Με μία ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα, ο απερχόμενος καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, Γιάννης Μόσχος, αποχαιρετά τη θητεία του και καλωσορίζει «επιτέλους δύο γυναίκες στο τιμόνι του Εθνικού».
Ο Γιάννης Μόσχος αναφέρεται στην χθεσινή ημέρα ως «μέρα προσωπικής ελευθερίας», καθώς δημοσιεύθηκε επισήμως ο διορισμός της Αργυρώς Χιώτη ως νέας Καλλιτεχνικής Διευθύντριας του Εθνικού Θεάτρου.
Στην ίδια ανάρτηση, ευχαριστεί τις συνεργάτιδές του, Σοφία Ευτυχιάδου, Καλλιτεχνική Σύμβουλο του, την υπεύθυνη του γραφείου του, Βάνια Παπανικολάου, τη Δηώ Καγγελάρη, Διευθύντρια της Δραματικής Σχολής του Εθνικού, αλλά και άλλες γυναίκες με τις οποίες συνεργάστηκε και δεν αναφέρει ονομαστικά.
«Δεν είναι προφανώς τυχαίο ότι είναι όλες γυναίκες, ομολογώ ότι εκτιμώ και πιστεύω τις γυναίκες πολύ περισσότερο από ότι τους άντρες», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Γιάννης Μόσχος και συνεχίζει χαιρετίζοντας το γεγονός πως «επιτέλους» δύο γυναίκες θα είναι επικεφαλής του Εθνικού Θεάτρου, η Αργυρώ Χιώτη και η Ιώ Βουλγαράκη, που θα γίνει επισήμως σε λίγες μέρες Αναπληρώτρια Καλλιτεχνική Διευθύντρια.
Στο υστερόγραφο της ανάρτησής του, μάλιστα, ο Γιάννης Μόσχος εξηγεί τη φωτογραφία που επέλεξε για την ανάρτηση αυτή: «Ας μην καγχάσουν όσοι διαβάσουν την πινακίδα που γράφει Καλλιτεχνική Διευθύντρια. Ένα από τα πρώτα πράγματα που έκανα όταν ανακοινώθηκε η Αργυρώ Χιώτη ήταν να αλλάξω την πινακίδα, έγραφε εδώ και δεκαετίες Καλλιτεχνικός Διευθυντής. Όχι πια».
Ολόκληρη η ανάρτηση του Γιάννη Μόσχου
Χθες ήταν μια ημέρα ελευθερίας για τη χώρα. Και μια μέρα προσωπικής ελευθερίας. Χθες δημοσιεύτηκε και επίσημα ο διορισμός της Αργυρώς Χιώτη ως νέας Καλλιτεχνικής Διευθύντριας του Εθνικού Θεάτρου. Κλείνει λοιπόν ένας μεγάλος κύκλος ζωής για μένα. Πέρασα 3 χρόνια και 2 μήνες πολύ έντονα, με μεγάλες χαρές, στεναχώριες, προβλήματα, αναποδιές, ξενύχτια, αγωνίες, γέλια, ατελείωτη δουλειά, δημιουργικές εμπνεύσεις, λάθη, αστοχίες, πολύ συγκινητικές στιγμές, ένα χαρμάνι όλων των παραπάνω. Ελπίζω ότι είναι θετικός ο απολογισμός της θητείας μου στο Εθνικό Θέατρο. Είχα την τύχη να έχω στον στενό πυρήνα μου υπέροχες γυναίκες που χωρίς αυτές δεν θα τα είχα καταφέρει. Τη Σοφία Ευτυχιάδου, την Καλλιτεχνική Σύμβουλο μου, που της χρωστάω ευγνωμοσύνη, ήταν δίπλα μου μέρα και νύχτα, δουλεύοντας σκληρά και συμβουλεύοντας με σοφά (κι ας μην την άκουσα πάντα, δυστυχώς). Οφείλω ευγνωμοσύνη και στην υπεύθυνη του γραφείου μου, τη Βάνια Παπανικολάου, η οποία με βοήθησε απίστευτα πολύ και με υπέμεινε αγόγγυστα, ηρωίδα! Και τέλος η Δηώ Καγγελάρη, η Διευθύντρια της Δραματικής Σχολής του Εθνικού, με την οποία συνεργαστήκαμε στενά λόγω της Σχολής, αλλά και που υπήρξε ένας πολύτιμος συνομιλητής μου, μια γυναίκα που εκτίμησα πολύ για την αφοσίωσή της στη Σχολή, αλλά και για το ήθος της. Είναι και κάποιες άλλες γυναίκες μέσα στον οργανισμό που ήταν πολύτιμες αρωγοί μου, δεν τις αναφέρω γιατί θα τις πιάσουν στο στόμα τους διάφοροι καλοθελητές μέσα στον οργανισμό. Κορίτσια ξέρετε ότι αναφέρομαι σε εσάς και πόσο σας αγαπώ και σας ευχαριστώ. Δεν είναι προφανώς τυχαίο ότι είναι όλες γυναίκες, ομολογώ ότι εκτιμώ και πιστεύω τις γυναίκες πολύ περισσότερο από ότι τους άντρες. Και χαίρομαι πολύ που δίνω τη σκυτάλη στην Αργυρώ Χιώτη και την Ιώ Βουλγαράκη, που θα γίνει επισήμως σε λίγες μέρες Αναπληρώτρια Καλλιτεχνική Διευθύντρια. Επιτέλους δύο γυναίκες στο τιμόνι του Εθνικού, καιρός ήταν. Δύο πολύ άξιες γυναίκες καλλιτέχνιδες που τις εύχομαι από καρδιάς κάθε επιτυχία στο έργο τους.
ΥΓ. Ας μην καγχάσουν όσοι διαβάσουν την πινακίδα που γράφει Καλλιτεχνική Διευθύντρια. Ένα από τα πρώτα πράγματα που έκανα όταν ανακοινώθηκε η Αργυρώ Χιώτη ήταν να αλλάξω την πινακίδα, έγραφε εδώ και δεκαετίες Καλλιτεχνικός Διευθυντής. Όχι πια.
