Μετά φόβου θεού
Από κάποιες γωνίες και σε ένα επιφανειακό επίπεδο, η στενή συνεργάτιδα της Μαρίας Καρυστιανού και επιφανής εκπρόσωπος του πολιτικού εγχειρήματός της, θυμίζει λίγο τη μορφή της Μαρίνας Λαμπράκη-Πλάκα. Σε μια νεότερη εκδοχή ασφαλώς. Τα μαλλιά της σφιγμένα προς τα πίσω, τα ρούχα, το μακιγιάζ, τα κοσμήματα και τα αξεσουάρ μνημεία μαξιμαλιστικής κομψότητας και «σινιέ» αντίληψης. Στιβαρά executive με μια εσάνς (ορθόδοξου) μυστικισμού. «Σκληρή αλλά δίκαιη». Και πάντα ή σχεδόν πάντα εμφανής ένας σταυρός πάνω της (ή κάπου κοντά), έτσι ώστε να είναι σαφής η διαρκής σύνδεση με τα θρησκευτικά σύμβολα, τα οποία πλημμυρίζουν το δικηγορικό της γραφείο στο Κολωνάκι από τοίχο σε τοίχο.
Στον αστερισμό των συμβόλων
Μπορεί να υποθέσει κανείς ότι τα γραφεία της Αρχιεπισκοπής είναι λιγότερο φορτωμένα με θρησκευτικές εικόνες από το δικηγορικό γραφείο της Μαρίας Γρατσία, όπως είχαν την ευκαιρία να δουν όσοι παρακολούθησαν την ζωντανή σύνδεση (μέσω Facebook) με τον χώρο – που χρησιμοποιήθηκε πριν από λίγο καιρό και ως φόντο για την φωτογράφηση της Μαρίας Καρυστιανού σε περιοδικό και λειτουργεί ως άτυπο στρατηγείο του νέου κόμματος – την περασμένη Κυριακή κατά την ανοιχτή διαδικασία υπογραφής της ιδρυτικής διακήρυξης.
«Πήρε φωτιά σήμερα το Κολωνάκι»
Παρόν στη διαδικασία ήταν και ο επί δεκαετίες ανταποκριτής στη Μόσχα, δημοσιογράφος Θανάσης Αυγερινός που ξεκίνησε με την παραπάνω φράση την ανάρτηση του για το κυριακάτικο event, το οποίο αναμεταδόθηκε ζωντανά με παρουσιαστή τον πρόεδρο της ελληνικής κοινότητας στην Αγία Πετρούπολη Στράτο Σιουρδάκη. Ένας από τους απροσδόκητους γκεστ σταρ της εκδήλωσης ήταν και ο παλαιός ζεν πρεμιέ Νίκος Ζιάγκος (που όπως είπε μαθαίνει ρωσικά με τον κ. Σιουρδάκη), γνωστός κυρίως στους φετιχιστές της 80s κουλτούρας, αλλά και από την δήλωσή του ότι είχε κάνει σεξ με 3.800 γυναίκες, τον οποίον ο Έλληνας επιχειρηματίας σύστησε στο κοινό ως πρωταγωνιστή «βιντεοταινιών τύπου Ρόδα, τσάντα και κοπάνα».
Μετέωρο και σκιά
…Πολλοί ήταν εκείνοι και εκείνες που διεκδίκησαν μερίδιο από τη δημοφιλία –και την πολιτική ακτινοβολία– της Μ. Καρυστιανού. Μάλλον όλοι έχουν –από την αρχή ή όψιμα– απορριφθεί, είτε από την ίδια είτε από τη Μ. Γρατσία. Πρόσωπα που έχουν περάσει από το δικηγορικό γραφείο της Καρνεάδου εκφράζουν την απογοήτευσή τους, σημειώνοντας με πικρία ότι το εγχείρημα δεν έχει πολυσυλλεκτικότητα. «Ή είσαι μαζί τους 100% ή εναντίον τους», λένε. Περιγράφεται μια «σεχταριστικού τύπου» μυστικοπάθεια για τα εγχειρήματα και την επιλογή των προσώπων. Όποιος διαφωνεί με το πολιτικό εγχείρημα και αναδεικνύει τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει αυτό στη δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης, όπως πολλοί άλλοι συγγενείς των θυμάτων, είναι σίγουρα εναντίον. Πολλοί συχνά, λένε, αυτοδιαψεύδονται, αλλάζουν γραμμή, χωρίς ποτέ να το αποδεχθούν, αλλά βγάζοντας πάντα κάποιον άλλον ψεύτη ή εγκάθετο. «Τίποτα δεν έχει συμβεί, εκτός από αυτό που έχουν στο μυαλό τους και επιβεβαιώνουν οι ίδιες». (Νεκταρία Σταμούλη, «Μαρία Γρατσία: Η “ηγουμένη” του νέου κόμματος», Καθημερινή 26.01.2026)
«Η Σαγήνη του Αλλόκοτου»
Αυτός ήταν ο τίτλος της «βλάσφημης» έκθεσης στην Εθνική Πινακοθήκη όπου μπουκάρισε τον Μάρτιο του 2025 ο τότε βουλευτής της «Νίκης», Νίκος Παπαδόπουλος κάνοντας γυαλιά-καρφιά εκθέματα και προθήκες. Ακόμα και το ίδιο του το κόμμα όμως θεώρησε κάπως ακραία την πράξη του, καταδικάζοντας το γεγονός και ζητώντας την επιστροφή της έδρας του. Εκείνος με τη σειρά του αρνήθηκε να την παραδώσει, με αποτέλεσμα να διαγραφεί από την κοινοβουλευτική ομάδα ενώ την υπεράσπισή του για το επεισόδιο της Πινακοθήκης, είχε αναλάβει το γραφείο της Μαρίας Γρατσία. Δύο χρόνια πριν, ήταν και η ίδια υποψήφια με το ίδιο κόμμα λαμβάνοντας μάλιστα τις περισσότερες ψήφους, μετά τον πρόεδρο Δημήτρη Νατσιό, στην Α’ Αθηνών, στην οποία όμως τελικά το κόμμα δεν κέρδισε έδρα.
Μια «αίρεση» της διπλανής πόρτας
Η Μαρία Γρατσία δεν έχει ξεκαθαρίσει αν θα επιχειρήσει εκ νέου κοινοβουλευτική καριέρα με το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού ή θα αρκεστεί στον οργανωτικό και κομβικό ρόλο που φέρεται να έχει, ελέγχοντας τη χρηματοδότηση και τις πολύτιμες διασυνδέσεις του νέου εγχειρήματος που φιλοδοξεί, εκτός των άλλων, να «κλέψει» σημαντικό μέρος από την επιρροή που έχει η «Νίκη» στους εκκλησιαστικούς, παραθρησκευτικούς και εθνοθρησκευτικούς κύκλους. Που πλέον δεν μοιάζουν τόσο με «κύκλους» όσο με αιρέσεις της διπλανής πόρτας που αποκτούν όλο και μεγαλύτερη αποδοχή. Η Μαρία Γρατσία έχει δηλώσει ότι θεωρεί «ξεπερασμένους τους διαχωρισμούς ανάμεσα σε Δεξιά και Αριστερά», που ήταν πάντα και παραμένει η πιο αγαπημένη ατάκα της ακροδεξιάς. Θεωρεί επίσης «εσχάτη προδοσία» οποιαδήποτε υποχώρηση της κυβέρνησης στα εθνικά ζητήματα και πιστεύει ότι στο νέο κόμμα δεν έχει θέση «οποιοδήποτε πρόσωπο που έχει αναμειχθεί με την πολιτική στο παρελθόν».
