82 γυναίκες ανέβηκαν τα σκαλιά του Palais des Festivals. Ο αριθμός δεν ήταν τυχαίος: αντιστοιχούσε στις μόλις 82 γυναίκες σκηνοθέτριες που είχαν συμμετάσχει μέχρι τότε στο Διαγωνιστικό των Καννών, απέναντι σε 1.866 άνδρες σκηνοθέτες.
«Οι γυναίκες δεν είναι μειονότητα στον κόσμο, αλλά η σημερινή κατάσταση της βιομηχανίας λέει το αντίθετο», είχε πει τότε η Μπλάνσετ, διαβάζοντας τη δήλωση της διαμαρτυρίας μαζί με την Ανιές Βαρντά. Οκτώ χρόνια μετά, επιστρέφει ουσιαστικά στο ίδιο ερώτημα: τι απέμεινε από ένα κίνημα που έδειξε καθαρά το πρόβλημα, όταν η ίδια η βιομηχανία έμαθε τόσο γρήγορα να συνεχίζει σαν να το είχε ήδη λύσει.
Με στοιχεία από Variety, Reuters,
