Στις 7 Μαΐου η Faber κυκλοφορεί το The Poems of Sylvia Plath, μια νέα πλήρη έκδοση που σχεδόν διπλασιάζει το υλικό των Collected Poems και ξαναφέρνει στο προσκήνιο μια λιγότερο προβλέψιμη εικόνα της ποιήτριας: όχι μόνο ως τραγικής μορφής, αλλά ως γυναίκας που ήθελε μαζί γραφή, παιδιά και ελευθερία.
Η Sylvia Plath ανήκει σε εκείνες τις σπάνιες περιπτώσεις συγγραφέων που δεν έμειναν μόνο στο έργο τους, αλλά παγιδεύτηκαν και στον μύθο τους. Για δεκαετίες διαβάστηκε μέσα από το τέλος της, τη βιογραφία της και τη γνώριμη εικόνα της εύθραυστης, καταδικασμένης ποιήτριας. Η νέα έκδοση που ετοιμάζει η Faber επιχειρεί τώρα μια μικρή αλλά ουσιαστική μετατόπιση: να ξαναφέρει στο κέντρο το εύρος, τη δύναμη και την ταχύτητα με την οποία εξελίχθηκε η ποίησή της.
Το The Poems of Sylvia Plath παρουσιάζεται ως η πληρέστερη έκδοση του έργου της μέχρι σήμερα, και η αφορμή της έκδοσης άνοιξε ξανά τη συζήτηση γύρω από το όνομά της. Το πρόσφατο κείμενο του Guardian στέκεται ειδικά στα τελευταία χρόνια της ζωής της και σε μια Plath πολύ πιο δραστική, φιλόδοξη και πειθαρχημένη από εκείνη που αφήνει πίσω του ο πιο εύκολος και πιο βολικός μύθος.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αποκτά άλλο βάρος και η φράση της «I want my career, my children and a free supple life». Ακούγεται σήμερα όχι σαν λογοτεχνική πόζα, αλλά σαν καθαρή δήλωση επιθυμίας. Σαν η φωνή μιας γυναίκας που δεν ήθελε να διαλέξει ανάμεσα στη δημιουργία, τη μητρότητα και την προσωπική της ελευθερία, και που γι’ αυτό μοιάζει τώρα πιο σύγχρονη απ’ όσο την έχουμε συνηθίσει.
Η νέα έκδοση έρχεται έτσι όχι μόνο να εμπλουτίσει το διαθέσιμο σώμα του έργου της, αλλά και να φωτίσει ξανά τη Sylvia Plath ως μια συγγραφέα πιο σύνθετη, πιο ανήσυχη και πιο μοντέρνα από την εικόνα που τη συνόδευσε για χρόνια. Και ίσως εκεί να βρίσκεται το πραγματικό ενδιαφέρον αυτής της επιστροφής: στο ότι η Plath δεν εμφανίζεται εδώ απλώς ως λογοτεχνικό σύμβολο, αλλά ως φωνή που εξακολουθεί να ακούγεται ζωντανή.
