Σχεδόν έναν μήνα μετά τη σοβαρή περιπέτεια υγείας της, η Σία Κοσιώνη το βράδυ της Τρίτης επέστρεψε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ.
Η Σία Κοσιώνη είχε προσβληθεί από πνευμονιοκόκκο, εισήχθη στο νοσοκομείο και νοσηλεύτηκε για περίπου δύο εβδομάδες, αρχικά στη ΜΕΘ και στη συνέχεια σε απλό θάλαμο, μέχρι να πάρει εξιτήριο και να επιστρέψει στο σπίτι της για να συνεχίσει την ανάρρωσή της.
Μετά από αυτή την περιπέτεια, επέστρεψε στο «τιμόνι» του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του ΣΚΑΪ, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη της για τη στήριξη και την αγάπη που έλαβε από κοινό, φίλους και συνεργάτες.
Μάλιστα μετά την ολοκλήρωση του δελτίου, η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια έκανε δηλώσεις στις τηλεοπτικές κάμερες που την περίμεναν έξω από τα στούντιο, μιλώντας εκτενώς για τη δύσκολη περίοδο που βίωσε.
«Είχα ένα άγχος ομολογώ για την επιστροφή μου. Μην πάει κάτι στραβά, μην κουραστώ, μην βήξω. Κατά τ’ άλλα σαν το ποδήλατο. Θέλω να σας ευχαριστήσω πάρα πολύ. Θέλω να το πω και που είστε σήμερα εδώ και για το ενδιαφέρον από την αρχή αυτής της περιπέτειας, όλη τη δημοσιογραφική οικογένεια. Είμαι καλά. Δεν είμαι ακόμη στο 100%, αλλά θα φτάσω. Χρειάζεται μία περίοδος αποκατάστασης για να δυναμώσω. Η κόπωση είναι το θέμα μου περισσότερο. Το πρώτο πράγμα που έχει αξία στη ζωή μας είναι η υγεία μας. Γι’ αυτό και εσείς να προσέχετε, γιατί κάνουμε μία άγρια δουλειά. Προτεραιότητα είναι ο εαυτός μας και προτεραιότητά μας είναι οι άνθρωποί μας» ανέφερε αρχικά.
«Ποτέ στα αλήθεια δεν πίστεψα ότι θα συμβεί κάτι άσχημο και όταν έχεις ανθρώπους να σε περιμένουν, ειδικά παιδάκια, δεν επιτρέπεις στον εαυτό σου να πιστέψει ότι κάτι μπορεί να πάει στραβά. Εντάξει, προφανώς η ΜΕΘ είναι μία πολύ δυσάρεστη εμπειρία. Θυμάμαι αρκετά πράγματα, γιατί οι πρώτες μέρες ήταν δύσκολες. Δεν μπορούσα να σηκωθώ. Χρειάστηκε να περάσουν αρκετές μέρες για να ξανασηκωθώ. Ένα βήμα, δύο βήματα, τώρα πια χτυπάω και χιλιόμετρα. Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που το σώμα μου επέβαλε στο μυαλό μου τι πρέπει να κάνει και όχι το αντίστροφο», συνέχισε.
«Ο σύζυγός μου ήταν ο βράχος μου, ήταν το στήριγμά μου, δεν με άφησε δευτερόλεπτο. Έτσι είναι οι σύντροφοι. Του είμαι ευγνώμων, όπως είμαι και σε όλη μου την οικογένεια και στο παιδάκι μου για την υπομονή και το θάρρος που επέδειξε. Γιατί αυτά είναι δοκιμασίες για όλη την οικογένεια. Δεν έβλεπα τον γιο μου. Όταν βγήκα και από τη ΜΕΘ και όταν ήμουν σε θέση έτσι να μιλήσω και να επικοινωνήσω καλύτερα, κάναμε με Facetime ακόμη και τις εργασίες του σχολείου.
»Το να αποχωρίζεται μία μαμά για μεγάλο χρονικό διάστημα το παιδί της είναι κάτι τρομερά ψυχοφθόρο. Μου έλειπε πάρα πολύ, αλλά η προτεραιότητά μου ήταν να γίνω γρήγορα καλά και να επιστρέψω στην αγκαλιά του και αυτός στη δική μου» κατέληξε.
