Ο Γουέιν Τιμπό, ο ζωγράφος που οι πίνακές του έδωσαν χρώμα στα σύμβολα της καθημερινότητας τής μεταπολεμικής Αμερικής, άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 101 χρόνων, σύμφωνα με ανακοίνωση από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια όπου δίδαξε για πάνω από τέσσερις δεκαετίες.
Διάσημος για τις ζωηρές αποτυπώσεις της καθημερινής ζωής -από γλυκίσματα και ηδύποτα μέχρι ρετρό ποπ ανθρώπινες φιγούρες- ο Τιμπό πέθανε το Σάββατο, αναφέρει η ανακοίνωση που, πάντως, δεν κατονομάζει τα αίτια θανάτου του.
«Ο Γουέιν Τιμπό είχε σπουδαία και σταθερή επιρροή στο πανεπιστήμιό μας, όμως η κληρονομιά του υπερβαίνει το Ντέιβις. Ήταν αγαπημένος ως καλλιτέχνης, καθηγητής, μέντορας, πατέρας, παππούς, φιλάνθρωπος και ηγέτης κοινότητας» ανέφερε ο πρύτανης του κολλεγίου Ντέιβις, Γκάρι Σ. Μέι.
«Ήταν ένας ευφυής καλλιτέχνης και το έργο του πάντα θα μας ενθαρρύνει να βλέπουμε τον κόσμο μας με επίκεντρο τη σύσταση, όπου τα κοινά αντικείμενα μπορούν ανέλθουν σε σπουδαία και εμβληματικά ύψη» πρόσθεσε.
Γεννημένος στην Αριζόνα το 1920, μεγάλωσε στην Καλιφόρνια όπου και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.
Χωρίς επίσημη καλλιτεχνική εκπαίδευση, εργάστηκε μεταξύ άλλων ως μαθητευόμενος στα Στούντιο της Γουόλτ Ντίσνεϊ, προτού υπηρετήσει με την αμερικανική Αεροπορία στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, εγκατέλειψε την εμπορική τέχνη και τη διαφήμιση για να σπουδάσει καλές τέχνες στο πανεπιστήμιο του Σακραμέντο.
Συνήθως ζωγράφιζε από μνήμης και πέρασε την επόμενη δεκαετία αναπτύσσοντας ένα ιδιαίτερο προσωπικό στιλ και κερδίζοντας ευρεία αναγνώριση τη δεκαετία του '60.
Μπορεί τα θέματά του να ήταν φαινομενικά κοινά, όμως η εκτέλεσή τους ήταν κάθε άλλο παρά εύκολη, λένε οι γνωρίζοντες. Τα υπερτονισμένα χρώματα σε φλιπεράκια και πάγκους ντελικατέσεν, το χορταστικό γλάσο στα εμβληματικά του κέικ και τα ντόνατ με τις παχιές πινελιές έγιναν χαρακτηριστικά της τέχνης του, σφραγίζοντας μια εποχή.
Και παρότι έγινε διάσημος την εποχή της Pop Art, ο ίδιος πήρε αποστάσεις από το καλλιτεχνικό αυτό κίνημα. Σύμφωνα με τους αναλυτές, ο Τιμπό διοχεύτευε τις καλλιτεχνικές αναζητήσεις της μαζικής κουλτούρας μέσα από έναν θερμό παραστατικό ρεαλισμό που απείχε μακράν από τα έργα των σύγχρονων συναδέλφων του, όπως ο Άντι Γουόρχολ.
Πέραν του καθ'αυτού έργου του, ο Τιμπό είχε και μια μακρόχρονη ακαδημαϊκή καριέρα, αρχικά ως καθηγητής στο κολέγιο του Σακραμέντο και αργότερα στο Ντέιβις. Ακόμη και μετά τη συνταξιοδότησήτου, συνέχισε τα μαθήματα στο Ντέιβις.
«Η δική μου αίσθηση τού να είμαι Αμερικανός είναι πολύ σημαντικό μέρος τού πώς νιώθω και τι κάνω» έλεγε ο ίδιος. Αυτή η «αμερικανοσύνη» μαζί με την εμπορική τέχνη ενσωματώθηκαν στο έργο του, ιδίως το πρώιμο.
Με πληροφορίες από CNN/SmithsonianMagazine
