Πέθανε σήμερα σε ηλικία 92 ετών η Régine, κυρίαρχη μορφή της διασκέδασης, γνωστή και ως «βασίλισσα της νύχτας.
Επιχειρηματίας, τραγουδίστρια και ηθοποιός, η Régine ήταν αυτή που η Françoise Sagan είχε βαπτίσει ως «η βασίλισσα των άγρυπνων νυχτών μας».
Την είδηση του θανάτου της ανακοίνωσε η η εγγονή της, Daphné Rotcajg με δήλωσή της στο Γαλλικό Πρακτορείο. «Η Régine μας άφησε ήσυχα την 1η Μαΐου στις 11 π.μ.». στην περιοχή του Παρισιού, ανέφερε.
Η Régina Zylberberg, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1929, στο Άντερλεχτ του Βελγίου, από Πολωνούς Εβραίους γονείς.
Ήταν 3 ετών όταν ο πατέρας της, ένας τζογαδόρος, έχασε το οικογενειακό αρτοποιείο στο πόκερ.
Στη συνέχεια, όλη η οικογένεια εγκατέλειψε το Βέλγιο για να εγκατασταθεί στο Παρίσι. Μετά τον πόλεμο, ο πατέρας της άνοιξε ένα καφέ, το La Lumière de Belleville.
Εκεί ξεκίνησε να δουλεύει. Το 1952, διηύθυνε το Le Whisky à Gogo, με ένα τζουκ μποξ να παίζει χορευτική μουσική. Η Françoise Sagan «εγκαταστάθηκε» εκεί και αποφάσισε να δίνει από εκεί τις συνεντεύξεις της.
Το 1956, η Régine δημιούργησε και άνοιξε το δικό της νυχτερινό κέντρο, Chez Régine στην καρδιά του Saint-Germain-des-Prés. Η επιτυχία της ήταν άμεση.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, άνοιξε το Le New Jimmy's στην περιοχή Montparnasse και έκανε όλο το Παρίσι να ταλαντεύεται με επιτυχίες που εισήγαγε από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Συμβάλλει έτσι στην επιτυχία νέων χορών όπως το twist ή το cha-cha-cha. Η ίδια καλωσορίζει αυτούς που αποκαλούνται πλέον σταρ, τους λογοτέχνες, τους κωμικούς και τους πλούσιους ξενύχτηδες.
Έτσι γεννήθηκε η «βασίλισσα της νύχτας». Η αυτοκρατορία της θα επεκταθεί σε 23 κλαμπ σε όλο τον κόσμο.
Το 1987, η Régine μίλησε στη Le Monde για την αγάπη της για αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή της νύχτας, όταν «οι άνθρωποι είναι πιο εύθραυστοι, πιο ανοιχτοί στο συναίσθημα, στη φιλία. Δε φορούν πλέον την επαγγελματική τους μάσκα. Δεν χρειάζεται πλέον να παλεύουν για να υπερασπιστούν αυτό που πουλάνε. Η αφοσίωση στα μέρη είναι σημαντική. Οι ντίσκο μου για μένα, είναι λίγο σαν το σπίτι όπου επιστρέφουμε αφού μας έχουν τσιμπήσει τον ποπό σε ένα κάπως άβολο μέρος. Είναι η επιστροφή στο σπίτι».
Η Régine ήταν ιδιοκτήτρια 23 νυχτερινών κέντρων που έφεραν το μικρό της όνομα σε όλο τον κόσμο, ξεκινώντας από το μυθικό "Chez Régine", κοντά στην αριστοκρατική λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων, στο Παρίσι.
Το μικρό της όνομα έχει γίνει έτσι «το έμβλημα της ξέφρενης νύχτας μέχρι το ξημέρωμα, η ίδια να χορεύει στην πίστα μέχρι το κλείσιμο», θυμάται ο Pierre Palmade.
Η Régine εργάστηκε σε δισκάδικο και ως μπαργούμαν πριν ανοίξει το πρώτο της νυχτερινό κέντρο διασκέδασης τη δεκαετία του 1950.
Αργότερα, ο Serge Gainsbourg, που λάτρεψε τη φωνή της, έγραψε πολλά τραγούδια για εκείνη, συμπεριλαμβανομένου του "Les P'tits papiers" το 1965.
Αυτό το τραγούδι παραμένει η μεγαλύτερη επιτυχία της, μαζί με τα "La grande Zoa", "Azzurro" και " Patchouli Chinchilla».
Στη δεκαετία του 1960, τραγούδησε στο Carnegie Hall της Νέας Υόρκης, και έγινε, κυρίως με την Edith Piaf, μια από τις ελάχιστες Γαλλίδες που έχουν κατακτήσει την Αμερική.
Ο τραγουδιστής Renaud, ο οποίος είχε γράψει και αρκετά τραγούδια για την Régine, τη θεώρησε την τελευταία ιστορική εκπρόσωπο του γαλλικού τραγουδιού.
Με τα χρόνια, πολλοί της πρόσφεραν τραγούδια, όπως ο Charles Aznavour ("Nounours"), ο Henri Salvador ("Oublie-moi") ή η Barbara ("Gueule de nuit").
Η Régine εμφανίστηκε και σε πολλές ταινίες, όπως το «Les Ripoux» του Κλοντ Ζίντι, το «Jeu de massacres» του Αλέν Τζεσούα και το «Robert et Robert» του Κλοντ Λελούς.
Το 1992 ανέλαβε έναν από τους ναούς της παρισινής νυχτερινής ζωής, το Palace. Όμως, μετά από πολλές νομικές διαμάχες που σχετίζονται με ναρκωτικά, το θρυλικό κλαμπ έκλεισε το 1996.
Το 2003 η Régine αποχαιρέτησε τον κόσμο της νύχτας πουλώντας όλα τα καταστήματά της αν και παρέμεινε η ιδιοκτήτρια της επωνυμίας.
Τα κόκκινα μαλλιά της, τα λεοπάρ ρούχα και η αστείρευτη αναίδειά της την έκαναν ίσως μία από τις πιο διάσημες παριζιάνικες φιγούρες.
Με πληροφορίες των LeMonde/AFP
