«Καυγάς γέρων σε λεωφορείο, Part I»: Ένα καλοκαιρινό διήγημα του Ευθύμη Φιλίππου για τη LiFO

«Καυγάς γέρων σε λεωφορείο, Part I»: Ένα καλοκαιρινό διήγημα του Ευθύμη Φιλίππου για τη LiFO Facebook Twitter
Εικονογράφηση: Γιώργος Γούσης/ LIFO
0

Στο σαλόνι υπάρχει ένας καναπές ροζ σκούρο με λεπτές ρίγες μπεζ και σιέλ εναλλάξ. Μπροστά από τον καναπέ βρίσκεται ένα τραπέζι χαμηλό με φιμέ τζάμι και μαύρα ξύλινα πόδια. Απάνω στο τραπεζάκι υπάρχει ένα κρυστάλλινο τασάκι, ένα μπρελόκ με το περίγραμμα της Κρήτης, μια άδεια θήκη DVD, ένα πιάτο κι ένα μαχαίρι με λίγο βούτυρο πάνω.

Δίπλα στο τραπέζι υπάρχει ένα επιδαπέδιο φωτιστικό χωρίς λάμπα. Απέναντι, στον τοίχο, είναι κρεμασμένος ένας πίνακας που απεικονίζει βάρκες και τον αντικατοπτρισμό τους και δίπλα σ' αυτό τον πίνακα βρίσκεται μια μεγεθυμένη φωτογραφία με το πρόσωπο ενός μωρού που κλαίει σε κάποια βαφτίσια. Το δωμάτιο έχει δύο μπαλκονόπορτες.

Οι κουρτίνες είναι μπορντό και τα κουρτινόξυλα επίχρυσα, ή μπρούντζινα μάλλον καλύτερα. Αριστερά του καναπέ υπάρχει μια πολυθρόνα από δερματίνη που πάνω είναι ένα λάπτοπ ανοιχτό με γραμμένη τη διεύθυνση www.youtube.com/watch?v=GVfgq1yUnG0 κι ένα τυλιγμένο χαρτάκι στα 4 είναι τοποθετημένο στο ένα πόδι της πολυθρόνας για να μην κουνιέται. Το χαρτάκι είναι κομμένο από το εσωτερικό booklet ενός CD και γράφει με λευκά Times τους στίχους «σαν θρησκεία τώρα αν φύγεις θα 'ναι ιεροσυλία, σκέψου ξανά πιο καθαρά τι πας να κάνεις τη γροθιά, κάνω εγώ σιδερένια την ψυχή, σαν την πέτρα σκληρή». Το δάπεδο αποτελείται από πλακάκια καφέ.

Δίπλα στο τραπέζι του εξωτερικού χώρου είναι αναμμένος ένας ανεμιστήρας στην πιο δυνατή σκάλα, δηλαδή στο 4. Μια τριανταφυλλιά στην άκρη της βεράντας έχει σχεδόν ξεραθεί, αλλά κάποια φύλλα της είναι ακόμα αρκετά πράσινα. Ακουμπισμένα στον τοίχο της βεράντας είναι ένα ζευγάρι βατραχοπέδιλα μπλε, που η φτέρνα του ενός εφάπτεται με την φτέρνα του άλλου, έτσι ώστε να στέκονται όρθια.

Στον τοίχο, όπως μπαίνεις αριστερά, υπάρχει ένα τεράστιο ξύλινο έπιπλο, όπου ένα μέρος του λειτουργεί ως αποθηκευτικός χώρος κι ένα άλλο μέρος ως βιβλιοθήκη. Στο τρίτο ράφι από κάτω είναι ακουμπισμένες 2 μπαταρίες ΑΑΑ, ένα μπλε στυλό BIC, όχι το διαφανές, το κίτρινο, με την πιο λεπτή μύτη, ένα ζευγάρι γυαλιά ηλίου, μια φωτογραφία ενός νεαρού 28 περίπου ετών πάνω σ' ένα Kawasaki D-Tracker 125 ο οποίος φοράει ένα πράσινο μαγιό βερμούδα που στο πλάι γράφει κάτι, ένας νυχοκόπτης, ένα κουτί καραμέλες tic tac κι ένα ζευγάρι γυαλιά μυωπίας γυναικεία κι ένα κηροπήγιο ασημένιο με ένα σιέλ ψηλό κερί που έχει ανάψει για πολύ λίγη ώρα.

Στην οροφή υπάρχουν διάφορα σποτάκια γυρισμένα σε διάφορες κατευθύνσεις του δωματίου και πάνω από το τραπέζι του καναπέ ένα φωτιστικό με λάμπα φθορίου. Στη βεράντα ένας άντρας 55 περίπου ετών ποτίζει τις γλάστρες με τα φυτά. Όρθιος στη δεξιά πλευρά της βεράντας στέκεται ένας νεαρός 28 περίπου ετών που δεν είναι ο ίδιος με τον νεαρό της φωτογραφίας. Ο νεαρός πίνει σοκολατούχο κρύο γάλα από τη συσκευασία. Στο αριστερό του χέρι κρατάει ένα κινητό τηλέφωνο. Έχει ψεκάσει με κολώνια μια φορά το αριστερό μέρος του λαιμού του, μια φορά το δεξί, μια φορά την κοιλιά του και μια φορά στο εσωτερικό μέρος τους ενός καρπού του και μετά έτριψε τον ένα καρπό με τον άλλο για να πάει κολώνια και στους δύο.

Γύρω του υπάρχουν μερικά ψίχουλα από σφολιάτα. Δίπλα στο τραπέζι του εξωτερικού χώρου είναι αναμμένος ένας ανεμιστήρας στην πιο δυνατή σκάλα, δηλαδή στο 4. Μια τριανταφυλλιά στην άκρη της βεράντας έχει σχεδόν ξεραθεί, αλλά κάποια φύλλα της είναι ακόμα αρκετά πράσινα. Ακουμπισμένα στον τοίχο της βεράντας είναι ένα ζευγάρι βατραχοπέδιλα μπλε, που η φτέρνα του ενός εφάπτεται με την φτέρνα του άλλου, έτσι ώστε να στέκονται όρθια. Στην αριστερή πλευρά της βεράντας είναι απλωμένα ένα λευκό τζιν παντελόνι, ένα ολόσωμο μαύρο μαγιό, μία πετσέτα χεριών και μια πετσέτα σώματος. Τα ρούχα όλα έχουν στεγνώσει.

Στη βεράντα υπάρχει επίσης ένα τραπέζι και 4 καρέκλες. Οι 3 καρέκλες είναι ίδιες και η τέταρτη διαφορετική. Στο τραπέζι υπάρχει ένα γυάλινο ψηλό ποτήρι με νεσκαφέ και μικρά παγάκια, όχι χτυπημένο σε σέικερ αλλά μόνο με κουτάλι ανακατεμένο λίγο, και λίγη ζάχαρη, περίπου μια κουταλιά όχι γεμάτη. Δίπλα στο ποτήρι αυτό υπάρχει μια γόμα άσπρη ολοκαίνουργια που κάποιος έχει γράψει love με πεζά γράμματα, όπου τα γράμματα l και ο συνδέονται, ενώ τα γράμματα v και e όχι. Ο άντρας που ποτίζει φοράει ένα τζιν μαύρο και είναι γυμνός από τη μέση και πάνω. Φοράει σαγιονάρες κολυμβητηρίου λίγο μεγαλύτερες απ' ό,τι θα έπρεπε. Στην κοιλιά του στο πλάι έχει μια ουλή από μια εγχείρηση που είχε κάνει.

Στο ένα του χέρι κρατάει το λάστιχο ποτίσματος και το άλλο το έχει στηρίξει στη μέση του με την παλάμη, σαν γροθιά. Τα μάτια του είναι μπλε. Στην πλάτη του έχει λίγο ξεραμένο αίμα από μια γρατζουνιά μικρή. Στον λαιμό φοράει μια χρυσή αλυσίδα όχι ιδιαίτερα χοντρή σε ένα σχέδιο κλασικό, αυτό όπου κάποιοι κρίκοι έχουν μεγαλύτερο μήκος από κάποιους άλλους. Τα μαλλιά του είναι άσπρα και είναι βρεγμένα και χτενισμένα όλα προς τα πίσω.

Δεν έχει κουρευτεί πρόσφατα γιατί στον σβέρκο του έχουν μακρύνει κάποιες τρίχες. Στην αριστερή του τσέπη έχει ένα πακέτο τσιγάρα Rothmans κι έναν αναπτήρα Cricket. Στη δεξιά του τσέπη έχει έναν αναπτήρα Bic, μεγάλο άσπρο. Στο μικρό δάχτυλο του αριστερού χεριού φοράει ένα χρυσό chevalier. Η πίεση του νερού είναι αρκετά μεγάλη με αποτέλεσμα στις γλάστρες που έχει ήδη ποτίσει το χώμα να μην είναι ομοιόμορφο γύρω από τον κορμό του φυτού.

Πρώτη δημοσίευση στην έντυπη LiFO τον Ιούλιο του 2012

Βιβλίο
0

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το ξενοδοχείο της εξορίας: Η ιστορία του Hôtel Lutetia

Βιβλίο / Το ξενοδοχείο της εξορίας: Η ιστορία του Hôtel Lutetia

Λειτούργησε ως κέντρο Γερμανών αντιφρονούντων πριν από τον πόλεμο, έγινε έδρα της Γερμανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στην Κατοχή και κέντρο υποδοχής των διασωθέντων από στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Απελευθέρωση.
THE LIFO TEAM
Έφτιαξε τα πιο φημισμένα εστιατόρια της Νέας Υόρκης. Δεν ήταν αρκετό

Βιβλίο / Έφτιαξε τα πιο φημισμένα εστιατόρια της Νέας Υόρκης. Δεν ήταν αρκετό

Στην αυτοβιογραφία του «I Regret Almost Everything», ο Κιθ ΜακΝάλι δεν αφηγείται την ιστορία ενός θριαμβευτή αλλά ενός ανθρώπου που μετέτρεψε την ανασφάλεια σε αισθητική. Η ειλικρινής, ωμή αφήγησή του είναι ένας ανελέητος απολογισμός γεμάτος ενοχές, αποτυχίες και μια επίμονη αίσθηση ότι τίποτα από όσα έχτισε δεν μπόρεσε να καλύψει το εσωτερικό του κενό.
M. HULOT
Μιράντα Τζουλάι: «Στην Αμερική, κάθε μέρα είναι ένας γαμημένος εφιάλτης»

Βιβλίο / Μιράντα Τζουλάι: «Στην Αμερική, κάθε μέρα είναι ένας γαμημένος εφιάλτης»

Καλλιτέχνιδα με πολύπλευρο έργο ‒ σινεμά, περφόρμανς, βιβλία, video art. Μια ανήσυχη, τολμηρή, σύγχρονη Aμερικανίδα που δεν ησυχάζει στιγμή. Έρχεται στην Αθήνα, στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Το πίσω ράφι/ Τόνι Μόρισον «Τζαζ»

Το πίσω ράφι / «Τζαζ»: Η σκοτεινή ιστορία που έδωσε στην Τόνι Μόρισον το Νόμπελ

Στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’20, εν μέσω της Μεγάλης Μετανάστευσης και της έκρηξης της τζαζ, η μεγάλη Αφροαμερικανίδα συγγραφέας αφηγείται μια ιστορία έρωτα και βίας, φωτίζοντας τα τραύματα του παρελθόντος που διαμορφώνουν τις ζωές των ηρώων της.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Από τη Λουίζ Μπρουκς στον Γκέμπελς: O ασπρόμαυρος κόσμος του Πάμπστ

The Review / Από τη Λουίζ Μπρουκς στον Γκέμπελς: Η άνοδος και η πτώση ενός σπουδαίου σκηνοθέτη

Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάει με τον κορυφαίο μοντέρ Γιώργο Μαυροψαρίδη για το μυθιστόρημα «Ασπρόμαυρο» του Ντάνιελ Κέλμαν. Ήρωας του βιβλίου είναι ο Αυστριακός σκηνοθέτης Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ και θέμα του οι καλλιτέχνες που συνθηκολόγησαν με το Κακό στις ποικίλες σατραπείες του κόσμου. Εν προκειμένω, στη ναζιστική Γερμανία.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
«Δεν είναι δουλειά των πλουσίων να αποφασίζουν τι φόρους θα πληρώνουν»

Γκαμπριέλ Ζουκμάν / «Δεν είναι δουλειά των πλουσίων να αποφασίζουν τι φόρους θα πληρώνουν»

Ο Γάλλος οικονομολόγος, Γκαμπριέλ Ζουκμάν, που έγινε διάσημος με την πρότασή του για άπαξ φορολόγηση 2% σε κάθε μεγιστάνα επιμένει ότι η σκανδαλώδης φοροδιαφυγή των πολλά εχόντων δεν είναι φυσικός νόμος αλλά αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που επιβάλλεται να αλλάξουν.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
 Τι συμβαίνει όταν οι λέξεις δεν είναι αρκετές; Ο γλωσσολόγος Φοίβος Παναγιωτίδης απαντά

Radio Lifo / Τι συμβαίνει όταν οι λέξεις δεν είναι αρκετές; Ο γλωσσολόγος Φοίβος Παναγιωτίδης απαντά

Ο γλωσσολόγος Φοίβος Παναγιωτίδης κουβεντιάζει με τον Τάσο Μπρεκουλάκη και τη Μαρία Δρουκοπούλου με αφορμή το νέο του βιβλίο «Μέσα από τις λέξεις» και λύνει όλες τους τις απορίες.
THE LIFO TEAM
Ο βουρκόλακας, ο άλιωτος, ο απέθαντος είναι μια χαρά Έλληνες και δικά μας παιδιά.

Βιβλίο / Ο βουρκόλακας, ο άλιωτος κι ο απέθαντος είναι μια χαρά Έλληνες- δικά μας παιδιά

Σύμφωνα με την έκδοση «Ο Βουρκόλακας και άλλα μορμολύκεια», η μορφή του ενυπήρχε στις ελληνικές αφηγήσεις, διαπερνώντας αρχαίες δοξασίες και προφορική παράδοση - έτσι εξηγείται το πρόσφατο ενδιαφέρον για τις ιστορίες λαογραφικού τρόμου.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Είναι ο Πολ Λιντς ο σπουδαιότερος εν ζωή Ιρλανδός συγγραφέας;

Βιβλίο / Είναι ο Πολ Λιντς ο σπουδαιότερος εν ζωή Ιρλανδός συγγραφέας;

Η πρόσφατη έκδοση του «Πιο πέρα από τη θάλασσα» στα ελληνικά αποδεικνύει με τον πιο παραστατικό τρόπο ότι ο Ιρλανδός συγγραφέας δεν είναι μόνο ο πιο ουσιαστικός αναθεωρητής του μυθιστορήματος του 19ου αιώνα, αλλά ίσως και ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της λογοτεχνίας της χώρας του.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Έρση Σωτηροπούλου: «Ταμπού σήμερα είναι να ουρλιάζεις από έρωτα»

ΛΙΓΗ ΖΩΗ / Έρση Σωτηροπούλου: «Ταμπού σήμερα είναι να ουρλιάζεις από έρωτα»

Πολυμεταφρασμένη και πολυβραβευμένη, με παρουσία σχεδόν πέντε δεκαετιών στο λογοτεχνικό προσκήνιο, η γνωστή συγγραφέας ανατρέχει στα νεανικά της χρόνια, μιλά για την έλξη που της ασκούσε ανέκαθεν το διαφορετικό και σχολιάζει τη σύγχρονη πραγματικότητα.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
«Queer καλλιστεία το 1929 μόνο η Θεσσαλονίκη θα μπορούσε να κάνει»

Βιβλίο / «Queer καλλιστεία το 1929 μόνο η Θεσσαλονίκη θα μπορούσε να κάνει»

Στο βιβλίο του «Καλλιστεία» ο Μανώλης Μελισσάρης περιγράφει πώς μια παρέα queer ανδρών έκανε στη συμπρωτεύουσα το 1929 τον δικό της διαγωνισμό ομορφιάς, παράλληλα με τον πρώτο «επίσημο», αναβιώνοντας ταυτόχρονα μια ολόκληρη εποχή.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο διαχρονικά επίκαιρος «γιoς της απώλειας»

Βιβλίο / Νίκος Βέλμος: Ο διαχρονικά επίκαιρος «γιoς της απωλείας»

Εκατό χρόνια κλείνουν φέτος από την κυκλοφορία του περιοδικού «Φραγκέλιο» που ίδρυσε ο λογοτέχνης, ηθοποιός, ζωγράφος, εκδότης, γκαλερίστας και κοινωνικός επαναστάτης Νίκος Βέλμος, μια παραγνωρισμένη πλην όμως πολυσχιδής, μποέμικη και άκρως επιδραστική προσωπικότητα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ένας τολμηρό προσωπικό αντίο

Το πίσω ράφι / Ένα τολμηρό προσωπικό αντίο

Ο Ντέιβιντ Πλαντ γράφει τον «Αγνό εραστή» για να αποχαιρετήσει τον επί τέσσερις δεκαετίες σύντροφό του Νίκο Στάγκο, συστήνοντάς μας ταυτόχρονα με έναν συγκινητικό και αποκαλυπτικό τρόπο αυτόν τον διακεκριμένο ποιητή και επιμελητή εκδόσεων.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ