Έρευνα που δημοσιεύθηκε στο British Journal of Sports Medicine, περιοδικό του ομίλου British Medical Journal (BMJ), αναφέρει πως τα τρανς άτομα δεν διαθέτουν αγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι των γυναικών συναθλητριών τους.
Οι ερευνητές αναφέρουν ότι δεν υπάρχουν επαρκή επιστημονικά στοιχεία που να δικαιολογούν «οριζόντιες και καθολικές απαγορεύσεις» της συμμετοχής τρανς γυναικών στον γυναικείο αθλητισμό.
Η ερευνητική ομάδα εξέτασε δεδομένα σχετικά με τη μυϊκή δύναμη, τη φυσική κατάσταση και τη σύσταση σώματος τρανς ατόμων που λαμβάνουν ορμονοθεραπεία φύλου, συγκρίνοντάς τα με αντίστοιχα δεδομένα από γυναίκες και άνδρες που δεν λαμβάνουν τέτοιες αγωγές. Σύμφωνα με τους συγγραφείς, τα ευρήματα αμφισβητούν τη διαδεδομένη αντίληψη ότι οι τρανς γυναίκες διαθέτουν «έμφυτο» πλεονέκτημα στον αθλητισμό.
🏳️⚧️ Trans athletes who were born male have no advantage over women, a British Medical Journal study has claimed.
— The Telegraph (@Telegraph) February 4, 2026
Read the full story here ⤵️https://t.co/EhV6niKQs2 pic.twitter.com/25JXp4tgQM
Τι επισημαίνει η νέα έρευνα για τα τρανς άτομα στον γυναικείο αθλητισμό
Οι συγγραφείς της νέας έρευνας, από το Πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο στη Βραζιλία, επισημαίνουν ωστόσο ότι τα στοιχεία που χρησιμοποίησαν είναι «ατελή» και παρουσιάζουν κενά.
Συνολικά αναλύθηκαν 52 μελέτες, που αφορούσαν 6.485 άτομα, εκ των οποίων η πλειονότητα ήταν τρανς άτομα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι τρανς γυναίκες είχαν μεγαλύτερη άλιπη μάζα (ένδειξη μυϊκού ιστού), ωστόσο δεν παρουσίαζαν μετρήσιμες διαφορές σε σχέση με άλλες γυναίκες στη μυϊκή δύναμη ή στη μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου, βασικό δείκτη καρδιοαναπνευστικής αντοχής. Τα επίπεδα αυτά ήταν σαφώς χαμηλότερα από εκείνα των ανδρών, γεγονός που οι ερευνητές αποδίδουν στη δράση των ορμονών που καταστέλλουν την τεστοστερόνη.
Πάντως, κριτική στη μελέτη άσκησε ο καθηγητής αθλητικής γονιδιωματικής Άλαν Γουίλιαμς από το Manchester Metropolitan University, ο οποίος υποστήριξε ότι η έρευνα έχει «σοβαρές μεθοδολογικές αδυναμίες». Όπως ανέφερε, δεν παρακολουθήθηκαν οι επιδόσεις των αθλητών πριν και μετά τη μετάβαση, ενώ τα τεστ δύναμης βασίστηκαν σε «εθελοντική προσπάθεια», κάτι που τα καθιστά επισφαλή. Τόνισε επίσης ότι παρά την ορμονοθεραπεία, παραμένουν σωματικά χαρακτηριστικά όπως το ύψος και το μήκος των άκρων, που ενδέχεται να προσφέρουν πλεονέκτημα.
Άλλοι ειδικοί, όπως ο δρ Μπλερ Χάμιλτον, επισημαίνουν ότι «δεν μπορεί κανείς να υποθέτει πως η ελαφρώς αυξημένη μυϊκή μάζα μεταφράζεται αυτόματα σε καλύτερη αθλητική επίδοση» και υπογραμμίζουν ότι η έλλειψη τρανς αθλητών σε επίπεδο κορυφής καθιστά δύσκολη την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.
Οι ίδιοι οι συγγραφείς της μελέτης καταλήγουν ότι απαιτούνται μακροχρόνιες έρευνες που να εστιάζουν σε πραγματικές αγωνιστικές επιδόσεις, επισημαίνοντας ωστόσο ότι ο μικρός αριθμός τρανς αθλητών υψηλού επιπέδου αποτελεί αντικειμενικό περιορισμό.
Με πληροφορίες από Telegraph
