Οι Ευρωπαίοι απολάμβαναν το μπλε τυρί και τη μπύρα πριν από 2.700 χρόνια όπως αποκαλύπτει η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Current Biology.
Τα αρχαία σκουπίδια από τα ορυχεία αλατιού στις Άλπεις περιείχαν τους ίδιους μύκητες που χρησιμοποιούνται σήμερα στην παρασκευή και την τυροκομία όπως ανακαλύφθηκε σε αλατωρυχεία των Άλπεων από την εποχή του χαλκού και του σιδήρου.
Τα ίχνη που βρέθηκαν περιείχαν Penicillium roqueforti, το οποίο χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα για την παρασκευή μπλε τυριού και όλα δείχνουν ότι οι εργάτες των ορυχείων ικανοποιούσαν την πείνα τους με τυρί και μπύρα και ήξεραν τι σημαίνει ζύμωση τροφίμων.
Ο επικεφαλής συγγραφέας Frank Maixner, μικροβιολόγος στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Eurac στο Μπολζάνο της Ιταλίας, εξεπλάγη από αυτή τη γνώση και τα υπολείμματα που βρέθηκαν σε ανθρώπινα κόπρανα που διατηρήθηκαν στο πολύ ξηρό, παγωμένο κλίμα που επικρατεί στο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς χωριό Hallstatt-Dachstein και στα αλατορυχεία της περιοχής.
Οι ερευνητές εξέτασαν τις ουσίες χρησιμοποιώντας μοριακή ανάλυση και DNA. Διαπίστωσαν ότι το πίτουρο και το υλικό από διάφορα φυτά δημητριακών ήταν κοινά, μαζί με πρωτεΐνες από κουκιά, φρούτα, ξηρούς καρπούς και κρέας. Ερευνώντας την παρουσία μυκήτων, η ομάδα ανακάλυψε άφθονο DNA από Penicillium roqueforti - που χρησιμοποιείται στην παραγωγή μπλε τυριού σήμερα - και Saccharomyces cerevisiae - που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή μπύρας και στο ψήσιμο ψωμιού.
«Οι αλατωρύχοι της εποχής του σιδήρου στο βουνό του Hallstatt φαίνεται ότι εφάρμοσαν σκόπιμα τεχνολογίες ζύμωσης τροφίμων με μικροοργανισμούς που χρησιμοποιούνται ακόμα σήμερα στη βιομηχανία τροφίμων», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης, Kerstin Kowarik, αρχαιολόγος στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης.
«Γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι όχι μόνο οι προϊστορικές γαστρονομικές πρακτικές ήταν εξελιγμένες, αλλά και ότι τα σύνθετα επεξεργασμένα τρόφιμα καθώς και η τεχνική της ζύμωσης έχουν σημαντικό ρόλο στην πρώιμη ιστορία των τροφίμων μας», πρόσθεσε.
Τα αποτελέσματα αυτά αποτελούν τα πρώτα στοιχεία για την ωρίμανση του τυριού στην Ευρώπη. Σύμφωνα με την Unesco, οι άνθρωποι έκαναν εξόρυξη αλατιού στη θέση Hallstatt-Dachstein μεταξύ της ύστερης εποχής του χαλκού και των μέσων του 20ού αιώνα.
Οι ερευνητές ανέλυσαν τα δείγματα από την εποχή του χαλκού που περιείχε τους δύο μύκητες που ζυμώνουν τρόφιμα, δύο άλλους από την εποχή του σιδήρου και έναν από τον 18ο αιώνα. Τα πρώτα τρία δείγματα έδειξαν ότι ο χυλός από δημητριακά ολικής αλέσεως ήταν σημαντικό μέρος της διατροφής των ανθρακωρύχων. Μέχρι τον 18ο αιώνα, ωστόσο, οι κόκκοι αλέθονταν συχνότερα, δείχνοντας ότι οι δίαιτες μπορεί να είχαν εξελιχθεί και έτρωγαν ψωμί ή μπισκότα.
Και τα τέσσερα δείγματα περιείχαν μικρόβια παρόμοια με αυτά που βρέθηκαν στα έντερα των σύγχρονων ανθρώπων με «μη δυτικοποιημένους» τρόπους ζωής-πράγμα που σημαίνει ότι οι ιδιοκτήτες τους έτρωγαν κυρίως παραδοσιακά, λιγότερο επεξεργασμένα τρόφιμα και χρησιμοποιούσαν ελάχιστα σύγχρονα φαρμακευτικά προϊόντα. Το γεγονός ότι ακόμη και το δείγμα του 18ου αιώνα ταιριάζει σε αυτό το προφίλ και υποδηλώνει ότι τα μικρόβια των ανθρώπων στις βιομηχανικές κοινωνίες άλλαξαν πρόσφατα, «πιθανώς λόγω του σύγχρονου τρόπου ζωής, της διατροφής ήτ ης ιατρικής προόδου», σύμφωνα με τη μελέτη.
Μια προηγούμενη έρευνα διαπίστωσε ότι τα ανθρώπινα μικρόβια του εντέρου σήμερα είναι πολύ διαφορετικά από ό, τι πριν από 2.000 χρόνια. Όμως, δείγματα που βρέθηκαν σε όλη τη Βόρεια Αμερική έδειξαν ότι σχεδόν το 40 % των μικροβίων τους ήταν άγνωστα στον σύγχρονο άνθρωπο.
