Ένας καλλιτέχνης σε αναπηρικό αμαξίδιο οδηγεί μια μικρή πομπή έξω από τα μεγαλύτερα πολιτιστικά ιδρύματα του Περθ και φωνάζει συνθήματα προς τις προσόψεις τους: «Πού είναι η ακουστική περιγραφή;», «Το κείμενο είναι πολύ μικρό», «Δεν μπορώ να δω την παράσταση από τις θέσεις προσβασιμότητας». Η δράση ονομάζεται Let Me In, Let Me Out και παρουσιάζεται στο πλαίσιο του Perth Festival.
Ο 26χρονος Hugo Flavelle, που χρησιμοποιεί αμαξίδιο και έχει περιορισμένη όραση, έχει εξοπλίσει το «Wonderchair» του με LED φώτα, μικρόφωνο και ηχητικό σύστημα. Μαζί με περίπου 20 συμμετέχοντες, περιδιαβαίνει την Art Gallery of Western Australia, το State Theatre Centre και το WA Museum Boola Bardip, προβάλλοντας μηνύματα στις προσόψεις των κτιρίων και μετατρέποντας τη διαμαρτυρία σε μια υβριδική μορφή διαδήλωσης και κινητού rave.
Το έργο δεν στοχεύει να «διαπομπεύσει» τα ιδρύματα. Όλα τα ιδρύματα συμφώνησαν να συμμετάσχουν στη δράση, ενώ σε κοινή τους δήλωση αναφέρουν ότι η performance εντάσσεται σε μια ευρύτερη συζήτηση για την προσβασιμότητα και την ισότιμη συμμετοχή. Ωστόσο, τα προβλήματα που αναδεικνύονται είναι συγκεκριμένα: μικρό μέγεθος γραμματοσειρών στις επιτοίχιες πληροφορίες, έλλειψη ακουστικής περιγραφής, δυσκολίες πρόσβασης σε καμαρίνια και τουαλέτες, ακατάλληλη θέση καθισμάτων για χρήστες αμαξιδίων.
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, ένας στους πέντε Αυστραλούς δηλώνει ότι ζει με κάποια μορφή αναπηρίας. Παρ’ όλα αυτά, μεγάλο μέρος των πολιτιστικών υποδομών της χώρας είναι παλαιότερο της σύγχρονης νομοθεσίας για την προσβασιμότητα ή διατηρεί καθεστώς διατηρητέου κτιρίου, γεγονός που δυσχεραίνει τις παρεμβάσεις. Παράλληλα, ειδικοί επισημαίνουν ότι η υφιστάμενη νομοθεσία κατά των διακρίσεων θεωρείται ξεπερασμένη και δεν επιβάλλει επαρκείς υποχρεώσεις στα ιδρύματα.
Για τον Flavelle, το ζήτημα δεν είναι μόνο η φυσική πρόσβαση αλλά και η αίσθηση ορατότητας. «Όταν κοιτάζω τις εκθέσεις ιστορίας, δεν βλέπω κανέναν σαν εμένα», έχει δηλώσει. Η δράση του επιχειρεί να μετατρέψει αυτή την εμπειρία αποκλεισμού σε δημόσιο διάλογο —με μουσική, φώτα και συμμετοχικότητα.
Το Let Me In, Let Me Out ολοκληρώνεται στις 28 Φεβρουαρίου, στο κλείσιμο του φεστιβάλ, αφήνοντας ανοιχτό το ερώτημα κατά πόσο οι πολιτιστικοί οργανισμοί είναι πραγματικά έτοιμοι να γίνουν χώροι για όλους.