Τα έργα του Takis στη γκαλερί White Cube στο Λονδίνο από τις 12 Μαΐου 2021

Τα έργα του Takis στη γκαλερί White Cube στο Λονδίνο από τις 12 Μαΐου 2021 Facebook Twitter
0

«Στην έκθεση που διοργανώνει η Διεθνής Art Gallery White Cube στην κεντρική αίθουσά της Bermondsey στο Λονδίνο, από τις 12 Μαΐου, παρουσιάζεται ένα σημαντικό σύνολο έργων από την καλλιτεχνική πορεία του γλύπτη Takis που περιλαμβάνει ιστορικά αλλά και πιο σύγχρονα έργα.

Όπως πάντα τα Σινιάλα, είτε με τα χαρακτηριστικά objets trouvés είτε Φωτεινά, αποτελούν μια κατηγορία αρκετά προσφιλή στο φιλότεχνο κοινό και στους διεθνείς συλλέκτες. Παρουσιάζονται επίσης και άλλες κατηγορίες πιο σύγχρονων έργων, όπως για παράδειγμα οι «Μαγνητικοί Τοίχοι – Τέταρτη Διάσταση», έργα τα οποία ο Takis αγαπούσε πολύ, λέει η Μένια Κούλη, διευθύντρια επικοινωνίας στο ίδρυμα του γλύπτη.

Καλλιτέχνης σύγχρονος και πρωτοποριακός, ο Takis ακολουθεί μια πορεία που εκτίθεται στις τέσσερις γωνιές του κόσμου, με ρίζες σε μια γλυπτική παράδοση η οποία κυμαίνεται από την αρχαία ελληνική γλυπτική, τον Giacometti και φθάνει στα τεχνολογικά αντικείμενα και κατασκευάσματα της σύγχρονης εποχής. Τα έργα του κοσμούν τις μόνιμες συλλογές των σπουδαιότερων μουσείων του κόσμου όπως το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης George Pompidou στο Παρίσι, το ΜΟΜΑ και το Guggenheim Museum της Νέας Υόρκης, τη De Menil Collection στο Χιούστον, την Tate Modern του Λονδίνου, την Peggy Guggenheim Collection στη Βενετία. Στη Γαλλία, το Μουσείο του Jeu de Paume, το Palais de Tokyo και το Fondation Maeght έχουν οργανώσει μεγάλες αναδρομικές εκθέσεις αφιερωμένες στον καλλιτέχνη. Το έργο του επίσης εκτίθεται στους κήπους της UNESCO στο Παρίσι και στην περιοχή της La Défense, όπου η γαλλική κυβέρνηση του παραχωρεί τον μεγαλύτερο δημόσιο χώρο που δόθηκε ποτέ στην ιστορία του Παρισιού σε καλλιτέχνη: 3500 τμ για ένα “δάσος” από 49 Φωτεινά Σινιάλα.

Τα έργα του Takis στη γκαλερί White Cube στο Λονδίνο από τις 12 Μαΐου 2021 Facebook Twitter
Μαγνητικά Πεδία, 1970. © Takis

Ο Παναγιώτης Βασιλάκης, γνωστός παγκοσμίως ως TAKIS, αποτελεί μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της ελληνικής αλλά και της παγκόσμιας εικαστικής σκηνής. Πρωτοπόρος της κινητικής τέχνης, ξεδίπλωσε το καλλιτεχνικό του ταλέντο μετά το πέρας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και επιβλήθηκε προσφέροντας μια διαφορετική προσέγγιση της κινητικής τέχνης. Καλλιτέχνης αυτοδίδακτος εκ πεποιθήσεως, κατάφερε να δημιουργήσει μια άρρηκτη σύνδεση ανάμεσα στην τέχνη και τις επιστήμες συνδυάζοντας στοιχεία της φύσης και της φυσικής στη γλυπτική του. Ο Takis ως «ακάματος δουλευτής των μαγνητικών πεδίων …» εξακολουθούσε μέχρι τέλους να πειραματίζεται και να δημιουργεί κινητικά έργα τέχνης που έχουν εμπνεύσει ζωγράφους, γλύπτες και ποιητές της γενιάς του αλλά και συγχρόνους του.

Στα τέλη του 1953 αναχωρεί για το Παρίσι. Το 1954, φτάνοντας στο Παρίσι εντάσσεται για λίγους μήνες στο ατελιέ του Brancusi. Τα τρία περίπου επόμενα χρόνια ταξιδεύει και ζει ανάμεσα στο Παρίσι και στο Λονδίνο, όπου εμπνέεται και δημιουργεί τα πρώτα του κινητικά έργα. Eντυπωσιασμένος από τα ραντάρ, τις κεραίες και τα τεχνολογικά κατασκευάσματα που κοσμούν τον σιδηροδρομικό σταθμό στο Calais της Γαλλίας, εμπνέεται και δημιουργεί τα πρώτα του Σινιάλα, τα οποία ενώ στην αρχή είναι άκαμπτα και έχουν φωτεινά σήματα στην κορυφή τους, σταδιακά αλλάζουν μορφή. Στην κορυφή τους τοποθετούνται πυροτεχνήματα μέσω των οποίων πραγματοποιεί διάφορα street art happenings στις πλατείες του Παρισιού, αποκτούν ευελιξία, κοσμούνται με τα λεγόμενα «objets trouvés», λικνίζονται χάρη στην πνοή του ανέμου ενώ όταν κρούουν μεταξύ τους παράγουν μοναδικούς ήχους δίνοντας την αίσθηση της δόνησης των χορδών και της μελωδίας της άρπας.

Από το 1955 και μέχρι το τέλος του 1965 ο Takis, ως καλλιτεχνική διάνοια ήδη από τότε, πειραματίζεται με όλα τα στοιχεία του περιβάλλοντος και της φύσης τα οποία μας περιβάλλουν, αλλά αδυνατούμε να εντοπίσουμε με γυμνό μάτι. Αυτά τα στοιχεία θα αποτελέσουν τη βάση της καλλιτεχνικής του πορείας και εξερεύνησης καθώς χάρη σε αυτά διακρίνεται, ξεχωρίζει και καινοτομεί. Εξερευνά τις μαγνητικές δυνάμεις και την ενέργεια των μαγνητικών πεδίων τα οποία αποτελούν ένα από τα θεμέλια του έργου του στην καλλιτεχνική του έρευνα. Πειραματίζεται με τον ηλεκτρισμό, τον ήχο και το φως όπως και άλλοι καλλιτέχνες της γενιάς των Νεο-Ρεαλιστών της δεκαετίας του 1960 στο Παρίσι. Έτσι, μέσω της τέχνης του καθιστά ορατά όλα αυτά τα αόρατα στοιχεία. Επηρεασμένος από όλα όσα αναφέρθηκαν αλλά και από τις κοσμικές δυνάμεις και την επικοινωνία με το υπερπέραν, δημιουργεί Τηλεγλυπτά και Τηλεπίνακες, Τηλεφώτα, Καντράν, Μουσικά.

Ο Takis πέθανε στις 9 Αυγούστου 2019 σε ηλικία 94 ετών.

Τα έργα του Takis στη γκαλερί White Cube στο Λονδίνο από τις 12 Μαΐου 2021 Facebook Twitter
Σινιάλα. © Takis
Τα έργα του Takis στη γκαλερί White Cube στο Λονδίνο από τις 12 Μαΐου 2021 Facebook Twitter
Φωτεινό Σινιάλο, λεπτομέρεια. © Takis
Τα έργα του Takis στη γκαλερί White Cube στο Λονδίνο από τις 12 Μαΐου 2021 Facebook Twitter
Αντιβαρύτητα, 1991. © Takis
Τα έργα του Takis στη γκαλερί White Cube στο Λονδίνο από τις 12 Μαΐου 2021 Facebook Twitter
Άποψη της έκθεσης.
Τα έργα του Takis στη γκαλερί White Cube στο Λονδίνο από τις 12 Μαΐου 2021 Facebook Twitter
Τα Σινιάλα
Τα έργα του Takis στη γκαλερί White Cube στο Λονδίνο από τις 12 Μαΐου 2021 Facebook Twitter
Φωτεινό Σινιάλο, 1978. © Takis
Τα έργα του Takis στη γκαλερί White Cube στο Λονδίνο από τις 12 Μαΐου 2021 Facebook Twitter
Μαγνητικά Πεδία, 1970, λεπτομέρεια. © Takis
Τα έργα του Takis στη γκαλερί White Cube στο Λονδίνο από τις 12 Μαΐου 2021 Facebook Twitter
Μουσικό, 1966. © Takis
Τα έργα του Takis στη γκαλερί White Cube στο Λονδίνο από τις 12 Μαΐου 2021 Facebook Twitter
Μαγνητικά Πεδία – Η 4η Διάσταση, 1997. © Takis
Τα έργα του Takis στη γκαλερί White Cube στο Λονδίνο από τις 12 Μαΐου 2021 Facebook Twitter
Σινιάλα, 1979. © Takis
Τα έργα του Takis στη γκαλερί White Cube στο Λονδίνο από τις 12 Μαΐου 2021 Facebook Twitter
Σινιάλο, 1982. © Takis
Τα έργα του Takis στη γκαλερί White Cube στο Λονδίνο από τις 12 Μαΐου 2021 Facebook Twitter
Άποψη της έκθεσης.
Πολιτισμός
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γιατί όλοι ξαναμιλούν για τον Μαρσέλ Ντυσάν

Πολιτισμός / Γιατί όλοι ξαναμιλούν για τον Μαρσέλ Ντυσάν

Η μεγάλη αναδρομική του Μαρσέλ Ντυσάν που ανοίγει στις 12 Απριλίου στο MoMA δεν φέρνει απλώς ξανά στο προσκήνιο έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα. Φέρνει μαζί της και το παλιό ερώτημα που δεν σταμάτησε ποτέ να τον ακολουθεί: τι ακριβώς είναι τέχνη και ποιος το αποφασίζει;
THE LIFO TEAM
Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς μετατρέπει μια φιάλη κρασιού σε περφόρμανς

Πολιτισμός / Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς μετατρέπει μια φιάλη κρασιού σε περφόρμανς

Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς δεν σχεδίασε απλώς τις συλλεκτικές φιάλες της σοδειάς 2023 της Ornellaia. Για τη μοναδική 9λιτρη φιάλη έδωσε μια οδηγία-έργο: να πιεις το κρασί αργά, με κλειστά μάτια, ακούγοντας το θέμα του Νίνο Ρότα από το La Dolce Vita.
THE LIFO TEAM
Ο Στίβεν Σόντερμπεργκ χρησιμοποιεί AI στο νέο ντοκιμαντέρ του για τον Τζον Λένον

Πολιτισμός / Ο Στίβεν Σόντερμπεργκ χρησιμοποιεί AI στο νέο ντοκιμαντέρ του για τον Τζον Λένον

Ο Στίβεν Σόντερμπεργκ αποκάλυψε ότι χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη στο νέο του ντοκιμαντέρ για τον Τζον Λένον και τη Γιόκο Όνο, κυρίως για να δημιουργήσει σουρεαλιστικές εικόνες εκεί όπου δεν υπάρχει οπτικό αρχειακό υλικό.
THE LIFO TEAM
Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ λέει ότι το Interstellar έγινε καλύτερη ταινία στα χέρια του Κρίστοφερ Νόλαν

Πολιτισμός / Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ λέει ότι το Interstellar έγινε καλύτερη ταινία στα χέρια του Κρίστοφερ Νόλαν

Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ αποκάλυψε ότι δούλεψε περίπου έναν χρόνο πάνω στο Interstellar πριν αποχωρήσει από το πρότζεκτ, το οποίο ανέλαβε στη συνέχεια ο Κρίστοφερ Νόλαν.
THE LIFO TEAM
Πέθανε ο Αφρίκα Μπαμπάατα, από τις πιο καθοριστικές και πιο αμφιλεγόμενες μορφές της πρώιμης hip-hop

Πολιτισμός / Πέθανε ο Άφρικα Μπαμπάατα, από τις πιο καθοριστικές και αμφιλεγόμενες μορφές της πρώιμης hip-hop

Ο DJ και παραγωγός από το Μπρονξ, που ταυτίστηκε με το Planet Rock, πέθανε στα 68 του από καρκίνο. Η υστεροφημία του, ωστόσο, είχε ήδη σκιαστεί από καταγγελίες για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων.
THE LIFO TEAM
Iδού το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών 2026- με Αλμοδόβαρ, Φαραντί και Παβλικόφσκι

Πολιτισμός / Iδού το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών 2026, με Αλμοδόβαρ, Φαραντί και Παβλικόφσκι

Η φετινή ανακοίνωση του 79ου Φεστιβάλ Καννών δείχνει σαφή στροφή προς το διεθνές σινεμά δημιουργών, με 21 ταινίες στο διαγωνιστικό και αισθητά μικρότερη παρουσία αμερικανικών στούντιο. Στο πρόγραμμα ξεχωρίζουν ακόμη νέες ταινίες των Παβέλ Παβλικόφσκι, Ριουσούκε Χαμαγκούτσι, Κριστιάν Μουντζίου και Αϊρα Σακς.
THE LIFO TEAM
Ένα νέο βιβλίο για τον Άλμπερτ Σπέερ φωτίζει πώς χτίστηκε ο μύθος του «καλού ναζί»

Πολιτισμός / Ένα νέο βιβλίο για τον Άλμπερτ Σπέερ φωτίζει πώς χτίστηκε ο μύθος του «καλού ναζί»

Το You Are the Führer’s Unrequited Love του Ζαν-Νοέλ Ορενγκό επιστρέφει στην περίπτωση του Άλμπερτ Σπέερ για να δείξει πώς ένας από τους πιο γνωστούς ανθρώπους του ναζιστικού καθεστώτος κατάφερε μετά τον πόλεμο να χτίσει την εικόνα του «μετανοημένου» ναζί
THE LIFO TEAM
Τι βλέπει ένας φωτογράφος όταν κοιτάζει τόσο κοντά την εξουσία;

Πολιτισμός / Τι βλέπει ένας φωτογράφος όταν κοιτάζει τόσο κοντά την εξουσία;

Με αφορμή το νέο του βιβλίο Index, ο Κρίστοφερ Άντερσον μιλά για τη δουλειά του από την Αϊτή και το Αφγανιστάν μέχρι τον Τραμπ και τον Τζέφρι Έπσταϊν, θυμίζοντας ότι η φωτογραφία δεν είναι μόνο θέμα πρόσβασης, αλλά και τρόπος να διαβάζεις τι κρύβεται πίσω από την εικόνα της ισχύος.
THE LIFO TEAM
Ο Walter Pfeiffer και η τέχνη του να πιάνεις την ομορφιά τη στιγμή που περνά

Πολιτισμός / Ο Walter Pfeiffer και η τέχνη του να πιάνεις την ομορφιά τη στιγμή που περνά

Η Pinacoteca Agnelli στο Τορίνο παρουσιάζει στις 30 Απριλίου το «Walter Pfeiffer: In Good Company», μια μεγάλη αναδρομή σε έναν από τους πιο τρυφερούς και ερωτικά φορτισμένους φωτογράφους της ευρωπαϊκής εικόνας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Τι δουλειά έχει ο Ποπάι σε μια γκαλερί της Νέας Υόρκης;

Πολιτισμός / Τι δουλειά έχει ο Ποπάι σε μια γκαλερί της Νέας Υόρκης;

Η έκθεση «Martin Wong: Popeye», που ανοίγει στις 18 Απριλίου στη Νέα Υόρκη, ξαναφέρνει στο προσκήνιο μια από τις πιο παράξενες εμμονές του Αμερικανού ζωγράφου: τον Ποπάι όχι ως αθώα ποπ φιγούρα, αλλά ως σώμα, σύμβολο και queer φαντασίωση.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ