Θεωρείται ένας από τους μείζονες εκπροσώπους του συμβολισμού, με σημαντική επίδραση στη μοντέρνα ποίηση, παρά το γεγονός πως εγκατέλειψε οριστικά τη λογοτεχνία στην ηλικία των είκοσι ετών. Ο Αρθούρος Ρεμπώ έχει το δικό του μικρό μουσείο, στο Σαρλεβίλ, τη γενέτειρά του, μια μικρή πόλη στη βόρεια Γαλλία.
Το μουσείο, αφιερωμένο σε αυτόν τον πρωτοπόρο της σύγχρονης ποίησης, είναι το μεγαλύτερο πολιτιστικό αγαθό της μικρής πόλης.
Από τον Ρεμπώ, που πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 37 ετών, ελάχιστα έχουν απομείνει, αλλά μια φωτογραφία που τραβήχτηκε όταν ήταν 17 ετών από τον Παριζιάνο φωτογράφο Étienne Carjat παραμένει μέχρι σήμερα η πιο χαρακτηριστική του και βρίσκεται σε δεκάδες αναμνηστικά που μπορεί να βρει κανείς στην πόλη που βρίσκεται στη βορειοανατολική περιοχή των Αρδεννών.
Δύο εκτυπώσεις αυτού του πορτρέτου βρίσκονται στο Μουσείο Ρεμπώ, το οποίο ξεκίνησε το 1954 ως μια απλή «αίθουσα Ρεμπώ» στο δημοτικό μουσείο του Σαρλεβίλ. Κατά την εκατονταετηρίδα από τη γέννηση του ποιητή, ο Παριζιάνος συλλέκτης Henri Matarasso δώρισε μεγάλο αριθμό επιστολών, σχεδίων και φωτογραφικών αυτοπροσωπογραφιών, επεκτείνοντας σημαντικά μια μικρή συλλογή της αδελφής του ποιητή Ιζαμπέλ.
Η Carole Marquet-Morelle, διευθύντρια του μουσείου, λέει για τα αμφίσημα τότε αισθήματα της πόλης απέναντι σε αυτόν που θα γινόταν ο μεγαλύτερος πολιτιστικός της εκπρόσωπος: «Τότε ήταν ένας συνδυασμός αγάπης και αποστροφής».
Ο Ρεμπώ είχε αποκτήσει σκανδαλώδη φήμη στο Παρίσι, εν μέρει λόγω της θυελλώδους σχέσης του με έναν παντρεμένο άνδρα, τον ποιητή Πολ Βερλέν. Ήταν επίσης επικριτικός απέναντι στην ευημερούσα, βιομηχανική γενέτειρά του, την οποία στην αλληλογραφία της νιότης του χαρακτήριζε «πιο ηλίθια μεταξύ των επαρχιακών πόλεων».
Η πόλη τον συγχώρεσε τελικά. Η συλλογή μεγάλωσε και, το 1991, άνοιξε ένα μουσείο αφιερωμένο εξ ολοκλήρου στον Ρεμπώ, με εκθέσεις που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων υπογεγραμμένα χειρόγραφα των έργων «Patience d'un été», «Voyelles» και «À la musique».
Η αξία των αντικειμένων που σχετίζονται με τον Ρεμπώ αυξάνεται σταθερά και το μουσείο χρειάστηκε να βασιστεί σε ιδιωτικές δωρεές για ορισμένα από τα πρόσφατα αποκτήματά του, όπως ένα σχέδιο του ποιητή που παίζει άρπα από την αδερφή του, το οποίο εντάχθηκε στη συλλογή, ενώ η φωτογραφία του Carjat έχει εμπνεύσει άλλα έργα τέχνης των Πικάσο, Τζακομέτι, Φερνάν Λεζέ, Σόνια Ντελονέ, Ρόμπερτ Μέιπλθορπ. Προστάτης του μουσείου είναι η Πάτι Σμιθ, λάτρης του Ρεμπώ.
Αυτοβιογραφικές λεπτομέρειες του Ρεμπώ βρίσκονται σε ένα ποίημα με τίτλο «Les poètes de sept ans» και υπαινίσσονται τη θέση του υπνοδωματίου του έφηβου Ρεμπώ στον πρώτο όροφο, με θέα στον κήπο.
Με πληροφορίες από Financial Times
