Δύο Αφγανές κινηματογραφίστριες που διέφυγαν από το καθεστώς των Ταλιμπάν κάνουν έκκληση να μην ξεχάσει ο κόσμος τον Αφγανικό λαό και να υποστηρίξει τους καλλιτέχνες του.
Προειδοποίησαν δε, ότι μια χώρα χωρίς πολιτισμό θα χάσει τελικά την ταυτότητά της.
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας διοργάνωσε μια συζήτηση σήμερα όπου μίλησαν η Sahraa Karimi, η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Οργανισμού Κινηματογράφου του Αφγανιστάν και η σκηνοθέτρια ντοκιμαντέρ Sahra Mani, η οποία παρουσιάζει ένα έργο στην έκθεση κινηματογραφικής αγοράς της Βενετίας.
Η Karimi με πόνο μίλησε στους δημοσιογράφους για τη δική της απόδραση. Είχε λίγες ώρες για να αποφασίσει αν θα μείνει ή θα φύγει. Όλα χάθηκαν μετά την ολοκλήρωση της ανακατάληψης της χώρας της από τους Ταλιμπάν.
Ανέφερε πολυάριθμες ταινίες που ήταν σε διαδικασία παραγωγής, μίλησε για εργαστήρια κινηματογράφου που είχαν οργανωθεί, συμβόλαια για εξοπλισμό και είπε ότι οι Αφγανοί σκηνοθέτες γίνονται όλο και πιο ευπρόσδεκτοι στα διεθνή φεστιβάλ ταινιών. Η ίδια η Karimi είχε παρουσιάσει μια ταινία στο Φεστιβάλ Βενετίας το 2019.
«Ήταν το όνειρό μας να αλλάξουμε την αφήγηση για το Αφγανιστάν, επειδή κουραστήκαμε από αυτά τα κλισέ για τη χώρα μας», είπε.
«Θέλαμε να δημιουργήσουμε ταινίες και να πούμε τις ιστορίες μας από διαφορετικές οπτικές γωνίες, για να δείξουμε την ομορφιά της χώρας μας».
Όλα αυτά όμως, όπως είπε έχουν χαθεί και η αναπτυσσόμενη κοινότητα κινηματογράφου της χώρας είτε διέφυγε είτε κρύφτηκε, με τα αρχεία της να βρίσκονται τώρα υπό τον έλεγχο των Ταλιμπάν.
«Φανταστείτε μια χώρα χωρίς καλλιτέχνες, μια χώρα χωρίς κινηματογραφιστές. Πώς μπορούν να υπερασπιστούν την ταυτότητά της;» διερωτήθηκε η Karimi.
«Ίσως δεν είμαστε πρεσβευτές με την έννοια της πολιτικής, αλλά είμαστε πρεσβευτές για τις ιστορίες μας, είμαστε πρεσβευτές της ταυτότητάς μας.
»Είμαστε εκείνοι οι άνθρωποι που αντιπροσωπεύουν την ταυτότητά μας στον κόσμο, μέσω των ταινιών μας, μέσω της μουσικής μας, μέσω των έργων μας. Αλλά τώρα είμαστε άστεγοι».
Η Karimi είπε ότι αποφάσισε να φύγει το πρωί της 15ης Αυγούστου, με λίγες μόνο ώρες, στη διάθεσή της, για να πάρει «την πιο δύσκολη απόφαση της ζωής σου: μείνε ή φύγε».
Είπε ότι μαζί της έφυγαν και ορισμένο από τους νεότερους και λαμπρότερους εκπροσώπους της τέχνης. Χιλιάδες όμως πολλά υποσχόμενοι κινηματογραφιστές δεν μπόρεσαν να διαφύγουν και τώρα διαγράφουν την παρουσία τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τη δική τους ασφάλεια και κρύβονται.
Η Mani είπε ότι ακόμη και υπό τη διεφθαρμένη διακυβέρνηση της ανατραπείσας εξουσίας στο Αφγανιστάν, είχε παραμείνει στη χώρα, παρά τους καθημερινούς κινδύνους για την ασφάλειά της και τις καθημερινές ταλαιπωρίες με διακοπές ρεύματος και ίντερνετ, επειδή ήθελε να ξαναχτίσει τη χώρα και να ξαναρχίσει την πολιτιστική της ζωή.
«Μείναμε. Ήμασταν αισιόδοξοι», είπε. Αλλά με την ανακατάληψη των Ταλιμπάν, τώρα «σημαίνει ότι δεν έχουμε τίποτα για να πολεμήσουμε. Χάσαμε τα πάντα».
Με πληροφορίες του AP
