Ο φετινός Ιούνιος σηματοδοτεί την 50ή επέτειο «μιας από τις πιο αμφιλεγόμενες, κερδοφόρες cult ταινίες» του κινηματογράφου, «Το Βαθύ Λαρύγγι».
Η διάσημη ταινία για ενηλίκους έχει αποκατασταθεί σε ανάλυση 4K και ξεκινά μια παγκόσμια περιοδεία αλλά και εκστρατεία για να προταθεί και να μπει στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου.
Κάθε χρόνο η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου επιλέγει 25 ταινίες, βασισμένες αποκλειστικά σε προτάσεις του κοινού. Για να είναι επιλέξιμη μια ταινία πρέπει να είναι πάνω από 10 ετών και να είναι «πολιτιστικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική».
«Ενθαρρύνουμε σθεναρά υποψηφιότητες που καλύπτουν το πλήρες φάσμα της αμερικανικής παραγωγής ταινιών» αναφέρει στο site η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου αλλά το «Βαθύ Λαρύγγι» δεν επιλέχθηκε ποτέ.
Η πολιτιστική του επίδραση στην αμερικανική ιστορία, ωστόσο, είναι αδιαμφισβήτητη. Στην 50ή επέτειο από την κυκλοφορία του, γίνεται προσπάθεια ένταξή της στην Βιβλιοθήκη σε μία online ψηφοφορία, μόνο για Αμερικανούς όμως, που θα διαρκέσει έως τις 11 Αυγούστου 2022.
Έτσι, η Damiano Films περιοδεύει σε όλον τον κόσμο με την ταινία- φαινόμενο της ποπ κουλτούρας, προσφέροντας την δυνατότητα σε φανς να λάβουν απαντήσεις από το τον γιο του σκηνοθέτη Gerard Damiano Jr και την κόρη της ακτιβίστριας/ηθοποιού Gloria Leonardi, Christar.
Η συζήτηση μπορεί να προσφέρει ένα διαφωτιστικά πλαίσιο για την ταινία που βοήθησε στη δημιουργία της βιομηχανίας ταινιών για ενήλικες, ξεκινώντας στις 10 Ιουνίου 2022, στη Νέα Υόρκη.
Οι προβολές πρόκειται να πραγματοποιηθούν στο Roxy Cinema της Νέας Υόρκης (10 Ιουνίου, η original κόπια), στο Slipper Room (12 Ιουνίου, αποκατάσταση 4K) και στο Μουσείο του Σεξ (όλο τον Ιούνιο).
Περαιτέρω επετειακές προβολές θα πραγματοποιηθούν σε αίθουσες σε: Βερολίνο, Μπολόνια, Σιάτλ, Λος Άντζελες, Κρόιτσμπεργκ, Μαϊάμι, Σικάγο, Μόντρεαλ, Άμστερνταμ, Ρώμη, Λονδίνο, Τόκιο, Παρίσι, Πίτσμπουργκ και αλλού.
Το 1972, μια φαινομενικά τυπική πορνογραφική ταινία μικρού προϋπολογισμού γυρίστηκε σε ένα ξενοδοχείο της Φλόριντα, με πρωταγωνίστρια τη Linda Lovelace.
Αλλά αυτή η ταινία έμελλε να ξεπεράσει και τις πιο τρελές προσδοκίες όλων των συντελεστών, για να γίνει τελικά μια από τις πιο επιτυχημένες ανεξάρτητες ταινίες όλων των εποχών.
Η γοητεία της πρωταγωνίστριας, Linda Lovelace, αυτή η «Girl Next Door» με την εκπληκτική σεξουαλική τεχνική της, ενέπνευσαν τον Damiano να γράψει το σενάριο της ταινίας.
Στον απόηχο της επιτυχίας της ταινίας, εκείνη έγινε η πρώτη «Porn Star». Υποστηρίκτρια της σεξουαλικής απελευθέρωσης, έγινε αργότερα το πρόσωπο της αφίσας για το φεμινιστικό κίνημα κατά της πορνογραφίας.
Συχνά παρεξηγημένη, έγραψε τουλάχιστον τέσσερις αντιφατικές αυτοβιογραφίες που απλώς πρόσθεσαν μία περισσότερη σύγχυση.
Όταν προσβλήθηκε από ηπατίτιδα το 1986, ήταν οι θαυμαστές της πορνό βιομηχανίας, που συγκέντρωσαν τα χρήματα για να πληρώσουν για τη σωτήρια μεταμόσχευση ήπατος.
Τελικά πήρε αποστάσεις από κάποιες φεμινίστριες και επέστρεψε στο πορνό, πριν από τον πρόωρο θάνατό της σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα το 2002.
Από την άλλη ο κομμωτής από τη Νέα Υόρκη, Gerard Damiano Sr. δεν ονειρευόταν ποτέ ότι θα μπορούσε να γίνει σκηνοθέτης. Ωστόσο, την πρώτη φορά που μπήκε σε ένα κινηματογραφικό πλατό στα 39 του, ήξερε ακριβώς τι ήθελε να κάνει στην υπόλοιπη ζωή του.
Μέσα σε τέσσερα χρόνια ήταν ένας διάσημος σεναριογράφος, παραγωγός, σκηνοθέτης και μοντέρ της πιο δημοφιλούς ταινίας της εποχής.
Ο Damiano δεν είδε ποτέ τεράστια κέρδη από το Βαθύ Λαρύγγι. Έμαθε πολύ αργότερα ότι οι υποστηρικτές της ταινίας συνδέονταν με την μαφία. Θεωρούσε τον εαυτό του τυχερό που γλίτωσε τη ζωή του.
Ασπάστηκε τα σεξουαλικά θέματα και επικεντρώθηκε στο να κάνει καλύτερες ταινίες. Οι μεταγενέστερες ταινίες του, όπως ο Διάβολος στη Μις Τζόουνς, απέσπασαν την αναγνώριση των κριτικών. Το πιο επιτυχημένο έργο του περιλάμβανε γυναίκες πρωταγωνίστριες και είχε στόχο να αφηγηθεί ιστορίες από την οπτική μιας γυναίκας.
Ο Damiano εξακολουθεί να θεωρείται ευρέως ως ο καλύτερος σκηνοθέτης της «Χρυσής Εποχής του Πορνό».
Η περίφημη δίωξη
Το καλοκαίρι του '72, λίγο μετά την πρεμιέρα της ταινίας «Το βαθύ Λαρύγγι» στη Νέα Υόρκη, ο δήμαρχος John Lindsay έστειλε την αστυνομία για να κλείσει τον κινηματογράφο και να αποσύρει την ταινία σε μία μεγάλη επιχείρηση της εποχής να καθαρίσει την Times Square. Η επιχείρηση λεγόταν «Clean up Times Square».
Επειδή όμως οι αρχές είχαν παραβιάσει τη νόμιμη διαδικασία, η ταινία επέστρεψε στην μεγάλη οθόνη την επόμενη κιόλας μέρα.
Αυτό έδωσε στον Lindsay χρόνο να «σκηνοθετήσει» μια ακόμη μεγαλύτερη επίθεση, και μια εβδομάδα αργότερα, τουλάχιστον 50 ένστολοι αστυνομικοί επέστρεψαν για να συλλάβουν όλους, από αυτούς που έκοβαν τα εισιτήρια μέχρι τους τεχνικούς που χειρίζονταν τον προβολέα, σε μια παράσταση για τις κάμερες που βρέθηκαν στην αίθουσα. Ο πόλεμος στο «Βαθύ Λαρύγγι» είχε μόλις ξεκινήσει.
Η τεράστια δημοφιλία της ταινίας, την είχε κάνει σύμβολο της νέας σεξουαλικής ελευθερίας και ως εκ τούτου στόχο.
Ο Πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον βρήκε την ευκαιρία και με τη σειρά του επιτέθηκε στην ταινία σε μια προσπάθεια να τραβήξει την προσοχή μακριά από την υπόθεση Watergate.
Αυτό μπήκε στο στόχαστρο των «Πολιτών για την Αξιοπρεπή Λογοτεχνία» που χρησιμοποίησαν τη σταυροφορία τους ενάντια στην «πορνογραφία» για να κινητοποιήσουν το αναπτυσσόμενο κίνημα των «Συντηρητικών Χριστιανών».
Οι Ρεπουμπλικάνοι έκαναν την σταυροφορία τους όχι μόνο «ηθική», αλλά και πολιτική.
Τότε, οργανωμένες φεμινίστριες κατά της πορνογραφίας οργάνωσαν επίσης διαμαρτυρίες και προσπάθησαν να απαγορεύσουν την προβολή της ταινίας.
Για ένα διάστημα, ακόμη και η Linda Lovelace εντάχθηκε στην εκστρατεία τους.
Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση κυνήγησε τον πρωταγωνιστή Harry Reems. Φοβούμενοι ότι θα μπορούσαν να είναι οι επόμενοι, αστέρες του Χόλιγουντ έφτιαξαν το «Harry Reems Defence Fund». Τελικά, ο Reems αθωώθηκε από όλες τις κατηγορίες αλλά η δίωξη είχε τεράστιο αντίκτυπο στη ζωή και την καριέρα του. Οι δικαστικές μάχες έφτασαν μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο.
Τελικά δεν ήταν η ταινία, αλλά ο ίδιος ο ορισμός της «αισχρότητας» που είχε μπει στο στόχαστρο και αποφασίστηκε ότι κανένας ορισμός δεν μπορούσε να ισχύει για ολόκληρο το Έθνος.
Αυτό που μπορεί να είναι συνηθισμένο στο Σαν Φρανσίσκο θα μπορούσε να είναι συγκλονιστικό στο Μέμφις. Επομένως, αυτό που θεωρήθηκε «άσεμνο» μπορούσε να προσδιοριστεί μόνο σε τοπικό επίπεδο, με βάση τα «κοινοτικά πρότυπα».
Αυτό ενέτεινε το χάος, καθώς μια κομητεία απαγόρευσε εντελώς την ταινία, ενώ σε άλλη οι φανς σχημάτιζαν ουρές έξω από τις αίθουσες. Μεταξύ των ανελέητων επιθέσεων από τους Ομοσπονδιακούς, και όλες τις πολιτικές παρατάξεις ακόμα και η απλή αναφορά της ταινίας, έγινε «λυδία λίθος» του Κινήματος του Ελεύθερου Λόγου. Όλο αυτό το διάστημα η δημοτικότητα της ταινίας όλο και αυξανόταν.
Όταν τελικά ο Πρόεδρος προσήχθη στη δικαιοσύνη, ο Damiano είπε ειρωνικά: «Ο Νίξον προσπάθησε να καταρρίψει το Βαθύ Λαρύγγι αλλά τελικά ήταν το Βαθύ Λαρύγγι που κατέρριψε τον Νίξον».
Η εκστρατεία εναντίον της ταινίας, το μόνο που κατάφερε ήταν να γιγαντώσει τη φήμη της και να είναι σήμερα μία cult παραγωγή του παγκόσμιου σινεμά.
Δημιούργησε κίνημα, μόδα και έμπνευση για επόμενες ταινίες, και εν τέλει έγινε σύμβολο της ποπ κουλτούρας.
Το Βαθύ Λαρύγγι δοκίμασε τα όρια αυτού που θα μπορούσε να εμφανιστεί στην οθόνη και άλλαξε για πάντα τον τρόπο με τον οποίο θα απεικονιζόταν το σεξ στις ταινίες του Χόλιγουντ και στη ποπ κουλτούρα.
Η δημοτικότητα της ενέπνευσε έναν δημόσιο διάλογο για την ανθρώπινη σεξουαλικότητα, προωθώντας την αναγνώριση του σεξ στις αμέτρητες μορφές έκφρασής του, ως ένα φυσικό και υγιές μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας.
Πάνω απ' όλα όμως, η ταινία υπενθυμίζει ότι το σεξ πέρα από το ότι είναι απολύτως απαραίτητο για την επιβίωσή του ανθρώπινου είδους, μπορεί να είναι και διασκεδαστικό.
