Η υπόθεση του Τζέφρι Έπσταϊν επέστρεψε στη δημόσια συζήτηση με όλα τα υλικά που συνήθως καθηλώνουν τα media: ισχυρούς άνδρες, χρήμα, λίστες, διασυνδέσεις, μισόκλειστες πόρτες εξουσίας. Στο Λονδίνο, μια ομάδα γυναικών συγγραφέων αποφάσισε ότι αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα.
Από αυτή την αγανάκτηση γεννήθηκε το "All the Rage", μια μεγάλη συλλογική θεατρική δράση που θα παρουσιαστεί στο Theatre Deli από τις 11 έως τις 13 Ιουνίου. Στο έργο συμμετέχουν περισσότερες από 80 γυναίκες και non-binary συγγραφείς, σε μια απόπειρα να μετατοπιστεί το κέντρο της ιστορίας: λιγότερη γοητεία γύρω από τα δίκτυα των ισχυρών, περισσότερη προσοχή στα θύματα, στη σιωπή, στη ντροπή και στην οργή που αφήνει πίσω της η κακοποίηση.
Η ιδέα ξεκίνησε από τη Ρεμπέκα Λένκιεβιτς, σεναριογράφο του "She Said", της ταινίας για τις δημοσιογράφους που αποκάλυψαν την υπόθεση Χάρβεϊ Γουάινστιν. Όπως λέει στον Guardian, απηύθυνε κάλεσμα σε μια ομάδα συγγραφέων, ρωτώντας αν και άλλες ένιωθαν οργή για τον τρόπο με τον οποίο τα Epstein files παρουσιάζονται σαν ιστορία ανδρών και χρήματος. Η ανταπόκριση ήταν άμεση. Αυτό που ξεκίνησε ως ιδέα για μια απλή ανάγνωση εξελίχθηκε μέσα σε λίγους μήνες σε ένα πολυφωνικό θεατρικό γεγονός.
Το "All the Rage" θα απλωθεί σε 15 χώρους ενός πρώην κτιρίου γραφείων στο City του Λονδίνου. Το κοινό θα κινείται μέσα σε δωμάτια με κείμενα, εικόνες, εγκαταστάσεις και μικρές σκηνικές παρεμβάσεις, έχοντας και τη δυνατότητα να αφήσει τη δική του γραπτή αντίδραση. Στο δεύτερο μέρος, οι θεατές θα συγκεντρώνονται για ένα ενιαίο θεατρικό κομμάτι διάρκειας περίπου 50 λεπτών, με εννέα ηθοποιούς.
Τη σκηνική σύνθεση συντονίζει η Lucy Morrison, η οποία περιγράφει το εγχείρημα ως ένα είδος "αντάρτικου θεάτρου", εκεί όπου η τέχνη συναντά τον ακτιβισμό.
Η διαδικασία παραμένει ανοιχτή μέχρι την τελευταία στιγμή, με κείμενα να φτάνουν λίγο πριν από την πρεμιέρα και με συγγραφείς να συμμετέχουν όχι μόνο ως δημιουργοί, αλλά και σε πρακτικούς ρόλους της παραγωγής.
Στο project συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, η Timberlake Wertenbaker και η Gurpreet Kaur Bhatti. Θα παρουσιαστεί επίσης απόσπασμα από το "Maryland" της Lucy Kirkwood, το έργο που γράφτηκε το 2021 μετά τις δολοφονίες της Sarah Everard και της Sabina Nessa και έγινε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα άμεσης θεατρικής αντίδρασης στη βία κατά των γυναικών.
Η Gurpreet Kaur Bhatti εμπνέεται από την κλασική ινδική ταινία "Pakeezah", όπου μια χορεύτρια αναγκάζεται να χορέψει πάνω σε σπασμένα γυαλιά, ενώ άνδρες της πετούν νομίσματα. Από εκεί περνά σε μια σημερινή ιστορία για τις μικρές, καθημερινές αντικειμενοποιήσεις που συχνά μοιάζουν ασήμαντες, μέχρι να φανούν ως μέρος του ίδιου μηχανισμού ελέγχου.
Η Timberlake Wertenbaker, από την πλευρά της, μιλά για μια ιστορία φεμινιστικής ενέργειας που μοιάζει να διαγράφεται ξανά και ξανά. Η ίδια συνδέει την υπόθεση Έπσταϊν με ένα ευρύτερο τοπίο, από τις φωνές των γυναικών στο Ιράν μετά τον θάνατο της Μάχσα Αμινί έως την επιστροφή της πολιτικής βίας ως γλώσσας που γνωρίζουν καλά οι ισχυροί άνδρες.
Το ενδιαφέρον του "All the Rage" δεν βρίσκεται μόνο στο θέμα του, αλλά στον τρόπο που επιχειρεί να το πάρει πίσω από τη δημόσια φαντασία. Δεν φτιάχνει έναν ακόμη μύθο γύρω από τον Έπσταϊν. Δεν αναπαράγει τη γοητεία των ονομάτων, των λιστών και των σκανδάλων. Παίρνει μια υπόθεση που συνήθως αφηγούμαστε μέσα από τους θύτες και ζητά να ακουστεί από την άλλη πλευρά.
Για τη Λένκιεβιτς, το ζητούμενο δεν είναι μια παράσταση με συνθήματα, αλλά μια συλλογική μετατροπή της οργής σε κάτι βαθύτερο από την καταγγελία. Σε μια εποχή που τα μεγάλα σκάνδαλα συχνά γίνονται υλικό κατανάλωσης, το "All the Rage" υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε υπόθεση εξουσίας υπάρχουν άνθρωποι που δεν χρειάζονται άλλη μια αφήγηση για τους άνδρες που τους κατέστρεψαν, αλλά χώρο για να ακουστεί αυτό που τους συνέβη.
με στοιχεία από Guardian
