• «Πριν από περίπου τρεις δεκαετίες, άνοιξα άθελά μου τα μάτια μου στον κόσμο. Χωρίς να το θέλω, το Ιράν έγινε η γενέτειρά μου. Χωρίς να ξέρω γιατί, το Milad έγινε το όνομά μου. Άθελά μου έγιναν χιλιάδες πράγματα, ώσπου το μοναδικό μου όπλο έγινε γραφή, έγινε λόγος και, κάπου κάπου, διαμαρτυρίες. Ενάντια σε οτιδήποτε υπάρχει που δεν θα έπρεπε να υπάρχει».
• «Με λένε Φωτιά / Είμαι μια έρημος / Από το Ιράν / Είμαι 22 χρονών / Είμαι καλλιτέχνης / Designer / Λατρεύω τα ζώα / Υπέρμαχος των ΛΟΑΤΚΙΑ+ δικαιωμάτων / Γράφω βιβλία και μαγειρεύω με φροντίδα». (Atish).
• «Με λένε Ταμπασόμ Λατιφί. Είμαι λεσβία. Έχω μια κόρη (που λατρεύω). Κατάγομαι από το Ιράν και πλέον ζω στην Αθήνα».
• «Επίθετο: Μαφούο Μουάφο, Όνομα: Υγκέτ Φλορ, Ημερομηνία γέννησης: 19/11/1976, Υπηκοότητα: Καμερούν (Δυτικό), Οικογενειακή κατάσταση: Άγαμη, Αριθμός τέκνων: 1 (13 ετών), Θρήσκευμα: Καθολική, Εκπαίδευση: Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια, Γλώσσες: γαλλικά (άπταιστα), αγγλικά (ικανοποιητικά), ελληνικά (λίγα), Ασχολίες: ταξίδια, κολύμβηση, design, μουσική».
Έτσι μάς συστήνονται τέσσερις από τους συνεργάτες του «Majaléδικο», μιας εξαιρετικής περιοδικής έκδοσης σε μορφή φανζίν με τις «υπογραφές» των Little Rainbow Fish (η συντακτική ομάδα) και των Emantes («Εμείς» στα καλιαρντά, όπως ονομάστηκε η συλλογικότητα που δημιουργήθηκε μετά το 2017 ως ένα ακτιβιστικό εγχείρημα παράλληλο με την κολεκτίβα ΛΟΑΤΚΙ+ προσφύγων και αλληλέγγυων Lgbtqia+ Refugees Welcome), το οποίο μόλις κυκλοφόρησε υπό την αιγίδα του Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ.
«Majalé» στα φαρσί σημαίνει περιοδικό, εξού και η ελληνοποιημένη κατάληξη. «Η ιδέα γι' αυτό το περιοδικό πρωτοαρθρώθηκε σε μια κατάληψη στέγης προσφύγων στην Αθήνα… Τότε μας απασχολούσε κυρίως το πώς θα δημιουργούσαμε μια οργάνωση με νομική μορφή ώστε να μπορούμε να εκπροσωπούμε τις υποθέσεις των ΛΟΑΤΚΙ+ προσφύγων στην Υπηρεσία Ασύλου, οι οποίες στις περισσότερες των περιπτώσεων απορρίπτονταν, αλλά και να βρεθούν τρόποι χρηματοδότησης... Έτσι δημιουργήθηκαν οι Emantes», διαβάζω στον πρόλογο για μια ιδέα που είχε ενθουσιάσει τα μέλη της ομάδας, αλλά που για μια σειρά λόγους δεν στάθηκε δυνατό να υλοποιηθεί νωρίτερα.
Μια ομάδα που διεκδικεί περήφανα αναγνώριση, αποδοχή, ορατότητα και αξιοπρέπεια μέσα και από αυτό το συλλεκτικό εκδοτικό εγχείρημα που όχι τυχαία κυκλοφόρησε παραμονές του Athens Pride και μάλιστα δωρεάν.
Όταν επιτέλους σήμανε η ώρα, «χρειάστηκαν εφτά συντάκτες-μέλη της ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητας προσφύγων, δύο συντονίστριες, τρεις guest editors, τρεις διερμηνείς και τριάντα ώρες συνολικής δουλειάς για να δημιουργηθεί το τελικό υλικό-παρακαταθήκη», όπως μας πληροφόρησε η συντονίστρια της συντακτικής ομάδας των Emantes Λία Ζαχαριάδη στην παρουσίαση που έγινε στο Ρομάντζο (7/6) και στην οποία συμμετείχαν επίσης οι Σοφία Ζαχαριάδη, φωτογράφος και έτερη συντονίστρια, Τabassom Latifi, μέλος της συντακτικής ομάδας, Ανδρομάχη Κοκκινού, δημιουργός αυτοεκδόσεων και Μαρία Τριπολίτου, φιλόλογος και Ms/ εισηγήτρια σεμιναρίων δημιουργικής γραφής.
Η παροχή νομικής και ιατρικής βοήθειας, η συλλογή και διανομή τροφίμων και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης, η ψυχολογική και κοινωνική στήριξη και βέβαια η ανεύρεση κατάλληλης στέγης είναι τα κύρια μελήματα των Emantes, που διατηρούν και γραμμή τηλεφωνικής υποστήριξης (βλέπε info).
Το γεγονός ότι τα περισσότερα από τα παλαιότερα μέλη της κολεκτίβας που εμπνεύστηκαν το έντυπο αυτό έχουν στο μεταξύ αναζητήσει την τύχη τους σε άλλες χώρες ήταν μάλλον αναμενόμενο, καθώς ένας πρόσφυγας είναι εκ των πραγμάτων σε διαρκή κινητικότητα ώσπου να βρει τόπο να σταθεί, «επόμενο ήταν λοιπόν το "Majaléδικο" να είναι ένα περιοδικό εν κινήσει, σαν σε σκυταλοδρομία – κάποιοι μάλιστα συνεργάτες δεν γνωρίστηκαν ποτέ από κοντά», συνέχισε. Παρότι, ωστόσο, πια αλλού ξενιτεμένα, αρκετά ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα που βρέθηκαν κάποια περίοδο στην Ελλάδα και πέρασαν από τις συλλογικότητες Lgbtqia+ Refugees Welcome και Emantes διατηρούν επαφές και συνεχίζουν να δραστηριοποιούνται ακτιβιστικά, κάτι που κατέστησε εφικτή και την έκδοση του παρόντος φανζίν.
«Πρόκειται για μια από τις από τις πιο ευάλωτες κατηγορίες προσφύγων, που όμως δεν αναγνωρίζεται ως τέτοια στην Ελλάδα, παρά τη σχετική ευρωπαϊκή οδηγία», είπε στη δική της εισήγηση η Σοφία Ζαχαριάδη, «ψυχή» του όλου εγχειρήματος.
«Πέρα από τις αντιξοότητες και τους κινδύνους που αντιμετωπίζει κάθε πρόσφυγας, πέρα από το ότι η παροχή ασύλου έχει δυσκολέψει για όλους-ες, οι ΛΟΑΤΚΙ+ πρόσφυγες έχουν να υπερβούν επιπλέον δυσκολίες. Ξεκινούν το ταξίδι τους συνήθως μόνοι-ες, χωρίς στήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον, χωρίς καν να έχουν τολμήσει οι περισσότεροι-ες το coming out στις χώρες καταγωγής τους – ορισμένοι-ες δεν το έχουν παραδεχτεί ούτε στους-ις εαυτούς-ές τους. Δεν γνωρίζουν όλοι-ες πώς ακριβώς θα πρέπει να εκφραστούν στη γλώσσα της Δύσης ώστε να γίνουν πιστευτοί-ές, χρειάζεται επιπλέον να κρύβουν την ταυτότητά τους από άλλους πρόσφυγες ώστε να αποφύγουν τυχόν προβλήματα. Αλλά και οι Αρχές στις οποίες απευθύνονται δεν είναι πάντα φιλικές απέναντί τους, ιδίως σε χώρες με αυξημένους δείκτες ομοφοβίας και τρανσφοβίας σαν την Ελλάδα», συμπλήρωσε.
Συμβαίνει, έπειτα, όχι σπάνια οι πρόσφυγες αυτοί να προέρχονται από χώρες όπου ναι μεν οι ΛΟΑΤΚΙ+ άνθρωποι καταπιέζονται ή διώκονται, αλλά δεν είναι σε εμπόλεμη κατάσταση, ούτε αντιμετωπίζουν κάποια μεγάλη ανθρωπιστική κρίση, κάτι που δυσκολεύει περισσότερο την παροχή ασύλου καθώς, όπως είπαμε, η ελληνική πολιτεία δεν τους θεωρεί ευάλωτους. «Αυτό βέβαια δυσκολεύει ακόμα περισσότερο τον σχεδιασμό και την εφαρμογή πολιτικών προστασίας και ένταξης, μιλάμε δηλαδή για μια από τις πιο “αόρατες” προσφυγικές ομάδες».
Μια ομάδα που διεκδικεί περήφανα αναγνώριση, αποδοχή, ορατότητα και αξιοπρέπεια μέσα και από αυτό το συλλεκτικό εκδοτικό εγχείρημα που όχι τυχαία κυκλοφόρησε παραμονές του Athens Pride και μάλιστα δωρεάν. Γιατί, όπως πολύ σωστά ειπώθηκε, οι πρόσφυγες δεν χρειάζονται μόνο υλική βοήθεια αλλά στήριξη και ενθάρρυνση ώστε να μπορέσουν να εκφράσουν τις δικές τους λογοτεχνικές, ποιητικές, καλλιτεχνικές, υπαρξιακές, πολιτικές και άλλες ανησυχίες, τα δικά τους όνειρα, τα δικά τους θέλω και μπορώ.
Βρείτε πληροφορίες για το «Majaléδικο»:
Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ, Καλλιδρομίου 17, Εξάρχεια
210 3636761, info@[email protected] και βέβαια στους Emantes
Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για τους Emantes εδώ.
EMANTES SOCIAL COOPERATIVE ENTERPRISE // ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΕΜΑΝΤΕΣ
IBAN: GR4701720520005052092825947 (Τράπεζα Πειραιώς) paypal.me/emantes
Emantes’ support line: +30 6971693446 (What’s Up)
