Από τον θάνατό του το 1991, οι θαυμαστές του τραγουδιστή-τραγουδοποιού Σερζ Γκενσμπούρ έχουν μετατρέψει το σπίτι του σε έναν ήσυχο δρόμο στο κομψό 7ο διαμέρισμα του Παρισιού σε ιερό και τόπο λατρείας.
Για περισσότερα από 30 χρόνια ζωγράφιζαν γκράφιτι και πορτρέτα στους εξωτερικούς τοίχους και άφηναν αποσπάσματα και μηνύματα αγάπης και στοργής ως φόρο τιμής στον αμφιλεγόμενο καλλιτέχνη που χαιρετίστηκε τόσο ως σπουδαίος ποιητής όσο και ως μεγάλος προβοκάτορας.
Τώρα το ακίνητο, το οποίο ανήκει στην κόρη του, την ηθοποιό Σαρλότ Γκενσμπούρ και διατηρήθηκε όπως ήταν όταν πέθανε –με γεμάτα τασάκια από τσιγάρα Ζιτάν άφιλτρα και τις συλλογές του– πρόκειται να ανοίξει στο κοινό ως Maison Gainsbourg.
Στο σπίτι στην οδό de Verneuil ο Γκενσμπούρ συνέθετε μουσική στο πιάνο στο κεντρικό σαλόνι. Πολλές από τις φωτογραφίες σε εξώφυλλα των άλμπουμ του τραβήχτηκαν μέσα στο σπίτι, μεγάλο μέρος του οποίου είναι διακοσμημένο σε μαύρο χρώμα, συμπεριλαμβανομένης της κύριας κρεβατοκάμαρας.
Μεταξύ των 25.000 αντικειμένων στον χώρο υπάρχουν έργα τέχνης, φωτογραφίες, μουσικά όργανα και ρούχα του, καθώς και πίνακες ζωγραφικής του Σαλβαντόρ Νταλί και Κλοντ Λαλάν.
«Λοιπόν, αυτό είναι το σπίτι μου. Δεν ξέρω τι είναι: καθιστικό, μια αίθουσα μουσικής, ένα χάλι, ένα μουσείο…;» είπε ο Γκένσμπουργκ σε μια τηλεοπτική εκπομπή που γυρίστηκε στο σπίτι του, τον Απρίλιο του 1979.
Ο Γκένσμπουργκ αγόρασε το σπίτι το 1969 και έζησε σε αυτό αρχικά με τη βρετανικής καταγωγής ηθοποιό Τζέιν Μπίρκιν –μητέρα της Σαρλότ– με την οποία τραγούδησε την επιτυχία Je t’aime… moi non plus την ίδια χρονιά.
Το ζευγάρι ήταν μαζί για 12 χρόνια, αλλά χώρισαν το 1980. Αυτός και η Μπίρκιν παρέμειναν φίλοι, αλλά οι δημόσιες εμφανίσεις του Γκενσμπούρ έγιναν ακόμα πιο μεθυσμένες και χαοτικές τα επόμενα χρόνια.
Jane Birkin et Serge Gainsbourg - Je T'aime,...Moi Non Plus
Ενώ ο Γκενσμπούρ υμνήθηκε ως ένας από τους μεγαλύτερους τραγουδοποιούς της Γαλλίας και ως καλλιτέχνης που μπορούσε επίσης να ζωγραφίζει, να σχεδιάζει, να συνθέτει, να σκηνοθετεί και να παίζει, ο «Γκενσμπάρ», το ταραγμένο alter-ego του, ήταν η πιο σκοτεινή πλευρά της περσόνας του.
Τα τελευταία του χρόνια σημαδεύτηκαν από διαμάχες: το 1984 πυροδότησε ένα σκάνδαλο, ερμηνεύοντας ένα ντουέτο με τη Σαρλότ, τότε 12 ετών, που ονομαζόταν Lemon Incest, και στο μουσικό βίντεο ήταν ημίγυμνος, ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι με την κόρη του.
Την ίδια χρονιά, έκαψε μερικώς ένα χαρτονόμισμα 500 φράγκων στην τηλεόραση, τότε το ένα έκτο του καθαρού μηνιαίου μισθού, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις αυξήσεις φόρων. Άλλες τηλεοπτικές εμφανίσεις περιείχαν ακατάλληλες σεξουαλικές προβολές και τουλάχιστον ένα μισογυνικό ξέσπασμα τροφοδοτούμενο από ποτό.
Το 2006 ο μουσικός δημοσιογράφος Nick Kent πέρασε μια εβδομάδα με τον Γκενσμπούρ και έγραψε ότι ενώ θεωρείται «πολιτιστική θεότητα» από τους συμπατριώτες του, στην πραγματικότητα ο καλλιτέχνης ήταν ένας μαινόμενος αλκοολικός πάνω από όλα, άτομο επικίνδυνα κοντά στην κλινική παράνοια.
Ο Γκενσμπούρ, ο οποίος κάπνιζε πέντε πακέτα τσιγάρα την ημέρα, πέθανε στο σπίτι του στο Παρίσι μετά από πέμπτο καρδιακό επεισόδιο τον Μάρτιο του 1991, σε ηλικία 62 ετών. Σε ένα αφιέρωμα, ο τότε Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν είπε: «Ήταν ο Μποντλέρ μας, ο Απολινέρ… Ανέβασε το τραγούδι στο επίπεδο της τέχνης».
Ο τάφος του στο νεκροταφείο του Μονπαρνάς στο Παρίσι είναι ένας από τους πιο επισκέψιμους. Εκτός από το σπίτι στην οδό de Verneuil, θα ανοίξει ένα μουσείο απέναντι, με ένα βιβλιοπωλείο και ένα καφέ-πιάνο μπαρ που θα ονομάζεται le Gainsbarre.
Ο ιστότοπος Maison Gainsbourg αναφέρει ότι είναι το «πρώτο πολιτιστικό ίδρυμα αφιερωμένο στον Σερζ Γκενσμπούρ» και αναμένονται περίπου 100.000 επισκέπτες ετησίως. Μέσα σε λίγες ώρες οι πρώτες σειρές εισιτηρίων για το σπίτι, που θα ανοίξει για το κοινό στις 20 Σεπτεμβρίου 2023, εξαντλήθηκαν.
Με πληροφορίες από Guardian
