Μια συγκινητική, αναπάντεχη δήλωση του Morrissey.

Μια συγκινητική, αναπάντεχη δήλωση του Morrissey. Facebook Twitter
0

Η σχέση του Morrissey με τους φαν του είναι ιδιαίτερη. Όταν ο τραγουδιστής έμαθε πρόπερσι για το θάνατο μιας φαν του (την οποία επίσης έβλεπε σχεδόν σε κάθε συναυλία του, της έδινε το μικρόφωνο, μιλούσαν) έγραψε μια δήλωση. 

Την παραθέτουμε στο πρωτότυπο:

30 April 2010

Statement from Morrissey

My trusted ally Janice Long has passed news on to me of the sudden death of Melinda Hsu. I did not know Melinda personally, but I felt as if I did because she had been a front row fixture for many years. In fact, from her many letters and gifts I understood her name to be Mel Torment, or even, when she felt at her most pernickety, Smel - which I'm certain was not her given name.

Mel was a smiling face who lent strength to every single concert, even when events were going somewhat pear-shaped. I felt as if I knew Mel because she was always there - regardless of wherever 'there' happened to be; no snowbound landscape too far, no off-the-beaten track too untrekkable. I often handed her the microphone mid-concert and she would always make an effort to say something different each time.

What is more, she always seemed so happy to be there on the front row, even though she had heard these live renditions enough times to emaciate the brain of the most inherently decent devotee. However, she was booed by the audience once - in Killarney, when she asked (via microphone) with a tone of disbelief "why Killarney?" but I don't think she meant the contorted snootiness assessed by the rest of the audience because she was not that type.

Those who travel from concert to concert as Mel did possibly don't realize the contribution they make. They are as much a part of the night as I am, but I sometimes feel embarrassed because I think they are asking for more than there is, and, mustily, I can't give it. The goat-like vocals and the tipsy monologues are all that I am.

Mel had passed a note to me at Pomona saying that it would be her final concert of the tour. Yet, hours later, in another venue, there she was again. Even after all she had done, even after all the money she had spent and the millions of miles she had hiked she still could not keep away from the squeeze and bend of yet another version of "First of the gang to die" - never imagining, I'm sure, that it is she who would be the first.

As ever delighted and content at Ventura (where we gave our final bow), I cannot imagine whatever it was that Mel believed she saw or felt as she fixed upon the stage night after night, year after year.

Her contribution was a declaration of love for which she seemed to save all of her strength, and for which I could only ever repay with half-witted mumbles of thanks.

The only way to deal with Mel's death is to accept it. There is no other way. We all have a certain unbreakable appointment and we are all helpless targets in that regard. Life's only promise is its final deadline.

When Mel, and others who are dear to us, depart, we should at least realize as we shuffle along living our small and persecuted lives, how absolutely ridiculous it is to be afraid of anything or anyone on this unhappy planet. Most people are standardized and unoriginal, which is useful, because it makes the Mels of the world stand out even more.

Rich in ideas, her self-made calendars and t-shirts were always very funny. You will catch up with her in the afterlife, where I'm sure she will be as creative and busy and as Mel Torment as ever.

Thank you to Julia at True-to-you for printing this.

MORRISSEY
France, april 2010.

Μουσική
0

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 «Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκα για το σουξέ»

Lifo Videos / Σταμάτης Κραουνάκης: «Στα εβδομήντα μου, δεν έχω όρεξη για καβγάδες»

Σ’ ένα διάλειμμα από τις πρόβες της «Λυσιστράτης», ο Σταμάτης Κραουνάκης μοιράζεται αναμνήσεις από τη διαδρομή του, σχόλια για ανθρώπους της τέχνης και της πολιτικής και πρακτικές επιβίωσης για τα χρόνια που έρχονται.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
59’ με τη VASSIŁINA

Μουσική / VASSIŁINA: «Έχω πάρει έμπνευση από τις drag queen φίλες μου»

Στον πυρήνα της σύγχρονης ελληνικής avant-pop, η VASSIŁINA δεν φοβάται να χαθεί για να επαναπροσδιοριστεί, μετατρέποντας την αβεβαιότητα, το τραύμα και τη ρευστή φύση της ταυτότητας σε μια έντονα βιωματική καλλιτεχνική εμπειρία.
M. HULOT
Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Nothing Days / Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Από ένα υπνοδωμάτιο στο Έσεξ σε σκηνές όπως το Wireless Festival και το Coachella, ο 20χρονος δημιουργός ξεχώρισε χάρη στην εμμονική παραγωγικότητά του, σχεδιάζοντας, εκτός από τη μουσική, και τον μύθο του.
M. HULOT
Νέλλη Σεμιτέκολο, πιανίστρια

Οι Αθηναίοι / Νέλλη Σεμιτέκολο: «Όταν μεγαλώνεις και γερνάς, κάθε χρόνο κάτι χάνεις»

Χωρίζει τη ζωή της πριν και μετά τον Χρήστου και πριν και μετά τον Γρηγόρη. Την πιο συγκινητική στιγμή της καριέρας της την έζησε σε συναυλία κατά τη διάρκεια της χούντας, παίζοντας το «Πότε θα κάνει ξαστεριά». Η πιανίστρια Νέλλη Σεμιτέκολο αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Fíglio Böler: «Η bass culture είναι για όλους, δεν έχει κάτι να αποδείξει»

Μουσική / Ένας 22χρονος φέρνει ξανά την κουλτούρα του μπάσου στην πόλη

Ο νεαρός μουσικός παραγωγός Fíglio Böler βρίσκεται πίσω από το Bass Asylum, ένα νέο event που έρχεται στην Αθήνα σε συνεργασία με τη βρετανική διαδικτυακή πλατφόρμα Keep Hush, και έχει στόχο την αναβίωση της bass κουλτούρας.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

M.Hulot / Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

Στο «Boots on the Ground», οι Massive Attack επιστρέφουν με ένα σκοτεινό, υπνωτικό κομμάτι όπου η φωνή του Tom Waits μετατρέπει τον πόλεμο, την αστυνομική βία και την κοινωνική αποσύνθεση σε έναν ενιαίο, εφιαλτικό βρόχο χωρίς διέξοδο
M. HULOT
Όταν οι σημαντικότεροι djs της εποχής μας μίλησαν στη LifO

Μουσική / Όταν οι σημαντικότεροι djs της εποχής μας μίλησαν στη LifO

Είχαμε προβλέψει before it was cool το τεράστιο κύμα της techno μουσικής που βιώνουμε τώρα γι' αυτό και δώσαμε χώρο και φωνή στους καλλιτέχνες που καθόρισαν με τη δουλειά τους το είδος. Η dj Φώφη Τσεσμελή ήταν ο καταλληλότερος άνθρωπος για να τους μιλήσει.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Μουσική / Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Στα 15 του χρόνια, το Borderline Festival επιστρέφει δυναμικά, μετατρέποντας για ακόμη μία χρονιά την Αθήνα σε ένα ζωντανό πεδίο ηχητικών πειραματισμών, με 25 ονόματα από τη διεθνή και εγχώρια σκηνή και οπτικοακουστικές παραγωγές σχεδιασμένες ειδικά για το φεστιβάλ.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η Ολίνα γράφει τραγούδια για όσα την συγκινούν

Μουσική / ολίνα: «Με ενοχλεί που οι πλατφόρμες στηρίζουν απαίσιους ανθρώπους»

Το ντεμπούτο της «Τi se sygkinise?» είναι ένα τρυφερό άλμπουμ με γυναικεία ματιά και ιστορίες που κινούνται στα όρια του σουρεαλισμού, περιγράφοντας τις αμέτρητες εναλλαγές συναισθημάτων που βιώνουμε σε μια μέρα.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Παναγιώτης Κουνάδης

Οι Αθηναίοι / Παναγιώτης Κουνάδης: «Η Μπέλλου ήταν μάγκας. Ο Τσιτσάνης, θεός»

Από τη μεταπολεμική Νέα Φιλαδέλφεια μέχρι τις πολύτιμες παρέες των ρεμπετών, η διαδρομή του είναι ταυτισμένη με την ιστορία του λαϊκού τραγουδιού. Δημιούργησε ένα μοναδικό αρχείο 10.000 δίσκων, διασώζοντας έναν ολόκληρο κόσμο που χανόταν. Ο ερευνητής και μελετητής της ελληνικής μουσικής, Παναγιώτης Κουνάδης, αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ